Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2020

ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΑΓΡΑ

Αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες,

Σας ενημερώνουμε ότι τα γραφεία των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΑΓΡΑ από σήμερα θα υπολειτουργούν. Το μεγαλύτερο μέρος των εκδοτικών και διαχειριστικών εργασιών θα γίνονται κατά το μέτρο το δυνατού από τα σπίτια των συνεργατών μας, ενώ το βιβλιοπωλείο της "Άγρας" θα παραμείνει κλειστό μέχρι νεωτέρας.
Η επικοινωνία με τα email καθώς και η εξυπηρέτηση των πελατών θα είναι αναγκαστικά ελλιπής και ανεπαρκής.
Ούτως ή άλλως, τηρούνται αυστηρά τα μέτρα ασφαλείας στα γραφεία σύμφωνα με τους κανονισμούς που έχουν ανακοινωθεί.

Τα τρία τελευταία μας βιβλία που κυκλοφόρησαν πρόσφατα είναι τα ακόλουθα:

  • Οι ΦΡΑΟΥΛΕΣ του Joseph Roth, σε μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου
  • Η ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ του Oliver Sacks, σε μετάφραση Κώστα Πόταγα και Άννυς Σπυράκου
  • Το ΕΙΜΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΧΧ της Fleur Jaeggy, σε μετάφραση του Σταύρου Παπασταύρου – που κυκλοφόρησε μόλις την Πέμπτη 12 Μαρτίου 2020.

  


Βρίσκονται στο τέλος της εκδοτικής διαδικασίας άλλα τέσσερα νέα βιβλία και τέσσερις ανατυπώσεις, των οποίων η κυκλοφορία θα ανασταλεί.
 
Οι νέες εκδόσεις που ετοιμάζονται είναι οι εξής:
  • ΑΝΝΑ, ΣΟΡΟΡ... της Marguerite Yourcenar, σε μετάφραση Σπύρου Γιανναρά
  • ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ των Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ και Γεβγκένι Ζαμιάτιν (σε μετάφραση από τα ρωσικά και με εισαγωγή και σημειώσεις της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου – Σειρά «Επιστολές»)
  • ΜΕΦΙΣΤΟ του Klaus Mann, σε μετάφραση Μαργαρίτας Ζαχαριάδου
  • ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΑΣ 13 του Jon McGregor, σε μετάφραση του Αλέξη Καλοφωλιά

   

Ετοιμαζόμενες ανατυπώσεις:

   


Ευχόμαστε καλή δύναμη και υγεία σε όλους!

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2020

Δελτίο τύπου | ΕΙΜΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΧΧ της Fleur Jaeggy



FLEUR JAEGGY

ΕΙΜΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΧΧ


Μετάφραση: ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Μάρτιος 2020
Αριθμός σελίδων : 152,  Τιμή : 13,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-424-3





Μετά από πολλά χρόνια, κυκλοφορεί στην Ελλάδα νέο βιβλίο της ΦΛΕΡ ΓΙΕΓΚΥ,
της σπουδαίας συγγραφέως των βιβλίων Τα μακάρια χρόνια της πειθαρχίας, Προλετέρκα, κ.ά.

