3.000 ΕΥΡΩ του Thomas Melle [ μυθιστόρημα ]

 

THOMAS MELLE

3.000 EYΡΩ

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Μετάφραση : ΙΩΑΝΝΑ ΜΕΪΤΑΝΗ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2021

Αριθμός σελίδων : 224, Τιμή : 16,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-483-0

 

Τις τελευταίες εβδομάδες, όταν ο Άντον ονειρεύεται, ονειρεύεται τα παλιά όπως δεν ήταν ποτέ. Εναλλακτικές εκδοχές της νεότητάς του: τα ίδια πρόσωπα, αλλά εντελώς φανταστικά γεγονότα. Κοιμάται με τα κορίτσια που ποτέ δεν μπορούσε να έχει, σώζει φίλους που δεν είναι πια στη ζωή του, γιορτάζει τις επιτυχίες που δεν είχε ποτέ. Θαλασσόξυλα ξεβρασμένα από την εποχή όπου όλα ακόμη φάνταζαν εφικτά.

 
 

Ο Άντον κάθεται σε ένα παγκάκι και περιμένει. Μπορεί η Ντενίζ να ψήνεται να πιεί ένα ποτηράκι μαζί του, μπορεί και όχι. Αξίζει πάντως την προσπάθεια. Δεν έχει βγει ποτέ του ραντεβού με ταμία σούπερ μάρκετ. Κι όμως, όταν ήταν παιδί έκανε παρέα με εργατόπαιδα, αφού κι ο ίδιος εργατόπαιδο ήταν. Αλλά το απολυτήριό του με καλό βαθμό και οι σπουδές Νομικής που άρχισε τον απομάκρυναν βίαια από την ίδια του την κοινωνική τάξη και – και τί ; Τον ανέβασαν σε άλλο κοινωνικό επίπεδο ; Τον οδήγησαν σε αχαλίνωτη άνοδο ; Όχι, τον παράτησαν στο περίπου, δεν πάτησε στην πραγματικότητα πουθενά. Ο Άντον είναι αταξικός, πράγμα που φυσικά δεν ισχύει, πάντοτε όμως έτσι ένιωθε, ένας μπάσταρδος ανάμεσα στις τάξεις, σε αριστοκρατικές παρέες εξίσου άνετα αλλά και χαμένος όπως και στο εργατικό μπαρ. Πάντως την Ντενίζ τη βρίσκει ευχάριστη και, ναι, σέξυ. Αυτό το γατίσιο, το σκληρό, το απόμακρο που έχει τον ερεθίζει. Θα μπορούσε να φανταστεί να περάσει μερικές όμορφες ώρες μαζί της. Ή και κάτι παραπάνω. Το μόνο που θα έπρεπε να αγνοήσει θα ήταν το πήρσινγκ.

Η Ντενίζ δεν τα βγάζει ακριβώς πέρα με τη ζωή της. Δουλεύει σε ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ, η κόρη της η Λίντα συχνά την κουράζει · χρόνια τώρα θέλει να πάει στη Νέα Υόρκη, η επιθυμία της αυτή όμως δεν είναι παρά ένα όνειρο – έστω και παρήγορο. Με τα λεφτά που βγάζει από τα γυρίσματα μιας ταινίας πορνό, θέλει επιτέλους να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, η αμοιβή της όμως καθυστερεί.

Ο Άντον, ένας αποτυχημένος και καταχρεωμένος πρώην φοιτητής της Νομικής που κοιμάται σε ξενώνα αστέγων, εμφανίζεται όλο και πιο συχνά στο ταμείο της Ντενίζ. Οι δυο τους πλησιάζονται πολύ προσεκτικά. Η Ντενίζ, οργισμένη αλλά περήφανη, παλεύει να βρει το δίκιο της και μια καλύτερη τύχη για την κόρη της, κι ο Άντον αντιστέκεται στη χρεοκοπία, συναντώντας φτασμένους φίλους απ’ το παρελθόν και ανοιγοκλείνοντας μια χαραμάδα ελπίδας. Μεταξύ τους αναπτύσσεται ένας έρωτας τρυφερός και σχεδόν αδύνατος. Και οι δύο προσπαθούν να ανοιχτούν, όμως όταν η Ντενίζ παίρνει επιτέλους τα λεφτά της και η δίκη του Άντον για τα χρέη του πλησιάζει, βρίσκονται αντιμέτωποι με το ερώτημα πόση εγγύτητα χωράει τελικά στη ζωή τους…

