Δελτίο Τύπου | ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ του Kōbō Abe

KŌBŌ ABE

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΙΑΠΩΝΙΚΑ - ΕΙΣΑΓΩΓΗ :

ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Φεβρουάριος 2024

Αριθμός σελίδων : 328, Τιμή : 18,50 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-638-4

Ο ΑΦΗΓΗΤΗΣ, ΕΝΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ που έχει παραμορφωθεί φρικτά σε εργαστηριακό ατύχημα, είναι ένας άνθρωπος που έχει χάσει το πρόσωπό του και, μαζί με αυτό, τη σύνδεση με τους άλλους ανθρώπους. Από φόβο μήπως αποκαλυφθούν οι συνεχώς επιδεινούμενες πληγές του προσώπου του, τυλίγει με επιδέσμους το κεφάλι του, αλλά καταλαβαίνει ότι η μουμιοποιημένη όψη του απωθεί τους ανθρώπους. Ακόμη και η γυναίκα του πλέον τον αποστρέφεται. Η μόνη του διέξοδος για να επιστρέψει στον κόσμο των ανθρώπων είναι να δημιουργήσει μια μάσκα τόσο τέλεια ώστε να μην είναι αντιληπτή. Σύντομα όμως διαπιστώνει ότι μια τέτοια μάσκα είναι κάτι περισσότερο από μια απλή μεταμφίεση που κρύβει μόνο τις πληγές του: είναι ένας άλλος εαυτός – ένας εαυτός ικανός για τα πάντα. Παρακολουθώντας την αφήγηση μέσα από το ημερολόγιο και τις σημειώσεις του κεντρικού χαρακτήρα, το Πρόσωπο του άλλου είναι ένας τρομακτικός, καφκικός, αδυσώπητος προβληματισμός πάνω στη φύση, την ταυτότητα, τη μεταμόρφωση και τον κοινωνικό εξοστρακισμό.

Στο Πρόσωπο του άλλου ο Αμπέ αναλαμβάνει την αμείλικτη διερεύνηση του προσώπου όχι μόνο σε επίπεδο πλοκής αλλά επίσης στο επίπεδο της φόρμας που διαμορφώνει την πλοκή, σαν να προσπαθεί να σχίσει το δέρμα του προσώπου και τις εκφράσεις του. Η γραφή προσπαθεί να αποδώσει την ψυχική διαταραχή του ήρωα και τις θολωμένες σκέψεις του.

Σε αυτό το σκληρό και συναρπαστικό μυθιστόρημα βλέπουμε το παλιό, αιώνιο ζήτημα της ταυτότητας. Ποιός είναι το πραγματικό εγώ και τί αποκαλύπτει; Η μάσκα κρύβει την παλιά ταυτότητα η μήπως δημιουργεί μια καινούργια; Σύγχρονη εκδοχή με τον τρόπο της τού Δρ Τζέκυλ και κ. Χάυντ, το Πρόσωπο του άλλου έχει σημειώσει από τη δημοσίευσή του αδιάλειπτη επιτυχία.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ

Εικόνα από την ιαπωνική ταινία του Hiroshi Teshigawara Το πρόσωπο του άλλου, 1966.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΚΟΜΠΟ ΑΜΠΕ γεννήθηκε στο Τόκυο το 1924 και μεγάλωσε στο Μούκντεν της Μαντζουρίας, όπου ο γιατρός πατέρας του εργαζόταν στην Ιατρική Σχολή. Ασχολήθηκε νωρίς με τα μαθηματικά και τη συλλογή εντόμων, καθώς και με τα έργα των Πόου, Ντοστογέφσκι, Νίτσε, Ρίλκε, Χάιντεγκερ, Γιάσπερς και Κάφκα. Έλαβε δίπλωμα ιατρικής από το αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκυο το 1948, αλλά δεν δούλεψε ποτέ ως γιατρός. Για ένα διάστημα υπήρξε μέλος του Ιαπωνικού Κομμουνιστικού Κόμματος και συνεργάστηκε με το μαρξιστικό λογοτεχνικό περιοδικό Kindai bungaku (Σύγχρονη λογοτεχνία).

Το 1947 δημοσίευσε ιδίοις εξόδοις το βιβλίο Ανώνυμη ποιητική συλλογή και το 1948 το πρώτο του μυθιστόρημα Ο οδοδείκτης στο τέλος του δρόμου.