ΤΟ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ XX της Φλερ Γιέγκυ συγκεντρώνει εικοσιμία ιστορίες, διηγήματα, προσωπογραφίες και βιογραφικές συνθέσεις. Στις σελίδες του συναντάμε τον Όλιβερ Σακς, που ζεσταίνεται πάντα και κρατά τα παράθυρα διάπλατα ανοιχτά・ τον Ιωσήφ Μπρόντσκυ στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη, που βλέπει κάθε τόπο ως Negde, ως «Πουθενά», στα ρωσικά・ έναν νεκρό αδελφό που εξηγεί στην αδελφή του ότι σφάλλει σχετικά με τους λόγους της αυτοκτονίας του・ μια γάτα που αφαιρείται τη στιγμή ακριβώς που ετοιμάζεται να πιάσει τη λεία της・την Άντζελα ντα Φολίνιο να κατεβαίνει από τον καμβά που την απεικονίζει. Εικοσιένα θραύσματα στα οποία η σιωπή, το κρύο και ο θάνατος, αλλά και τα ζώα, επιστρέφουν τακτικά για να σχηματίσουν έναν κόσμο που ξεφεύγει από τις συμπτώσεις του χρόνου και του τόπου.
Συλλογή ιδιόμορφων, εκλεπτυσμένων και φιλόδοξων κειμένων, το Είμαι ο αδελφός της XX μας βυθίζει στη μοναδική φαντασία της συγγραφέως και επιβεβαιώνει ότι η Φλερ Γιέγκυ είναι μια σημαντική φωνή της σύγχρονης ιταλικής λογοτεχνίας.
Η κοφτή, τηλεγραφική γραφή της δημιουργεί ένα εντυπωσιακό παράδοξο : παρότι απουσιάζει εντελώς κάποιο αφετηριακό σημείο, η μυθοπλασία της προκαλεί βαθιά συγκίνηση. Όπως σχολίασε η April Bernard στο Newsday, «αποτελεί αίνιγμα το πώς γίνεται να είναι ένα έργο τόσο ψυχρό και τόσο παθιασμένο ταυτόχρονα· κι όμως, η παγωμένη / καυτή ποιότητά του είναι μόνο ένα από τα χαρακτηριστικά του».
Εδώ, στις ιστορίες της πρόσφατης συλλογής της, πρωταγωνιστούν διάσημοι συγγραφείς (Ίταλο Καλβίνο, Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, Ιωσήφ Μπρόντσκυ , Όλιβερ Σακς), βαρόνες, οραματιστές του 13ου αιώνα, αλλά και βασανισμένα αδέλφια που μεγάλωσαν σε ελβετικά οικοτροφεία για τις ελίτ. Η Γιέγκυ με κάποιον τρόπο καταφέρνει να κυριαρχήσει ολοκληρωτικά στο μυαλό μας. Οι γοτθικοί κόσμοι της σφύζουν από βουβή βία – και γι’ αυτό είναι ανεξίτηλοι.


ΕΓΚΩΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Αριστουργήματα οργής και συγκράτησης. 
Τα περισσότερα διηγήματα του Είμαι ο αδελφός της XX είναι ολιγοσέλιδα, 
και οι σύντομες, δηλωτικές προτάσεις τους 
τρυπώνουν στις πιο καλά κρυμμένες κόχες στην ψυχή των χαρακτήρων τους, 
με μοναδικό σκοπό να ανατρέψουν τις όποιες προσδοκίες. 
Αυτές οι ανατριχιαστικές, μαγευτικές ιστορίες φέρνουν στην επιφάνεια σκέψεις 
για τη μοναξιά, τη μετάνοια, μερικές φορές ακόμα και για την αγάπη. 
Είναι συναρπαστική η ζωή στους κόσμους που πλάθει η Γιέγκυ, 
που γίνονται τόσο έντονοι ώστε κινδυνεύουν να ξεχειλίσουν· 
τραβιούνται ωστόσο την τελευταία στιγμή κρατώντας τα μυστικά τους. 
KIRKUS REVIEWS


Μια υπέροχη, εκθαμβωτική, άγρια συγγραφέας.
SUSAN SONTAG


Η πένα της Φλερ Γιέγκυ είναι η ακίδα του χαράκτη 
που απεικονίζει τις ρίζες, τους βλαστούς και τα κλωνάρια του δέντρου της τρέλας · εξαιρετική. 
JOSEPH BRODSKY



Η πεζογραφία της αστράφτει σαν κομμένα πολύτιμα πετράδια. 
THE RIVETER


Οι φανταστικές ιστορίες του Είμαι ο αδελφός της XX 
ασχολούνται με τα ήδη γνωστά στο έργο της συγγραφέως μοτίβα : 
εμπρησμοί, κακή υγεία, αυπνία, αυτοκτονία, απομόνωση, βεντέτες και δολοφονίες. 
Μερικές είναι γοτθικά παραμύθια του υπερφυσικού, με φαντάσματα, αγίους και μανδραγόρες ... 
MARGARET DRABBLE, New Statesman


Ένα δαιδαλώδες, υπνωτιστικό βιβλίο.
H ανάγνωσή του είναι σαν να βουτάς γυμνός, με το κεφάλι, σε έναν βάτο με μαύρα τριαντάφυλλα – 
τόσο δελεαστική είναι η ομορφιά του .
DANIEL JOHNSON, The Paris Review