Ο Τόμας Μέλλε γράφει για έναν έρωτα στο περιθώριο της κοινωνίας, για την ανθρώπινη ύπαρξη σε όλη της την ευαισθησία και την άγρια ομορφιά– ένα τρυφερό και έντονο μυθιστόρημα για δυο ανθρώπους και για το ερώτημα τί αξία έχουν τρεις χιλιάδες ευρώ.

«Άλλα κείμενα ακκίζονται κουνώντας κόκκινα πανιά, τούτο δω όμως μυρίζει πραγματικό κίνδυνο. Αν το μαχαιρώσεις, θα ματώσει. Άλλοι συγγραφείς είναι αθλητικοί, τούτος δω όμως έχει δύναμη».

–ROBIN DETJE

 

«Ένας ζογκλέρ των φράσεων σε ένα εργαστήριο λέξεων. Βιρτουόζος από κάθε άποψη».

–BJORN HAYER , εφημ. Die Welt

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο ΤΟΜΑΣ ΜΕΛΛΕ γεννήθηκε το 1975 στη Βόννη. Σπούδασε συγκριτική λογοτεχνία και φιλοσοφία στο Τύμπινγκεν, το Ώστιν του Τέξας και το Βερολίνο. Έχει γράψει πολυάριθμα θεατρικά έργα, που έχουν παρασταθεί πολλές φορές, και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, το μυθιστόρημα του William T. Vollmann Whores for Gloria. Για τη συλλογή διηγημάτων Raumforderung (2007) πήρε το Βραβείο Ενίσχυσης (Forderpreis) του Λογοτεχνικού Βραβείου της Πόλης της Βρέμης (Bremer Literaturpreis). Το πρώτο του μυθιστόρημα, Sickster (2011), ήταν υποψήφιο για το Γερμανικό Βραβείο Βιβλίου (Deutscher Buchpreis) και διακρίθηκε με το Βραβείο Φράντς Χέσσελ (Franz-Hessel-Preis). Το παρόν βιβλίο έφτασε στη βραχεία λίστα για το Γερμανικό Βραβείο Βιβλίου, όπως και το επόμενο έργο του, το μυθιστόρημα Die Welt im Rucken (2016), όπου ο συγγραφέας μιλάει για τη διπολική διαταραχή του. Ο Τόμας Μέλλε ζει στο Βερολίνο.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ΓΙΑΝΝΑ ΑΝΔΡΕΑΔΗ

Από το βιβλίδιο Παράθυρα στη νύχτα, 2021

Δελτίο Τύπου | ΜΕΦΙΣΤΟ του Klaus Mann

KLAUS MANN

ΜΕΦΙΣΤΟ

Μετάφραση: ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 2020

Αριθμός σελίδων : 448

ΜΕ 16ΣΕΛΙΔΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ

Τιμή : 21,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-430-4

Η ορχήστρα έπαιζε ακόμα φανφάρες, εκκωφαντικά και με ζήλο· ακόμα δεν είχαν καταλαγιάσει οι ζητωκραυγές του πλήθους. Στο μεταξύ, η Λόττε και ο χοντρός [ Γκαίρινγκ ] βρίσκονταν πια δίπλα στον υπουργό Προπαγάνδας και τον Χέφγκεν. Οι τρεις άνδρες ύψωσαν στα γρήγορα το χέρι, σε μια χαλαρή εκδοχή του επίσημου χαιρετισμού. Έπειτα ο Χέφγκεν, με σοβαρό, διακριτικό χαμόγελο, έσκυψε πάνω από το χέρι της μεγάλης κυρίας. Ιδού, οι τέσσερίς τους, έρμαια της φλογερής περιέργειας ενός επιλεγμένου κοινού: τέσσερις ισχυροί αυτής της χώρας, τέσσερις φορείς εξουσίας, τέσσερις θεατρίνοι – το αφεντικό της πληροφόρησης, ο ειδικός στις θανατικές καταδίκες και στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, η ευαίσθητη σύζυγος και ο χλομός ραδιούργος. Και το διαλεχτό κοινό να παρατηρεί πώς ο χοντρός χτύπησε φιλικά στον ώμο τον διευθυντή του θεάτρου με τόση θέρμη που αντήχησε παντού, και πώς, γελώντας τραχιά, τον ρώτησε : « Λοιπόν, πώς πάει, Μεφίστο ; »

