Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Fleur Jaeggy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Fleur Jaeggy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2023

Δελτίο Τύπου | ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ της Fleur Jaeggy


FLEUR JAEGGY


ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ




Μετάφραση : ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2023
Αριθμός σελίδων : 120, Τιμή : 12,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-578-3





«Διαβάζοντας τη Γιέγκυ είναι σαν να βουτάς γυμνός με το κεφάλι μέσα σε μια συστάδα από μαύρα τριαντάφυλλα, γοητευμένος από την ομορφιά τους: Πρόκειται για ένα ταχύτατο, ακανθώδες εγχείρημα, από το οποίο βγαίνεις εντέλει καταματωμένος».
–Daniel Johnson, The Paris Review Daily

Μολονότι πρόκειται για ένα από τα πιο περίπλοκα και ακανθώδη έργα της Φλερ Γιέγκυ, Τα αγάλματα του νερού είναι ένα λαμπερά ιδιόμορφο μυθιστόρημα, που εκτυλίσσεται κάτω από τη βαριά σκιά της οικογένειας και των προνομίων. Το πρώιμο αυτό έργο, αφιερωμένο στην Αυστριακή ποιήτρια και συγγραφέα Ingeborg Bachmann, ασχολείται με τους διάφορους συγγενείς, υπηρέτες και φίλους του Μπήκλαμ, ενός πλούσιου ερημίτη που διατηρεί αγάλματα στο πλημμυρισμένο υπόγειο της έπαυλής του, εκεί όπου οι αναμνήσεις τρεμοπαίζουν στο αμυδρό φως και τα νερά κυλούν στη θάλασσα. Αυτό το κοπάδι των ξεριζωμένων και χαλαρά συνδεδεμένων μεταξύ τους ψυχών περνούν το χρόνο τους σεργιανώντας τόσο στο μακρινό παρελθόν όσο και στον γεμάτο δηλητηριώδη σαλιγκάρια κήπο της έπαυλης – και συνομιλούν μεταξύ τους, περισσότερο όμως με τις ασάλευτες μαρμάρινες μορφές. Ντυμένα με την αυστηρή όσο και ηδυπαθή πρόζα της Γιέγκυ, Τα αγάλματα του νερού περιγράφουν ανεξίτηλα την αποτελμάτωση της οικογενειακής ζωής.

Αυτό το βιβλίο είναι πάνω απ’ όλα το ύφος του. Ακριβώς επειδή στο βάθος αντιλαμβάνεται κανείς μια ελαφριά δυσπιστία απέναντι στη λέξη, οι λέξεις ζουν εδώ μια ζωή πρωτόγονη και διόλου κοινωνική, όπως τα πλάσματα που περιγράφονται. Εδώ, σχολιάζει ο Gottfried Benn, «κάθε φράση πρέπει να ξεκουράζεται, να τρέμει, να σιωπά, να ανακτά δυνάμεις». Από μια παγερή λακωνικότητα ξεπηδούν και σκορπίζονται σε λίγες αράδες πορτραίτα, τόποι, φωνές, αιχμηρά θραύσματα ιστοριών. Και η συνεχής αποσύνθεση, η εμμονή των φαντασμάτων, η διάχυτη ειρωνεία και η απελπισμένη ευφορία των πάντων είναι ίχνη εκείνης της αλήτικης φαντασίας που συμβολικά γεννήθηκε με τον Λέντς του Georg Büchner.

«Γαλήνιο και συναρπαστικό συνάμα. Κάτω από μια ήρεμη, ιριδίζουσα επιφάνεια παραμονεύει μια απειλή βίας που ενδέχεται η όχι να εκδηλωθεί, μα παρ’ όλα αυτά εντείνει τη βαθιά εντύπωση ότι οι ζωές των ανθρώπων είναι απρόβλεπτες και κυλούν με μια παγερή, στείρα αγριότητα».
–Emily Labarge, Los Angeles Review of Books


«Ένα τόσο ακαταμάχητα ψυχρό φως – η Γιέγκυ έχει την εντυπωσιακή ικανότητα να πηγαίνει πιο πέρα: πέρα από τους συναισθηματισμούς, πέρα από τις συγγραφικές ωραιοποιήσεις, πέρα από τις συμβάσεις που δεσμεύουν και τις χαώδεις αναθυμιάσεις της σύγχρονης ζωής».
–Sheila Heti, The New Yorker

ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
NICOLAS DE STAËL
Το φεγγάρι, 1953.
Λάδι σε ξύλο, 162x 97 εκ., Ιδιωτική συλλογή.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ΦΛΕΡ ΓΙΕΓΚΥ γεννήθηκε στη Ζυρίχη και ζει στο Μιλάνο. Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία : Ο φύλακας άγγελος (1971), Τα αγάλματα του νερού (1980), Το δάχτυλο στο στόμα (1986), Τα μακάρια χρόνια της τιμωρίας (1989 – εκδ. Χατζηνικολή, 1995 / Άγρα, 2021, νέα μετάφραση), Προλετέρκα (2001 – εκδ. Χατζηνικολή, 2004 / Άγρα, 2020, νέα μετάφραση), Ο φόβος τ’ ουρανού (1994 – εκδ. Χατζηνικολή, 1998) και Είμαι ο αδελφός της ΧΧ (2016– Άγρα 2020). Τα βιβλία της έχουν κερδίσει το Βραβείο Bagutta και το Ειδικό Βραβείο Rapallo και χαρακτηρίστηκαν « θαυμάσια, ιδιοφυή και άγρια » (Susan Sontag) καθώς και «συναρπαστικά» (Publishers Weekly).



ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

 
 

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2021

Δελτίο Τύπου | ΤΑ ΜΑΚΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ της Fleur Jaeggy



FLEUR JAEGGY

ΤΑ ΜΑΚΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ



Μετάφραση : ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2021
Αριθμός σελίδων : 128, Τιμή : 12,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-488-5



Βουτηγμένη στο μπλε μελάνι της εφηβείας, η πένα της Φλερ Γιέγκυ μοιάζει με τη γλυφίδα του χαράκτη : Απεικονίζει τις ρίζες, τα κλαδιά και τα κλωναράκια του δέντρου της τρέλας που φυτρώνει στην εξαίσια απομόνωση του μικρού ελβετικού κήπου της γνώσης και φουντώνει τόσο που σκιάζει οποιαδήποτε προοπτική. Εξαιρετική πρόζα. Η ανάγνωσή του διαρκεί περίπου τέσσερις ώρες. Η ανάμνησή του διαρκεί όσο και για τη συγγραφέα : όλη τη ζωή.

JOSEPH BRODSKY

 


Βρίσκομαι μπροστά στο σχολικό κτίριο. Δύο γυναίκες κάθονται σ’ ένα παγκάκι. Τις χαιρέτησα μ’ ένα κούνημα του κεφαλιού. Δεν απάντησαν. Άνοιξα την πόρτα. Μια γυναίκα καθισμένη μπροστά σ’ ένα τραπέζι. Μια άλλη όρθια. Με ρωτάει τι θέλω. Ζήτησα να μάθω για το οικοτροφείο. Ανέφερα καθαρά το όνομα. Δεν το έχει ξανακούσει. Εδώ στο Τόυφεν ; Sind Sie sicher ? Με κοιτάζει με βλέμμα ερευνητικό και μοχθηρό. Φυσικά και ήμουν βέβαιη. Είχα ζήσει εδώ. Για μια στιγμή η απάντησή μου μου φάνηκε ανούσια. Με συμβουλεύει να πάω στο Ζανκτ Γκάλλεν. Εκεί υπάρχουν πολλά σχολεία. Επανέλαβα άλλη μια φορά το όνομα του οικοτροφείου. Λάθος κάνετε, είπε. Ζήτησα συγγνώμη. Αυτό εδώ το κτίριο, είπε, είναι κλινική για τυφλούς. Αυτό είναι τώρα. Μια κλινική για τυφλούς.

 

ENΑ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ, στο Άππεντσελ.