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Η ΦΛΕΡ ΓΙΕΓΚΥ (Ζυρίχη, 31 Ιουλίου 1940) είναι Ελβετή συγγραφέας. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ελβετία, έζησε στη Ρώμη. Εκεί γνώρισε την Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν και τον Τόμας Μπέρνχαρτ. Το 1968 πήγε στο Μιλάνο, όπου εργάστηκε για τις Εκδόσεις Adelphi. Παντρεύτηκε τον Ρομπέρτο Καλάσσο.
Γράφει στα ιταλικά. Το Times Literary Supplement ανέδειξε το μυθιστόρημά της Proleterka (2001) ως το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς όταν εκδόθηκε στις ΗΠΑ (2003).
Το πρώτο της βιβλίο I beati anni del castigo (1989 – Τα μακάρια χρόνια της πειθαρχίας) κέρδισε τα βραβεία Bagutta και Speciale Rapallo.
Βιβλία της έχουν πρωτοεκδοθεί στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Χατζηνικολή και τώρα ετοιμάζονται στις Εκδόσεις Άγρα. Το Είμαι ο αδελφός της XX (2014) είναι το πιο πρόσφατο βιβλίο της και εκδίδεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.


ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
© OLIVER MUNDAY
Από την αμερικανική έκδοση του βιβλίου των εκδόσεων New Directions, 2016.


Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2020

Δελτίο τύπου | ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ του Oliver Sacks



OLIVER SACKS

ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ


Μετάφραση: ΚΩΣΤΑΣ ΠΟΤΑΓΑΣ – ΑΝΝΥ ΣΠΥΡΑΚΟΥ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Φεβρουάριος 2020
Αριθμός σελίδων : 520, Τιμή :  21,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-417-5





Η ημικρανία πλήττει μια σημαντική πληθυσμιακή μειονότητα, απαντά σε όλους τους πολιτισμούς και αναγνωρίζεται από τη χαραυγή της καταγεγραμμένης ιστορίας. Μπορεί για τον Ιούλιο Καίσαρα, τον απόστολο Παύλο, τον Kant και τον Freud να υπήρξε μια μάστιγα, ή μια αφορμή να σφυρηλατήσουν το χαρακτήρα τους, όμως για τα εκατομμύρια των ανωνύμων ανθρώπων που υποφέρουν κρυφά και σιωπηλά αποτελεί ένα καθημερινό δεδομένο. Οι μορφές και τα συμπτώματά της είναι «άτακτα, ασαφή και σε τόσο απέραντο βαθμό ποικίλα, που ούτε ο ίδιος ο Πρωτέας μπορεί να συναγωνιστεί την πληθώρα των μορφών που παίρνουν», όπως αντίστοιχα παρατήρησε ο Robert Burton για τη μελαγχολία. Η φύση της και τα αίτιά της στάθηκαν ανεπίλυτο αίνιγμα για τον Ιπποκράτη και έκτοτε, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια, αποτελούν αντικείμενο αντιπαραθέσεων.

Πολλοί από τους ασθενείς που εμφανίζουν ημικρανία –ιδιαίτερα οι νέοι που βιώνουν την ημικρανική αύρα ή μια κρίση κλασικής ημικρανίας για πρώτη φορά– δεν έχουν ιδέα τι τους συμβαίνει και τρομοκρατούνται πιστεύοντας πως παθαίνουν εγκεφαλικό, πως έχουν κάποιον όγκο στον εγκέφαλο κ.ο.κ., ή, αντίστροφα, πως τρελαίνονται ή πάσχουν από κάποια ιδιότυπη υστερία. Είναι τεράστια η ανακούφισή τους όταν μάθουν πως αυτό που τους συμβαίνει δεν είναι ούτε σοβαρό ούτε επίπλαστο αλλά μια ψυχικώς ουδέτερη, υποτροπιάζουσα αλλά καλοήθης στην ουσία της κατάσταση που τη μοιράζονται με αμέτρητους άλλους ανθρώπους και η οποία είναι γνωστή και εντελώς κατανοητή. «Ο φόβος που σου προκαλεί αυτή η πάθηση όταν δεν τη γνωρίζεις σε καταρρακώνει» γράφει ο Montaigne. Ο ασθενής που θα διαβάσει την Ημικρανία δεν θα θεραπευτεί αλλά τουλάχιστον θα ξέρει από τι υποφέρει και τι σημαίνει αυτό. Θα πάψει λοιπόν να το φοβάται.
Βέβαια, το βιβλίο δεν είναι απλώς μια περιγραφή αλλά ένας στοχασμός για τη φύση της υγείας και της αρρώστιας και για το πως τα ανθρώπινα πλάσματα μπορεί περιστασιακά να έχουν ανάγκη να είναι άρρωστα για ένα σύντομο διάστημα. Είναι επιπλέον ένας στοχασμός για την ενότητα του νου και του σώματος και για την ημικρανία ως ένα υπόδειγμα της ψυχοσωματικής μας διαφάνειας και, τέλος, ένας στοχασμός για την ημικρανία ως αντίδραση βιολογική, ανάλογη με εκείνη που εμφανίζουν πολλά ζώα. Πιστεύω πως αυτές οι ευρύτερες θεωρήσεις της ημικρανίας ως μέρος της ανθρώπινης κατάστασης έχουν επίσης τη σημασία τους καθώς συνθέτουν τη σταθερή ταξινομία της πάθησης.
- OLIVER SACKS