*

Το μυθιστόρημα ΜΕΦΙΣΤΟ διηγείται την ιστορία του ηθοποιού Χέντρικ Χέφγκεν, από το ξεκίνημά του στο Θέατρο Τέχνης του Αμβούργου το 1926 μέχρι το 1936 που ο Χέφγκεν αναδείχθηκε λαμπρό αστέρι του νέου Ράιχ.

Όταν οι ναζί καταλαμβάνουν την εξουσία στη Γερμανία, εκείνος απαρνείται το κομμουνιστικό παρελθόν του και εγκαταλείπει σύζυγο και ερωμένη για να συνεχίσει να παίζει στο θέατρο. Ο πτέραρχος πρωθυπουργός και ο υπουργός Προπαγάνδας τον πρόσεξαν στην παράσταση του Μεφίστο και ο Χέφγκεν έγινε διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου. Συνάπτει λοιπόν συμφωνία με τον Διάβολο προδίδοντας τις αξίες που άλλοτε υποστήριζε. Στο τέλος γίνεται «μαϊμού της εξουσίας», «παλιάτσος που διασκεδάζει δολοφόνους». Αλλά οι ηθικές συνέπειες της προδοσίας του αρχίζουν να τον κυνηγούν, μετατρέποντας τον κόσμο των ονείρων του σε εφιάλτη.

Το βιβλίο είναι ένα πανόραμα της κοινωνίας στο Γ’  Ράιχ – με σαφή στοιχεία σάτιρας. Ο Κλάους Μανν βλέπει τον ηθοποιό Χέφγκεν ως το σύμβολο «ενός εξ ολοκλήρου αναληθούς, ανήθικου καθεστώτος», όπως έγραψε στην αυτοβιογραφία του.

Το Μεφίστο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1936 στο Άμστερνταμ, στον εκδοτικό οίκο Querido, που εξέδιδε βιβλία εξόριστων γερμανόφωνων συγγραφέων, όπως του Alfred Döblin, του Heinrich Mann, του Joseph Roth και της Anna Seghers. Μετά την πρώτη του έκδοση, δημοσιεύτηκε σύντομα σε 19 χώρες. Το 1966, η κυκλοφορία του στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας απαγορεύτηκε με δικαστική απόφαση. Το 1981, παρά την απαγόρευση, κυκλοφόρησε μια νέα έκδοσή του και το βιβλίο απέκτησε φανατικό κοινό .

« Σε αυτή την απόπειρα απεικόνισης της συγκεκριμένης περιόδου, το ουσιώδες δεν είναι το πρόσωπο του πρωταγωνιστή αλλά ο ανθρώπινος τύπος. Κάλλιστα θα μπορούσα να είχα επιλέξει κάποιον άλλο ως πρότυπο. 

Ο κλήρος έπεσε στον Γκούσταφ Γκρύντγκενς – όχι επειδή έχω ιδιαίτερα κακή άποψη γι’ αυτόν (θα έλεγα ότι ήταν και καλύτερος από πολλούς άλλους αξιωματούχους του Τρίτου Ράιχ), αλλά πολύ απλά επειδή έτυχε να τον έχω γνωρίσει από πολύ κοντά. Και έχοντας υπόψη ακριβώς αυτή την παλιά μας γνωριμία, μου φάνηκε η μεταμόρφωσή του, η ηθική του κατάπτωση, τόσο απίστευτη, τόσο αλλόκοτη, τόσο μυθική ώστε να γράψω ένα μυθιστόρημα γι’ αυτήν. »