Μια ατμόσφαιρα ειδυλλίου και αιχμαλωσίας. Έρχεται μια «καινούργια», με μάτια αυστηρά και μαλλιά ολόισια σαν λεπίδια· τέλεια, σαν να έχει γνωρίσει ήδη τα πάντα στη ζωή. Γοητευμένη από αυτή τη μορφή, η αφηγήτρια ανακαλύπτει το εύθραυστο όριο ανάμεσα στην τελειότητα και στην τρέλα.

Με φόντο τη μεταπολεμική Ελβετία, το απόκοσμα όμορφο μυθιστόρημα της Φλερ Γιέγκυ ξεκινάει απλά και μάλλον αθώα : «Στα δεκατέσσερά μου χρόνια, ήμουν εσωτερική σ’ ένα οικοτροφείο στο Άππεντσελ». Ωστόσο δεν υπάρχει τίποτα αληθινά απλό η αθώο εδώ. Με την παρορμητικότητα μιας αδίστακτης νεαρής Εύας, η αφηγήτρια περιγράφει τη ζωή της ως αιχμάλωτης του σχολείου και τις προσπάθειές της να κερδίσει την αγάπη της φαινομενικά τέλειας νεοφερμένης μαθήτριας, της Φρεντερίκ. Καθώς μελετάει το σχέδιό της, και παράλληλα τη φύση του αυτοέλεγχου και της τρέλας, το μυθιστόρημα φορτίζεται με μία αόριστα απειλητική ενέργεια.


Μεταφρασμένο σε πολλές γλώσσες, το βιβλίο I beati anni del castigo, όπως είναι ο ιταλικός του τίτλος, κέρδισε το Βραβείο Bagutta 1990 και το Ειδικό Βραβείο Rapallo 1990.

 

Στα δεκατέσσερά μου, ήμουν εσωτερική σ’ ένα οικοτροφείο στο Άππεντσελ. Στα μέρη όπου ο Ρόμπερτ Βάλζερ έκανε πολλούς περιπάτους, τον καιρό που βρισκόταν στο φρενοκομείο, στο Χέριζαου, όχι πολύ μακριά από το δικό μας ίδρυμα. Πέθανε μέσα στο χιόνι. Υπάρχουν φωτογραφίες που δείχνουν τις πατημασιές του και τη θέση του κορμιού του στο χιόνι. Εμείς δεν γνωρίζαμε τον συγγραφέα. Ούτε καν η φιλόλογός μας δεν τον γνώριζε. Καμιά φορά σκέφτομαι πως είναι ωραίο να πεθαίνεις έτσι, μετά από έναν περίπατο, να σωριάζεσαι μέσα σ’ έναν φυσικό τάφο, μέσα στο χιόνι του Άππεντσελ, μετά από τριάντα σχεδόν χρόνια φρενοκομείου, στο Χέριζαου. Είναι πραγματικά κρίμα που δεν γνωρίζαμε την ύπαρξη του Βάλζερ, θα κόβαμε ένα λουλούδι για εκείνον. Και ο Καντ άλλωστε, προτού πεθάνει, ένιωσε συγκίνηση, όταν κάποια άγνωστη του πρόσφερε ένα ρόδο. Στο Άππεντσελ δεν μπορεί κανείς παρά να κάνει περιπάτους. Αν κοιτάξεις τα μικρά παράθυρα με τα λευκά πλαίσια και τα ολοζώντανα, φανταχτερά λουλούδια στα περβάζια, νιώθεις μια τροπική αποτελμάτωση, μια παρεμποδισμένη ανάπτυξη, έχεις την αίσθηση πως εκεί μέσα συμβαίνει κάτι γαλήνια ζοφερό και κάπως αρρωστημένο. Η Αρκαδία της αρρώστιας. Εκεί, μέσα σε όλη αυτή τη φωτεινότητα, φαίνεται πως υπάρχει μια ειδυλλιακή γαλήνη θανάτου. Μια πανδαισία ασβέστη και λουλουδιών. Έξω από τα παράθυρα το τοπίο σε καλεί, δεν πρόκειται για οφθαλμαπάτη, αλλά για Zwang, όπως λέγαμε στο σχολείο, για ψυχαναγκασμό.