«Ο τόμος αυτός είναι απαραίτητο εφόδιο και εργαλείο για τον σύγχρονο «ημικρανιολόγο», οδηγός κλινικής αντίληψης για τον νευρολόγο, πηγή γνώσης και θεραπευτικών χειρισμών για τον επαγγελματία υγείας –ειδικά εκείνους που χειρίζονται ασθενείς με παθήσεις του εγκεφάλου–, τουλάχιστον αποκαλυπτικό για τους ημικρανικούς, ώστε να κατέχουν τα μονοπάτια δημιουργίας, μεταφοράς και εκδήλωσης του κεφαλικού πόνου και της ημικρανίας ειδικότερα, αλλά και πυλώνας σκέψης για τους λόγιους, ειδικά εκείνους που ενδιαφέρονται για τις συμπεριφορές του εγκεφάλου. Γιατί η ημικρανία αποτελεί πράγματι ένα καταπληκτικό πρότυπο μελέτης της εγκεφαλικής λειτουργίας, συμπεριλαμβάνοντας λειτουργίες που μοιράζονται άδικα στην Ψυχιατρική και στη Νευρολογία, λες και το αντικείμενο των δύο αυτών επιστημών είναι διαφορετικό· ψευδώς, αφού μόνο αυτός είναι, ο ίδιος και ένας εγκέφαλος, το όργανο που μελετούν. Του ασθενούς.»

–Δήμος-Δημήτριος Μητσικώστας, MD, PhD, FEAN
Αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας, ΕΚΠΑ
Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας
Από το Προλόγισμα της ελληνικής έκδοσης



ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Η Ημικρανία, την οποία ο Σακς πρωτοέγραψε το 1970, και την επικαιροποίησε έκτοτε, είναι συναρπαστική, 
κυρίως όσον αφορά τις μυστηριώδεις αύρες που περιβάλλουν τους πάσχοντες από αυτήν, 
πριν να τους κυριεύσουν οι σφοδροί τους πονοκέφαλοι. 
Τα σχέδιά τους που περιγράφουν τις οπτικές διαταραχές από τις οποίες υποφέρουν 
παραπέμπουν στη χρυσή εποχή της Μοντέρνας Τέχνης, από τον Βαν Γκογκ ως τον Μπρακ και τον Μουνχ. […] 
Ο Σακς χάρη στη συγγραφική ευγλωττία του καθιστά εύληπτα για όλους μας 
τα περίπλοκα νευρολογικά προβλήματα που βασανίζουν πολλούς ανάμεσά μας. 
Daily Mail

Όσοι πάσχουν από ημικρανίες θα βρουν ανακούφιση 
βλέποντας την κατάστασή τους να προσεγγίζεται τόσο ξεκάθαρα.
Independent

Ένα έργο ορόσημο με μεγάλο ενδιαφέρον και σημασία για τους πάσχοντες, 
τους θεραπευτές τους και όσους είναι αναγκασμένοι να ζουν με αυτή την κατάσταση. 
Προσφέρει ευρύ φάσμα γνώσεων για το θέμα και διαβάζεται εύκολα. 
Journal of the Institute of Health Education