– ΚΛΑΟΥΣ ΜΑΝΝ, Το σημείο καμπής

*

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ο ηθοποιός προχωρά με συστολή αλλά με βήμα σταθερό. Παραδεχτείτε το : Ταιριάζει μια χαρά σ’ αυτό το περιβάλλον, έχει την ίδια κάλπικη αξιοπρέπεια, την ίδια υστερία, τον ίδιο ματαιόδοξο κυνισμό και τη φτηνιάρικη, δήθεν δαιμονική φύση. Ο ηθοποιός σηκώνει ψηλά το σαγόνι και τα πετράδια στα μάτια του λαμπυρίζουν. Και τώρα ο Χοντρομπαλάς [ Γκαίρινγκ ] απλώνει σχεδόν με αγάπη τα δυό του χέρια της το μέρος του. Ο ηθοποιός έχει σχεδόν φτάσει πια δίπλα στην ομάδα των θεοτήτων.
Η λάμψη της ήδη λούζει και αυτόν. Και τότε, με την τέλεια χάρη του αριστοκράτη αυλικού, σκύβει το κεφάλι και κλίνει το γόνυ μπροστά στον παχύσαρκο γίγαντα. [...]Ο πολυμήχανος Χέντρικ μπορεί πλέον να βαδίσει με αυτοπεποίθηση στο 1934. Είναι πια σίγουρος για την προστασία των ισχυρών. Ο Μεγάλος βλέπει τον Χέφγκεν-Μεφιστοφελή σαν ένα είδος γελωτοποιού της Αυλής, σαν έναν ιδιοφυή απατεώνα, σαν ένα χαριτωμένο παιχνιδάκι. Το ύποπτο παρελθόν του έχει ήδη συγχωρηθεί – ήταν ένα καλλιτεχνικό καπρίτσιο.

*

Αλίμονο – ο ουρανός πάνω από τη χώρα έχει σκοτεινιάσει. Ο Θεός απέστρεψε το πρόσωπό του, ένα ποτάμι από αίμα και δάκρυα κυλά ορμητικό μέσα στους δρόμους, σε κάθε πόλη.Αλίμονο – η χώρα έχει βεβηλωθεί, και κανείς δεν ξέρει πότε θα καθαρθεί και πάλι–, ποιά μετάνοια, ποιά τεράστια συνεισφορά στην ευτυχία της ανθρωπότητας θα μπορέσει να την εξιλεώσει από το πελώριο τούτο όνειδος ; Ό,τι ήταν κάποτε όμορφο τώρα έχει κηλιδωθεί, ό,τι ήταν αληθινό πνίγεται μέσα στις κραυγές του ψεύδους. Το βρομερό ψεύδος έχει πάρει την εξουσία σ’ αυτή τη χώρα. Βρυχιέται μέσα στις αίθουσες, μέσα από μεγάφωνα, μέσα από τις στήλες των εφημερίδων, μέσα από τις οθόνες των κινηματογράφων. Ανοίγει το φρικτό του στόμα, κι από μέσα βγαίνει η μπόχα της μόλυνσης και της σήψης· μια μπόχα που διώχνει τόσους και τόσους από τη χώρα, ενώ για εκείνους που είναι αναγκασμένοι να μείνουν η χώρα γίνεται φυλακή – ένα βρομερό μπουντρούμι.Αλίμονο – οι Ιππότες της Αποκαλύψεως είναι ήδη καθ’ οδόν. Και τώρα ξεπέζεψαν εδώ και οικοδόμησαν ένα φρικτό καθεστώς. Ξεκινώντας από εδώ, θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο· γιατί αυτές είναι οι προθέσεις τους. Παντού να δοξάζεται και να λατρεύεται το δύσμορφο είδωλό τους. Η ασκήμια τους να θαυμάζεται σαν να είναι η νέα ομορφιά.Έπεσε η νύχτα στην πατρίδα μας. Άνθρωποι κακοί διασχίζουν τις επαρχίες της με μεγάλα αυτοκίνητα, με αεροπλάνα και με τραίνα. Ταξιδεύουν παντού. Πάνε στις αγορές και διαδίδουν την απάτη τους. Παντού, όπου κι αν βρεθούν οι ίδιοι και τα τσιράκια τους, σβήνει το φως της λογικής και όλα σκοτεινιάζουν.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ:

Από την ομώνυμη ταινία του István Szabó, 1981.