 

 

ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
VILHELM HAMMERSHØI
Εσωτερικό με τη σύζυγο του καλλιτέχνη Ίντα
στο σπίτι τους στην οδό Στράντγκάντε 30, π. 1905.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ΦΛΕΡ ΓΙΕΓΚΥ γεννήθηκε στη Ζυρίχη και ζει στο Μιλάνο. Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία : Ο φύλακας άγγελος (1971), Τα υδάτινα αγάλματα (1980), Το δάχτυλο στο στόμα (1986), Τα μακάρια χρόνια της τιμωρίας (1989 – εκδ. Χατζηνικολή, 1995), Ο φόβος τ’ ουρανού (1994 – εκδ. Χατζηνικολή, 1998), Προλετέρκα ( 2001 – εκδ. Χατζηνικολή, 2004 ) και Είμαι ο αδελφός της ΧΧ (2016 ).

Στις Εκδόσεις Άγρα έχουν επίσης εκδοθεί ο τόμος διηγημάτων της Είμαι ο αδελφός της ΧΧ (2020) και το Προλετέρκα (2020).

 

 

ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ


 

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2020

Δελτίο Τύπου | ΠΡΟΛΕΤΕΡΚΑ της Fleur Jaeggy



 FLEUR JAEGGY

ΠΡΟΛΕΤΕΡΚΑ



Μετάφραση : ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ




Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2020
Αριθμός σελίδων : 128, Τιμή : 12,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-457-1

 





Δεν έχανε την ισορροπία της. Ποτέ δεν την έχασε. Όπως κι ο πατέρας. Ήξεραν πάντα να διακρίνουν τα χιλιοστά που χωρίζουν την ισορροπία από την απελπισία. [...] Η ίδια η στιγμή, το παρόν πάνω στο Προλετέρκα, είναι το μόνο πράγμα που μετράει. Το δικό της, το δικό μου παρελθόν δεν έχουν σημασία. Δύο γυναίκες και το πλήρωμα. Δεν είναι ώρα να διηγούμαστε την ιστορία της ζωής μας, δεν υπάρχει χρόνος. Η ζωή ξεκίνησε τη στιγμή που επιβιβαστήκαμε στο πλοίο. Η αρχή είναι το Προλετέρκα. [...] Η είσοδος στον Βόσπορο. Είναι το τέλος του ταξιδιού. Τρεις νύχτες μένουν. Τρία βράδια στην τραπεζαρία. Δύο σταθμοί. Ισταμπούλ και Αθήνα. Το Προλετέρκα μού παρέχει λίγο ακόμα χρόνο για να γνωρίσω τον Γιοχάννες. Είναι η τελευταία ευκαιρία να μάθω κάτι για τον πατέρα μου. Να συνειδητοποιήσω ποιός είναι ο πατέρας μου. Και το αποφεύγω.




Το Προλετέρκα είναι ένα βιβλίο από φωτιά και πάγο. Με ολοένα μεγαλύτερη μαεστρία, η Φλερ Γιέγκυ κατακτά μια πρόζα που είναι μοναδική και απολύτως προσωπική. Παράξενη πρόζα, φτιαγμένη από φιλντισένια, αιχμηρά λέπια, ανταύγειες από πέτρες σκληρές και χρωματιστά γυαλιά, απότομα άλματα ρηματικών χρονων και εξίσου απότομα περάσματα από το πρώτο στο τρίτο πρόσωπο… Άλματα, περάσματα, αδιάκοπες εστιάσεις με ένα κιάλι που, δίχως ποτέ να χάνει την ευκρίνειά του, άλλοτε πλησιάζει κι άλλοτε απομακρύνει τον αναγνώστη από τη σκηνή, απομονώνοντας περιοχές πάθους χημικά εξαγνισμένου, που αιφνιδιάζει, προκαλώντας συγκινήσεις σπάνιας έντασης.  

 - GIOVANNI MARIOTTI

 


Το Προλετέρκα είναι μια ιστορία ενηλικίωσης – πυκνή, ευαίσθητη, αλλά και κλινικά ακριβής. Η κοφτερή σαν κρύσταλλο πρόζα της Γιέγκυ φέρνει με χειρουργική ακρίβεια στην επιφάνεια τα ρεύματα της καταπιεσμένης στοργής που κυλούν υπόγεια στη σχέση της κόρης με τον πατέρα της.