Ο νευρολόγος Όλιβερ Σακς διαθέτει δύο σπάνια χαρίσματα: 
αφενός, γράφει σαν μουσικός και, αφετέρου, στην πολύχρονη ιατρική του σταδιοδρομία
προσπαθούσε πάντα με μεγάλη χαρά να μπει στο μυαλό των ασθενών του 
για να καταλάβει πως οι ίδιοι κατανοούσαν τον κόσμο τους 
και στη συνέχεια να γράψει για αυτό.  
Oldie

Καταδύεται στις διεργασίες του νου με πολυσύνθετο τρόπο. 
Απαραίτητο ανάγνωσμα για πάσχοντες από ημικρανία, 
που όμως έχουν ένα διανοητικό προφίλ. 
Cosmopolitan

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο δρ Σακς έγραψε αυτό το βιβλίο πρωταρχικά 
για να διαφωτίσει τους συναδέλφους του σχετικά με ένα παράπονο 
που δέχονται πολύ συχνά από τους ασθενείς τους 
αλλά για το οποίο γνωρίζουν ελάχιστα. […] 
Είμαι επίσης πεπεισμένος ότι και ο μη επαγγελματίας 
που ενδιαφέρεται για τη σχέση σώματος και πνεύματος, 
ακόμα κι αν δεν τα καταλάβει όλα, θα βρει το βιβλίο τόσο συναρπαστικό όσο κι εγώ. 
– W. H. Auden, New York Review of Books

Αυτό το υπέροχο βιβλίο του Σακς πρωτοεμφανίστηκε το 1970, 
αλλά η τωρινή έκδοση, που ξαναγράφτηκε και εμπλουτίστηκε, 
αντλεί πολλά στοιχεία από την επιστημονική πρόοδο 
όχι μόνο στις θεραπευτικές μεθόδους αλλά και στη θεωρία του χάους. 
Observer

Για τον Σακς ο πονοκέφαλος είναι χρυσωρυχείο, πηγή οραμάτων, 
ένας μικρόκοσμος της ανθρώπινης εμπειρίας και του πόνου, η ίδια η φιλοσοφική λίθος… Τα κατάφερε εξαιρετικά. 
Iain McGilchrist, Sunday Telegraph

Ο Σακς μας λέει κάτι σημαντικό και πρέπει να τον ακούσουμε προσεκτικά… 
Στο βιβλίο του δεν βρίσκουμε την πανάκεια, αλλά η ανθρώπινη ματιά του 
μπορεί να μας φανεί βοηθητική στο να συμφιλιωθούμε 
με τις πιο σκοτεινές πλευρές του εαυτού μας.
Anthony Clare, Mail on Sunday

Όποιος διαβάζει τη διαυγή, κλασική γραφή του, 
ακόμα κι αν είναι τυραννισμένος κι αν υποφέρει, μπορεί να πάρει θάρρος. 
Γιατρός και ασθενής συνυπάρχουν σε ένα μαγικό βασίλειο. 
Χάρη στην αξιοθαύμαστη ενσυναίσθησή του, είναι ο πιο προσιτός γιατρός 
και ταυτόχρονα αυθεντία στο επάγγελμά του. 
Anita Brookner, Spectator


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΟΛΙΒΕΡ ΣΑΚΣ (1933-2015) έζησε στη Νέα Υόρκη και δίδαξε νευρολογία και ψυχιατρική στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Άσκησε την ιατρική και έγραψε έντεκα βιβλία, στα οποία περιλαμβάνονται τα Ξυπνήματα, που αποτέλεσαν έμπνευση για την ομώνυμη, βραβευμένη με Όσκαρ, κινηματογραφική ταινία.

Στις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία του Ένας ανθρωπολόγος στον Άρη, Βλέποντας φωνές, Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του με ένα καπέλο, Μουσικοφιλία, Το νησί των τυφλών στα χρώματα – Τα νησιά των κυκάδων και Ξυπνήματα, ενώ ετοιμάζονται τα παλαιότερα έργα του, όλα σε νέες, αναθεωρημένες εκδόσεις και μεταφράσεις, καθώς και η μεταθανάτια έκδοση Everything in its Place.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το έργο του, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του www.oliversacks.com.


ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ OLIVER SACKS ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ



Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2020

Δελτίο τύπου | ΦΡΑΟΥΛΕΣ του Joseph Roth



JOSEPH ROTH

ΦΡΑΟΥΛΕΣ


Μετάφραση: ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Φεβρουάριος 2020
Αριθμός σελίδων : 104,  Τιμή : 10,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-431-1









Ο πόλεμος και η πείνα την ξεκλήρισαν τη μικρή μας πόλη. Και σήμερα βόσκουν γελάδια εκεί που πριν έπαιζαν παιδιά.
Είναι παράξενο να χάνεις την πόλη όπου γεννήθηκες. Νιώθεις σαν να 'σαι εκατό φορές εκατό χρονών, σαν να ξαναγυρίζεις από τον τάφο. Όταν με ρωτούν πού γεννήθηκα δεν ξέρω τί ν' απαντήσω. Κι επειδή ο τόπος μου δεν υπάρχει πια, δεν έχω πατρίδα πουθενά, πουθενά δεν είμαι σπίτι μου.
Στην ίδια κατάσταση είναι κι ο φίλος μου Ναφτάλι Κρόυ, αλλά αυτός δεν δίνει σημασία. Ο Ναφτάλι Κρόυ είναι όπου γη και πατρίδα και σίγουρα σήμερα νιώθει εκεί που είναι σαν στο σπίτι του, σαν να 'ταν γέννημα θρέμμα του Μπουένος Άιρες.
Τα εφτά αδέρφια μου έφυγαν από το σπίτι, από τον τόπο. Ο πρώτος έγινε μποξέρ στην Αμερική, ο δεύτερος λιμενεργάτης στην Οδησσό, ο τρίτος πήγε στρατιώτης – και σκοτώθηκε –, ο τέταρτος έγινε παραγιός στον σιδερά κάποιου χωριού, ο πέμπτος πήγε στην Αγία Πετρού­πολη, κατασκεύαζε βόμβες, φαίνεται πως μία έσκασε στα χέρια του, ο έκτος τουφεκίστηκε για παραδειγματισμό το 1917, ο έβδομος είναι οδοντοτεχνίτης στο Μεξικό. Τον λένε Γκάμπριελ, είναι παντρεμένος και μου γράφει δύο φορές το χρόνο. Εγώ κράτησα ένα άλογο, ένα αμάξι, το έλκηθρο και το ωραίο καμουτσίκι.


Η ΓΑΛΙΚΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ο Γιόζεφ Ροτ σ' ετούτο το μακρο­σκελές μυθιστορηματικό σπάραγμα είναι η μυθική Γαλικία, στα ιστορικά σύνορα της παλαιάς ανατολικής επαρχίας της Αυστρο-Ουγγαρίας, που δεν έχει πάψει να τον στοιχειώνει από το Hotel Savoy (1924) και μετά. Οι κάτοικοί της παρελαύνουν εμπρός μας, σοφοί και τρελοί, ντόπιοι, πρόσφυγες και περαστικοί, όλη η λαθραία πανίδα των συνόρων, φτωχοί και μικροκτηματίες ευγενείς της επαρ­χίας, ταλαντευόμενοι ανάμεσα στο απλό και γεμάτο δεισιδαιμονίες σύμπαν της παράδοσης από τη μια και στο άνοιγμα προς τον δυτικό μοντερνισμό από την άλλη. Βασικός πρωταγωνιστής του, ωστόσο, παραμένει αναμφισβήτητα η ίδια η Φύση: τα μελαγχολικά τοπία, που τους επιτίθενται οι απότομες αλλαγές των εποχών· οι μυρωδιές του καπνού· το συναισθητικό παιχνίδι των εικόνων και των χρωμάτων (από το χρυσό στο ασημί, περνώντας από το μπλε, το μαύρο, το γκρίζο και το άσπρο)· τα αινιγματικά πουλιά – αυτή ή ατμοσφαιρική ποίηση στο σύνολό της, η πεμπτουσία της γραφής του Ροτ. Για τον Ντέηβιντ Μπρόνσεν η Γαλικία που βλέπουμε στις Φράουλες είναι ένα «Πουθενά», ένας ου-τόπος στο περιθώριο των συσπάσεων της Ιστο­ρίας. Και το ειδυλλιακό του πρόσωπο, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, προβάλλει ανάγλυφο στις ετήσιες εξορμήσεις στα γύρω δάση, σ'αυτό το ψάξιμο για θαυμάσιες, μαγι­κές, άγριες φράουλες.