Το 1951 τιμήθηκε με το σημαντικότερο ιαπωνικό βραβείο λογοτεχνίας, το βραβείο Ακουταγκάουα, για το βιβλίο του Ο τοίχος – Το έγκλημα του κ. Σ. Κάρμα.

Λίγο αργότερα βραβεύεται για το διήγημά του Το κόκκινο κουκούλι. Ακολουθούν πολλά μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Στα έργα του ανιχνεύονται συγγένειες με τον Μπέκετ, τον Σάρτρ, τον Κάφκα, τον Ε. Α. Πόου και τον Πρίμο Λέβι.

Τα μυθιστορήματά του έχουν κερδίσει πολλά λογοτεχνικά βραβεία και έχουν γίνει όλα μπέστ σέλλερ στην Ιαπωνία. Μεταξύ τους Η γυναίκα της άμμου (1962 – Άγρα, 2004), Το πρόσωπο του άλλου (1964), Ο κατεστραμμένος χάρτης (1967), Ο άνδρας κουτί (1973) κ.ά. Έχει γράψει επίσης κινηματογραφικά σενάρια.

Το μυθιστόρημα Το πρόσωπο του άλλου γυρίστηκε ταινία από τον Teshigawara Hiroshi, που είχε σκηνοθετήσει πριν και τη Γυναίκα της άμμου, που βραβεύτηκε στις Κάννες το 1965.

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Ιάπωνες συγγραφείς του 20ου αιώνα.

Ο Κόμπο Αμπέ πέθανε στο Τόκυο το 1993.

ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

Δελτίο Τύπου | ΟΥΓΚΕΤΣΟΥ ΜΟΝΟΓΚΑΤΑΡΙ • ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΡΟΧΗ του Ueda Akinari

UEDA AKINARI

ΟΥΓΚΕΤΣΟΥ ΜΟΝΟΓΚΑΤΑΡΙ 

•

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΡΟΧΗ

Μετάφραση από τα ιαπωνικά

Εισαγωγή – Σχόλια:

ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 2022

Αριθμός σελίδων : 280, Τιμή : 18,50 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-537-0

Το γνωστότερο έργο του Ιάπωνα κλασικού συγγραφέα Ουέντα Ακινάρι

είναι αυτή η συλλογή με τις Ιστορίες της σελήνης μετά τη βροχή.

Σε αυτές τις ιστορίες του φανταστικού, όπως συμβαίνει στις ιστορίες του θεάτρου Νο, 

βλέπουμε όλων των ειδών τα όντα του παράλληλου κόσμου των πνευμάτων

να αναδύονται, να δρουν και να εξαφανίζονται πάλι.

Ένα απολαυστικό μείγμα μαγείας, ποίησης και πραγματικότητας

που εκφράζει τον μαγεμένο κόσμο των Ιαπώνων του άλλοτε,

αλλά όχι λιγότερο και του σήμερα.

ΟΙ ΕΝΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ του Ουγκέτσου Μονογκατάρι, που εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1776, αποτελούν το καλύτερο και διασημότερο δείγμα της λογοτεχνίας του απόκρυφου στην Ιαπωνία. Συνενώνουν διακριτικά τον κόσμο της καθημερινότητας με την επικράτεια του ανοίκειου και αποτελούν απόδειξη για τη γοητεία που ασκούσαν τότε, αλλά και σήμερα, το παράξενο και το μυστηριώδες στην ιαπωνική ψυχή. Αποτέλεσαν επίσης την πηγή έμπνευσης για την εξαιρετική ομότιτλη ταινία του Κεν᾽τζι Μιζογκούτσι το 1953.

Ο τίτλος Ουγκέτσου μονογκατάρι, που μπορεί να αποδοθεί ως Ιστορίες της σελήνης μετά τη βροχή, απηχεί επίσης την ιδέα ότι μυστηριώδη όντα εμφανίζονται σε συννεφιασμένες, βροχερές νύχτες και σε πρωινά που το φεγγάρι κρέμεται ακόμα στον ουρανό.