« Ο θάνατος και η αποξένωση στροβιλίζονται σαν απειλητικό μουσικό μοτίβο πάνω από τις ελλειπτικές σκηνές που συνθέτουν αυτό το ανησυχαστικό μυθιστόρημα της Φλερ Γιέγκυ ».     

- KIRKUS REVIEWS 

 



ΠΡΟΛΕΤΕΡΚΑ είναι το όνομα ενός πλοίου. Δεμένο στη Βενετία, περιμένει να μεταφέρει στην Ελλάδα μια ομάδα αξιοσέβαστων Ελβετών τουριστών. Ανάμεσά τους, ένας κύριος που κουτσαίνει ελαφρά και η κόρη του, που δεν έχει κλείσει ακόμη τα δεκαέξι. Πατέρας και κόρη είναι τελείως αποξενωμένοι, ωστόσο ανάμεσά τους υπάρχει ένας δεσμός που ανάγεται σε μια μακρινή εποχή, θαρρείς προγενέστερη της ύπαρξής τους. Οι δεκατέσσερις μέρες της κρουαζιέρας είναι ο χρόνος που έχει στη διάθεσή της η κόρη για να γνωρίσει αυτόν τον απόμακρο πατέρα, αλλά και για ν’ ανακαλύψει κάτι εξίσου άγνωστο, που μέχρι τότε απλώς το ονειρευόταν: την ίδια τη ζωή. Αυτή η αφήγηση ενός ταξιδιού μύησης στη ζωή, που αναδύεται στη μνήμη σαν μια περιπλάνηση στη χώρα των νεκρών, είναι γραμμένη σε μια αυστηρή και νευρώδη πρόζα, που επιβεβαιώνει τη μοναδική θέση της Φλερ Γιέγκυ στο τοπίο της σύγχρονης ιταλικής λογοτεχνίας.

Το Προλετέρκα τιμήθηκε με τα βραβεία Vailate Alberico Sala 2001, Donna Città di Roma 2001, Vittorini 2002 και Viareggio 2002.

[ Οπισθόφυλλο των εκδόσεων Χατζηνικολή, 2004 ]



Όταν ακόμα ήταν μικρή, χρειάστηκε ν’ αποχωριστεί τον Γιοχάννες. Τα παιδιά χάνουν το ενδιαφέρον για τους γονείς, όταν εκείνοι τα παρατάνε. Δεν είναι συναισθηματικά. Είναι παθιασμένα και ψυχρά. Μερικά εγκαταλείπουν με κάποιον τρόπο τις συμπάθειες, τα συναισθήματα, λες και είναι αντικείμενα. Με αποφασιστικότητα, χωρίς θλίψη. Αποξενώνονται. Γίνονται ακόμα και εχθρικά ορισμένες φορές. Παύουν να είναι πλάσματα που τα έχουν εγκαταλείψει και απομακρύνονται νοερά από μόνα τους. Φεύγουν. Για έναν κόσμο ζοφερό, φανταστικό και μίζερο. Ωστόσο καμιά φορά καμαρώνουν πως είναι ευτυχισμένα. Θαρρείς ότι κάνουν κάποια άσκηση σχοινοβασίας. Οι γονείς δεν χρειάζονται. Ελάχιστα πράγματα χρειάζονται. Μερικά παιδιά κουμαντάρουν μόνα τους τον εαυτό τους. Η καρδιά κρύσταλλο άφθαρτο. Μαθαίνουν να προσποιούνται. Και η προσποίηση γίνεται το πιο ενεργό, το πιο πραγματικό και γοητευτικό σαν όνειρο στοιχείο. Παίρνει τη θέση εκείνου που θεωρούμε αληθινό. Ίσως είναι αυτό μονάχα, μερικά παιδιά έχουν τη χάρη της αποστασιοποίησης

 

_____________________
ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ :
Από την καταλανική έκδοση της Προλετέρκα, Editorial Les Hores, 2018.
Πρωτότυπη σύνθεση εξωφύλλου : Mireia Luna,  DESIGN IS NATURAL,
www.designisnatural.com


 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ΦΛΕΡ ΓΙΕΓΚΥ γεννήθηκε στη Ζυρίχη και ζει στο Μιλάνο. Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία: Ο φύλακας άγγελος (1971), Τα υδάτινα αγάλματα (1980), Το δάχτυλο στο στόμα (1986), Τα μακάρια χρόνια της τιμωρίας (1989 – εκδ. Χατζηνικολή, 1995), Ο φόβος τ’ ουρανού (1994 – εκδ. Χατζηνικολή, 1998), Προλετέρκα (2001 – εκδ. Χατζηνικολή, 2004) και Είμαι ο αδελφός της ΧΧ (2016).