Εδώ έβγαιναν οι ωραιότερες φράουλες. Δεν κοί­ταζαν να κρυφτούν διακριτικά, όπως το συνη­θίζουν αλλού. Έκοβαν το δρόμο αυτών που τις έψαχναν. Έτρεμαν βαριές απ’τα λεπτά αλλά ανθεκτικά κοτσανάκια τους. Ήταν μεγάλες και φύτρωναν τόσο χαμηλά, τόσο κοντά στο χώμα, όχι από ταπεινοσύνη αλλά από περηφάνια. Έπρεπε να σκύψεις για να τις μαζέψεις. Τα μήλα, τα κεράσια και τ’ αχλάδια τεντώνεσαι για να τα φτάσεις. Σε αναγκάζουν να σκαρφαλώσεις.
Μικρά σβολαράκια χώμα ήταν κολλημένα στις φράουλες, τόσο μικρά που δεν φαίνονταν με γυμνό μάτι – κι έτσι τα ‘βαζες στο στόμα σου. Έτριζαν ανάμεσα στα δόντια, αλλά ο χυμός της φράουλας τα παράσερνε και η απαλή ψίχα του φρούτου σου χάιδευε τον ουρανίσκο.
Όλοι μάζευαν φράουλες, κι ας απαγορευόταν. ο δασοφύλακας, άμα τύχαινε να περάσει, έπαιρνε τα καλάθια από τα χέρια των γυναικών, άδειαζε καταγής τις όμορφες κόκκινες φράουλες και τις ποδοπατούσε.
Τί μπορούσε όμως να κάνει σ’ εμάς που τρώ­γαμε τις φράουλες εκεί, επιτόπου; Μας κοίταζε αγριεμένος και σφύριζε στο σκυλί του.
Κανένας δεν φοβόταν τον δασοφύλακα. Όσο περισσότερες φράουλες ποδοπατούσε τόσο περισσότερες έβγαιναν στο δάσος.
Το δικό μου όνομα δεν έχει σημασία. Κανείς δεν το ξέρει, ζω με ψεύτικη ταυτότητα. Ειρή­σθω εν παρόδω, λέγομαι Ναφτάλι Κρόυ.
Είμαι αυτό που λένε απατεώνας. ‘Έτσι λένε στην Ευρώπη όσους παριστάνουν κάτι άλλο απ’ αυτό που είναι στ’ αλήθεια. Αυτό κάνουν όλοι οι Δυτικοευρωπαίοι. Άλλα δεν είναι απατεώνες: έχουν χαρτιά, διαβατήρια, ταυτότητες, πιστοποιητικά βάφτισης. Κάποιοι έχουν ακόμα και οικογενειακό δέντρο. Εμένα, όμως, το διαβατήριό μου είναι πλαστό, δεν έχω πιστοποιητικό βάφτισης, δεν έχω οικο­γενειακό δέντρο. Μπορούμε, λοιπόν, να πούμε: Ο Ναφτάλι Κρόυ είναι απατεώνας.
Στον τόπο μου δεν χρειαζόμουν χαρτιά. Με ήξεραν όλοι. Από έξι χρονών λούστραρα τις μπότες του δημάρχου. Στα δώδεκα έγινα παραγιός σ’ έναν μπαρμπέρη. Εκεί άπλωνα σαπουνάδα στα μάγουλα του δημάρχου. Στα δεκαπέντε έγινα αμαξάς και τις Κυριακές πήγαινα βόλτα τον δήμαρχο. Αστυφύλακες είχαμε δεκατρείς. Με όλους έπινα σναπς. Τί να τα κάνω τα χαρτιά;
Στα νιάτα μου, λοιπόν, τα πήγαινα μια χαρά με τις Αρχές. Αργότερα το πράγμα άλλαξε. Ήρθαν άλλοι καιροί, άλλες Αρχές.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΓΙΟΖΕΦ ΡΟΤ γεννήθηκε το 1894 από Εβραίους γονείς στην Ανατολική Γαλικία. Σπούδασε φιλοσοφία και γερμανική φιλο­λογία στο Λέμπεργκ και στη Βιέννη. Το 1916 κατετάγη στον αυστριακό στρατό. Πήρε μέρος στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο. Στο διάστημα του Μεσοπολέμου εργάστηκε ώς δημοσιογράφος στη Βιέννη και στο Βερο­λίνο, όπου έζησε δώδεκα χρόνια. Ήδη από το 1922 εντοπίζει και στηλιτεύει από τους πρώτους τον Χίτλερ. Εβραίος ο ίδιος, ασκεί έντονη κριτική στη συμβιβαστική στάση της εβραϊκής κοινότητας. Από το 1932 δηλώνει σ' έναν φίλο του: «Πρέπει να φύγουμε. Θά κάψουν τα βιβλία μας και θά είμαστε εμείς ο στόχος... Πρέπει να φύγουμε ώστε μόνο τα βιβλία μας να παραδοθούν στην πυρά». Στις 30 Ιανουαρίου του 1933, τη μέρα που ο Χίτλερ γίνεται καγκελάριος του Ράιχ, ο Ροτ μεταναστεύει οριστικά στο Παρίσι, όπου και πεθαίνει το 1939, σε ηλικία μόλις σαρανταπέντε ετών. «Είναι η εγκαθίδρυση της βαρβα­ρότητας και η βασιλεία της κόλασης. Μόνο το αληθινό Ρήμα θα μπορέσει να σώσει την εποχή, προσφέροντας πατρίδα σ' αυτούς που δεν έχουν πλέον».