Στη « Λευκή Κορυφή », το φάντασμα του πρώην αυτοκράτορα Σουτόκου εμφανίζεται για να αναγγείλει τα σχέδια που κρύβει η εκδικητική μανία του· στον « Όρκο της Γιορτής των Χρυσανθέμων » ένας πιστός φίλος αυτοκτονεί προκειμένου το πνεύμα του να εκπληρώσει μια υπόσχεση· στον «Κυπρίνο που ήρθε στο όνειρό μου» ένας βουδιστής ιερέας μετατρέπεται σε ψάρι· στον «Πόθο του ερπετού» ένα ερπετό εμφανίζεται ως γυναίκα για να εκπληρώσει το ερωτικό του πάθος.

Δαίμονες, στοιχειά, παράξενα όνειρα, πράγματα πέρα από τον κόσμο του λογικού γεμίζουν όλες τις ιστορίες.

Η ανατριχιαστική ομορφιά αυτού του διαχρονικού αριστουργήματος συμπληρώνεται από την γοητεία που ασκεί ως λογοτέχνημα, η οποία κατά μεγάλο μέρος πηγάζει από τον αριστοτεχνικό συνδυασμό του κινέζικου λόγου με το λόγο της ιαπωνικής κλασικής λογοτεχνίας, όπως αυτή αποκρυσταλλώθηκε σε αριστουργήματα σαν το Γκέν’τζι μονογκατάρι.

  

ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ

Kiyokata Kaburagi (1878-1972), Σώμα ερπετού

Ο ΟΥΕΝΤΑ ΑΚΙΝΑΡΙ, ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς της ιαπωνικής λογοτεχνίας, φιλόλογος, ποιητής, γιατρός και θεωρητικός του τσαγιού, γεννήθηκε το 1734 και πέθανε στο Κυότο το 1809. Η εποχή Εντό (1603-1868) στην οποία έζησε υπήρξε μια από τις πιο δημιουργικές στην ιστορία του ιαπωνικού πολιτισμού. Τότε αναπτύχθηκαν πολλές, ιδιαίτερες μορφές τέχνης, όπως και ιδιαίτερες μορφές λογοτεχνίας που χαρακτηρίζουν αυτόν τον πολιτισμό μέχρι σήμερα. Ο Ακινάρι υπήρξε ένας από τους κυριότερους συντελεστές αυτής της δημιουργικής άνοιξης. Στη διάρκεια της ζωής του ασχολήθηκε με όλα τα είδη της λογοτεχνίας που είχαν ανθίσει τότε, αλλά και με την κλασική ιαπωνική φιλολογία. Ξεκινώντας από νέος με τη σύνθεση χάικου, συνδέθηκε με κύκλους ποιητών που ασχολούνταν με αυτό το είδος, όπως με τον γνωστό Γιόσα Μπουσόν. Γράφει επίσης ποιήματα στην κλασική φόρμα των ουάκα. Χωρίς να εγκαταλείψει ποτέ αυτή την ενασχόληση, συνέχισε με πεζά στο είδος ουκιγιὸ-ζόσι. Κάποια στιγμή ανακαλύπτει μια καινούργια φιλολογική απασχόληση, που επρόκειτο να καταλάβει το κέντρο της συγγραφικής του δραστηριότητας, δηλαδή την ερευνητική μελέτη των κλασικών ιαπωνικών κειμένων. Ενώνει τις δυνάμεις του με την ομάδα των λεγόμενων κοκουγκάκουσα, των μεγάλων φιλολόγων που ασχολούνταν με αυτό το αντικείμενο, και παράγει μέχρι το τέλος της ζωής του ένα πολύ σημαντικό σχετικό έργο.

Μ’ όλο που η κλασική φιλολογία παραμένει το πάθος του, καθώς και η πηγή πάμπολλων στοιχείων που πλουτίζουν το υπόλοιπο έργο του, μέσα από τη γνωριμία με ανθρώπους τού ρεύματος των μπουν’τζίν, που ασχολούνταν με τη συγγραφή ιστοριών του φανταστικού, ο Ακινάρι επιδίδεται με ενθουσιασμό σε αυτό το λογοτεχνικό είδος. Ιστορίες μυστηρίου, προερχόμενες κυρίως από την κινεζική σχετική παρακαταθήκη, τις οποίες, ακολουθώντας τους ομοτέχνους του σε αυτό το είδος, μετατρέπει με διάφορους τρόπους σε ιαπωνικές, γεννούν το περίφημο Ουγκέτσου μονογκατάρι, το έργο που προσπόρισε και στον ίδιο την αιώνια φήμη.

________________________
ΕΡΓΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

Morita Kōhei (1916–1994), Η επιστροφή