Ο Κλάους Μαρία Μπραντάουερ υποδύεται τον Χέφγκεν στο ρόλο του Μεφιστοφελή.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΚΛΑΟΥΣ ΜΑΝΝ (1906-1949), ο πρωτότοκος γιος του Τόμας Μανν, του διασημότερου Γερμανού συγγραφέα εκείνης της εποχής, εξόριστος, χωρίς μόνιμη κατοικία, έζησε μια ζωή εξαιρετικά δύσκολη και μελαγχολική, σε μια ταραγμένη εποχή. Διακεκριμένος συγγραφέας από νεότατη ηλικία, διέτρεξε τον κόσμο με συντροφιά τη μεγαλύτερη αδελφή του Έρικα και δημοσίευσε μια σειρά έργα που συχνά αμφισβητήθηκαν : γνωστότερο το Μεφίστο (1936), που αναφέρεται στον κόσμο του θεάτρου κάτω από την εξουσία των ναζί.

Το 1933 εγκατέλειψε τη Γερμανία. Το 1936 αναχώρησε για την Αμερική. Έπειτα από μικρό χρονικό διάστημα του αφαιρέθηκε η γερμανική ιθαγένεια. Ο Λούντβιχ (Vergittertes Fenster), το προτελευταίο μυθιστόρημά του στα γερμανικά, θεωρείται από πολλούς το αριστούργημά του. Τελευταίο βιβλίο του στα γερμανικά το Ηφαίστειο (Der Vulkan, 1939), για τον κόσμο των εξόριστων Γερμανών διανοουμένων και των Εβραίων ανά τον κόσμο, που μαζί με τον Έβδομο σταυρό της Άννας Ζέγκερς θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά μυθιστορήματα για το θέμα της εξορίας.

Απέκτησε την αμερικανική ιθαγένεια το 1943. Η αυτοβιογραφία του, Το σημείο καμπής (The Turning Point, 1941-1945), γράφτηκε στα αγγλικά. Έδωσε τέλος στη ζωή του στις 21 Μαΐου 1949 στις Κάννες, στη Γαλλία.

Στην « Άγρα » κυκλοφορούν το σύντομο μυθιστόρημά του Λούντβιχ – Το σιδερόφραχτο παράθυρο (με θέμα τη ζωή και το θάνατο του Λουδοβίκου Β΄ της Βαυαρίας) και το δοκίμιο Ομοφυλοφιλία και φασισμός, και τα δύο σε μετάφραση του Αλέξανδρου Ίσαρη.

ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

  

Δελτίο τύπου | ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ - ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ του Volker Weidermann

VOLKER WEIDERMANN

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ, 1918

Μετάφραση: ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Μάιος 2019

Αριθμός σελίδων : 336 ,  Τιμή : 17,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-364-2

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Αυτές τις εκλογές τις είχε χάσει. Και τώρα παρέδιδε την κυβέρνηση. Όλο αυτό ήταν τελικά ένα όνειρο. Αλλά μέσα στο όνειρο είχαν όλοι παλέψει σκληρά, είχαν βάλει τα δυνατά τους, δουλεύοντας πολλές φορές ώς αργά τη νύχτα. Δεν ήταν απλοί ονειροπόλοι, απλοί ονειροπαρμένοι. Ήταν εργάτες του ονείρου.

[...] Έξι μέρες αργότερα ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε μαζεύει όλα του τα γράμματα σ' ένα δερμάτινο κασελάκι, όλα τα ημερολόγια των τελευταίων χρόνων, χειρόγραφα κι άλλα γραπτά, και τα κλειδώνει στο γραφείο του. Το κλειδί το εμπιστεύεται στην Ελύα Μαρία Νέβαρ, που τον βοήθησε να πακετάρει τα πράγματά του. Πηγαίνει στον σιδηροδρομικό σταθμό και παίρνει το τρένο με προορισμό την Ελβετία. Δεν θα ξανάρθει ποτέ πια στη Γερμανία.