Στις Εκδόσεις Άγρα έχει εκδοθεί ο τόμος διηγημάτων της Είμαι ο αδελφός της ΧΧ (Μάρτιος 2020), ενώ ετοιμάζεται η νέα έκδοση του βιβλίου Τα μακάρια χρόνια της τιμωρίας


ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ






Πέμπτη 12 Μαρτίου 2020

Δελτίο τύπου | ΕΙΜΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΧΧ της Fleur Jaeggy



FLEUR JAEGGY

ΕΙΜΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΧΧ


Μετάφραση: ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Μάρτιος 2020
Αριθμός σελίδων : 152,  Τιμή : 13,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-424-3





Μετά από πολλά χρόνια, κυκλοφορεί στην Ελλάδα νέο βιβλίο της ΦΛΕΡ ΓΙΕΓΚΥ,
της σπουδαίας συγγραφέως των βιβλίων Τα μακάρια χρόνια της πειθαρχίας, Προλετέρκα, κ.ά.

ΤΟ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ XX της Φλερ Γιέγκυ συγκεντρώνει εικοσιμία ιστορίες, διηγήματα, προσωπογραφίες και βιογραφικές συνθέσεις. Στις σελίδες του συναντάμε τον Όλιβερ Σακς, που ζεσταίνεται πάντα και κρατά τα παράθυρα διάπλατα ανοιχτά・ τον Ιωσήφ Μπρόντσκυ στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη, που βλέπει κάθε τόπο ως Negde, ως «Πουθενά», στα ρωσικά・ έναν νεκρό αδελφό που εξηγεί στην αδελφή του ότι σφάλλει σχετικά με τους λόγους της αυτοκτονίας του・ μια γάτα που αφαιρείται τη στιγμή ακριβώς που ετοιμάζεται να πιάσει τη λεία της・την Άντζελα ντα Φολίνιο να κατεβαίνει από τον καμβά που την απεικονίζει. Εικοσιένα θραύσματα στα οποία η σιωπή, το κρύο και ο θάνατος, αλλά και τα ζώα, επιστρέφουν τακτικά για να σχηματίσουν έναν κόσμο που ξεφεύγει από τις συμπτώσεις του χρόνου και του τόπου.
Συλλογή ιδιόμορφων, εκλεπτυσμένων και φιλόδοξων κειμένων, το Είμαι ο αδελφός της XX μας βυθίζει στη μοναδική φαντασία της συγγραφέως και επιβεβαιώνει ότι η Φλερ Γιέγκυ είναι μια σημαντική φωνή της σύγχρονης ιταλικής λογοτεχνίας.
Η κοφτή, τηλεγραφική γραφή της δημιουργεί ένα εντυπωσιακό παράδοξο : παρότι απουσιάζει εντελώς κάποιο αφετηριακό σημείο, η μυθοπλασία της προκαλεί βαθιά συγκίνηση. Όπως σχολίασε η April Bernard στο Newsday, «αποτελεί αίνιγμα το πώς γίνεται να είναι ένα έργο τόσο ψυχρό και τόσο παθιασμένο ταυτόχρονα· κι όμως, η παγωμένη / καυτή ποιότητά του είναι μόνο ένα από τα χαρακτηριστικά του».
Εδώ, στις ιστορίες της πρόσφατης συλλογής της, πρωταγωνιστούν διάσημοι συγγραφείς (Ίταλο Καλβίνο, Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, Ιωσήφ Μπρόντσκυ , Όλιβερ Σακς), βαρόνες, οραματιστές του 13ου αιώνα, αλλά και βασανισμένα αδέλφια που μεγάλωσαν σε ελβετικά οικοτροφεία για τις ελίτ. Η Γιέγκυ με κάποιον τρόπο καταφέρνει να κυριαρχήσει ολοκληρωτικά στο μυαλό μας. Οι γοτθικοί κόσμοι της σφύζουν από βουβή βία – και γι’ αυτό είναι ανεξίτηλοι.


ΕΓΚΩΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Αριστουργήματα οργής και συγκράτησης. 
Τα περισσότερα διηγήματα του Είμαι ο αδελφός της XX είναι ολιγοσέλιδα, 
και οι σύντομες, δηλωτικές προτάσεις τους 
τρυπώνουν στις πιο καλά κρυμμένες κόχες στην ψυχή των χαρακτήρων τους, 
με μοναδικό σκοπό να ανατρέψουν τις όποιες προσδοκίες. 
Αυτές οι ανατριχιαστικές, μαγευτικές ιστορίες φέρνουν στην επιφάνεια σκέψεις 
για τη μοναξιά, τη μετάνοια, μερικές φορές ακόμα και για την αγάπη. 
Είναι συναρπαστική η ζωή στους κόσμους που πλάθει η Γιέγκυ, 
που γίνονται τόσο έντονοι ώστε κινδυνεύουν να ξεχειλίσουν· 
τραβιούνται ωστόσο την τελευταία στιγμή κρατώντας τα μυστικά τους. 
KIRKUS REVIEWS


Μια υπέροχη, εκθαμβωτική, άγρια συγγραφέας.
SUSAN SONTAG


Η πένα της Φλερ Γιέγκυ είναι η ακίδα του χαράκτη 
που απεικονίζει τις ρίζες, τους βλαστούς και τα κλωνάρια του δέντρου της τρέλας · εξαιρετική. 
JOSEPH BRODSKY



Η πεζογραφία της αστράφτει σαν κομμένα πολύτιμα πετράδια. 
THE RIVETER


Οι φανταστικές ιστορίες του Είμαι ο αδελφός της XX 
ασχολούνται με τα ήδη γνωστά στο έργο της συγγραφέως μοτίβα : 
εμπρησμοί, κακή υγεία, αυπνία, αυτοκτονία, απομόνωση, βεντέτες και δολοφονίες. 
Μερικές είναι γοτθικά παραμύθια του υπερφυσικού, με φαντάσματα, αγίους και μανδραγόρες ... 
MARGARET DRABBLE, New Statesman


Ένα δαιδαλώδες, υπνωτιστικό βιβλίο.
H ανάγνωσή του είναι σαν να βουτάς γυμνός, με το κεφάλι, σε έναν βάτο με μαύρα τριαντάφυλλα – 
τόσο δελεαστική είναι η ομορφιά του .
DANIEL JOHNSON, The Paris Review


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Η ΦΛΕΡ ΓΙΕΓΚΥ (Ζυρίχη, 31 Ιουλίου 1940) είναι Ελβετή συγγραφέας. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ελβετία, έζησε στη Ρώμη. Εκεί γνώρισε την Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν και τον Τόμας Μπέρνχαρτ. Το 1968 πήγε στο Μιλάνο, όπου εργάστηκε για τις Εκδόσεις Adelphi. Παντρεύτηκε τον Ρομπέρτο Καλάσσο.
Γράφει στα ιταλικά. Το Times Literary Supplement ανέδειξε το μυθιστόρημά της Proleterka (2001) ως το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς όταν εκδόθηκε στις ΗΠΑ (2003).
Το πρώτο της βιβλίο I beati anni del castigo (1989 – Τα μακάρια χρόνια της πειθαρχίας) κέρδισε τα βραβεία Bagutta και Speciale Rapallo.
Βιβλία της έχουν πρωτοεκδοθεί στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Χατζηνικολή και τώρα ετοιμάζονται στις Εκδόσεις Άγρα. Το Είμαι ο αδελφός της XX (2014) είναι το πιο πρόσφατο βιβλίο της και εκδίδεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.


ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
© OLIVER MUNDAY
Από την αμερικανική έκδοση του βιβλίου των εκδόσεων New Directions, 2016.