Δυό φορές μπήκαν οι Λευκοφρουροί στο σπίτι του να ψάξουν. Είχε ξεχάσει να ξεκολλήσει από την πόρτα του μια ανακοίνωση της κυβέρνησης των σοβιέτ, που έλεγε ότι αυτό το διαμέρισμα ήταν υπό την προστασία των συμβουλίων.

Αργότερα, στην Ελβετία, κάνοντας τον απολογισμό της περιόδου, γράφει : « Το 1918, τη στιγμή της κατάρρευσης, η Γερμανία είχε την ευκαιρία να συγκλονίσει, να ντροπιάσει τους πάντες, τον κόσμο όλο, με μια πράξη βαθιάς αλήθειας και μετάνοιας. Τότε ήλπισα, για μια στιγμή ήλπισα...»

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

«Μια υπέροχη αφήγηση ενός επεισοδίου κατά το όποιο οι συγγραφείς πήραν την εξουσία και έμοιασε προς στιγμή ότι όλα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. [...] Ο Βάι­ντερμαν είναι ευαίσθητος αφηγητής και ένα από τα μεγάλα χαρίσματά του είναι ο τρόπος με τον όποιο συνδέει διάσημους ανθρώπους με συγκεκριμένες ιστορικές στιγμές, δείχνον­τας στη συνέχεια πώς οι αντιδράσεις τους διαμόρφωσαν στο εξής τη ζωή τους. [...] Ξαναζωντανεύει από καιρό ξεχασμένα και φαινομενικά ασήμαντα και αξιοπερίεργα επεισόδια της ιστορίας».

  – Caroline Moorhead, The Guardian

«Το βιβλίο αποτελεί εξαίσιο ανάγνωσμα, γε­μάτο εντυπωσιακές εικόνες. Στο τέλος ο ανα­γνώστης νιώθει απογοήτευση που η κυβέρ­νηση του Άισνερ δεν άντεξε, ότι το πείραμα με τους καλλιτέχνες, τους διανοούμενους και τους εργάτες είχε άδοξο τέλος, το όποιο ήρθε επιπλέον και πολύ σύντομα. Και όλο το βιβλίο το διαπερνά η εκ των υστέρων πικρή γνώση μας ότι όλο αυτό θα οδηγήσει στον Χίτλερ, όπως πράγματι συνέβη».

– Ed Winters, therevisionist.org.uk

«Ζωντανό, γεμάτο σαρδόνιο χιούμορ, ηθικά διλήμματα και προσωπικά δράματα, οι Ονειροπόλοι βάζουν τον αναγνώστη στην καρδιά του επαναστατημένου πλήθους και αποκαλύπτουν πόσο συναρπαστικό και τρομακτι­κό είναι να βρίσκεται κανείς εκεί».                          

– Lucy Hughes-Hallett, New Statesman

«Μια απολύτως συναρπαστική ιστορία για το τί μπορεί να πάει στραβά όταν οι κοινω­νίες καθοδηγούνται από ανθρώπους που το ταλέντο τους είναι ο χειρισμός του λόγου. Όπως σε όλες τις συναρπαστικές ιστορίες, οι κεντρικοί χαρακτήρες, διάσημοι άνδρες, χα­ράσσονται στη μνήμη μας. Ο Βάιντερμαν φι­λοτεχνεί το πορτραίτο τους έπειτα από ενδε­λεχή έρευνα και με λεπτή σχολαστικότητα». 

 – The Times

ΣΥΝΕΒΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ, μια επανάσταση που έδω­σε στους συγγραφείς την εξουσία; Κι όμως, στην ιστορία υπάρχουν μερικές σύντομες στιγμές όπου όλα μοιάζουν εφικτά... Για μια τέτοια στιγμή γράφει ο Φόλκερ Βάιντερμαν: τη Δημοκρατία των Συμβουλίων του Μονάχου, από τον Νοέμβριο του 1918 μέχρι τον Απρίλιο του 1919. Και το συν­αρπαστικό του χρονογράφημα καθιστά τον αναγνώστη αυτόπτη μάρτυρα της ταραχώδους, φαρσικής και τραγικής περιόδου που συντάραξε το Μόνα­χο, τη Βαυαρία και τη Γερμανία.

Η μαγική όμως στιγμή συνέβη πράγματι μετά το τέλος του Πρώτου Παγ­κοσμίου πολέμου και την εκθρόνιση του Βαυαρού βασιλιά: Ριζοσπαστικός πασιφισμός, άμεση δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, βασίλειο της φαντα­σίας. Στην πρώτη γραμμή του κινήματος για την εγκαθίδρυση ενός σοσια­λιστικού κράτους βρέθηκαν ο δημοσιογράφος και κριτικός θεάτρου Κουρτ Άισνερ, οι συγγραφείς Έρνστ Τόλλερ, Γκούσταφ Λάνταουερ και Έριχ Γκούσταφ Μύζαμ, τους οποίους, άμέσως μετα το πέρας της ευφορίας και της απογοήτευσης που την ακολούθησε, περίμεναν εξοντωτικές ποινές φυλάκι­σης και θανάτου. Στην καταιγιστική αφήγηση, τον λόγο παίρνουν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες και μάρτυρες των γεγονότων – ο Τόμας και ο Κλάους Μάνν, ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε, ο Βίκτορ Κλέμπερερ, ο Όσκαρ Μαρία Γκραφ, ο Άντολφ Χίτλερ – υφαίνοντας ένα ιστορικό θρίλλερ βασισμένο σε ένα ανεπανάληπτο περιστατικό της γερμανικής ιστορίας. Εξάλλου, το όνειρο της άμεσης δημο­κρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης που η Δημοκρατία των Σοβιέτ ήθελε να πραγματώσει μας συγκινεί και μας απασχολεί έως σήμερα.

Όπως στο εξαιρετικά επιτυχημένο Οστάνδη 1936. Στέφαν Τσβάιχ και Γιόζεφ Ροτ. Το καλοκαίρι πριν από το σκότος (2014 - Άγρα, 2016), έτσι και σε αυτό το βιβλίο του ο Φόλκερ Βάιντερμαν μεταμορφώνει μια κρίσιμη ιστορική στιγμή σε συγκλονιστική και συγκινη­τική αφήγηση.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΦΟΛΚΕΡ ΒΑΙΝΤΕΡΜΑΝ γεννήθηκε στο Ντάρμστατ το 1969. Σπούδασε πο­λιτικές επιστήμες, γερμανική γλώσσα και λογοτεχνία στη Χαϊδελβέργη και στο Βερολίνο. Εργάζεται ως λογο­τεχνικός συντάκτης στο πολιτιστικό τμήμα του περιοδικού Der Spiegel, είναι οικοδεσπότης στην τηλεοπτική εκπομπή «Λογοτεχνικό κουαρτέτο» του γερμανικού καναλιού ZDF και ζει στο Βερολίνο. Το 2009 πήρε το βρα­βείο Kurt Tucholsky για το Βιβλίο των καμένων βιβλίων (Buch der verbrannten Bucher, 2008). Το 2006 δημοσίευσε τη Σύντομη Ιστορία της γερμανικής λογοτεχνίας από το 1945 ώς σήμερα (Lichtjahre. Eine kurze Geschichte der deutschen Literatur von 1945 bis heute), το 2010 το Μαξ Φρις: Η ζωή του, τα βι­βλία του (Max Frisch. Sein Leben, seine Bucher), κ.ά. Το Οστάνδη 1936. Στέφαν Τσβάιχ και Γιόζεφ Ροτ. Το καλοκαίρι πριν από το σκότος, για τη φιλία του Γιόζεφ Ροτ και του Στέφαν Τσβάιχ στην εξορία, παρέμεινε στον κατάλογο με τα μπέστ-σέλλερ του περιοδικού Der Spiegel επί μήνες. Το έργο του έχει με­ταφραστεί σε πολλές γλώσσες.