Άφησε έργο εκτεταμένο και ποικίλο: δε­κατρία μυθιστορήματα, οχτώ μεγάλα αφηγή­ματα, τρεις τόμους δοκιμίων και ανταποκρί­σεων, αμέτρητα άρθρα. Κυριότερα μυθιστορήματά του και χρονογραφήματα: Ο θρύλος του Άγιου Πότη (Άγρα, 2006), Hotel Savoy (Άγρα, 2007), Τοεμβατήριο του Ραντέτσκυ (Άγρα, 2009), Η ομολογία ενός δολοφόνου μέσα σε μια νύχτα (Άγρα, 2011), Ιώβ - Η Ιστο­ρία ενός απλού ανθρώπου (Άγρα, 2013), Η κρύπτητων Καπουτσίνων (Άγρα, 2014), Βε­ρολινέζικα χρονικά 192ο-1933 (Άγρα, 2016), Το κάλπικο ζύγι. Η ιστορία ενός επιθεωρητή επί των μέτρων και σταθμών (Άγρα, 2017), Τα χρόνια των ξενοδοχείων. Περιπλανώμε­νος στην Ευρώπη ανάμεσα στους πολέμους (Άγρα, 2019).



ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ JOSEPH ROTH ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ


Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2020

Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ | Ένα σπουδαίο βιβλίο του GEORGE STEINER (1929-2020) στις Εκδόσεις Άγρα



ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ GEORGE STEINER
ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

GEORGE STEINER
ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ

Μετάφραση : ΠΑΛΜΥΡΑ ΙΣΜΥΡΙΔΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2007
Αριθμός σελίδων : 112,  Τιμή : 12,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-325-702-8





Η πτώση των θεσμοποιημένων θρησκευτικών συστημάτων έχει αφήσει μεγάλο ηθικό και συναισθηματικό κενό στους κόλπους του δυτικού πολιτισμού. Μετά την αποσύνθεση του χριστιανισμού και της θεολογίας του, ο Στάινερ εξετάζει τις μυθολογίες που προτάθηκαν ως υποκατάστατό του: το φιλοσοφικοπολιτικό πρόγραμμα του Μάρξ, τη φροϋδική ψυχανάλυση και τη δομική ανθρωπολογία του Λεβί-Στρώς.
Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στις λυτρωτικές τους διαστάσεις ή εξετάζοντάς τες ως εκδοχές της Αποκάλυψης, αναζητά, ταυτόχρονα, και τις εβραϊκές ρίζες των τριών αυτών προφητικών κινημάτων που πήραν τη σκυτάλη από τον χριστιανισμό, ο οποίος θέλησε να υποσκελίσει την κληρονομιά του ιουδαϊσμού. Παράλληλα μ’ αυτές τις κορυφές του θεωρητικού στοχασμού, ο Στάινερ εξετάζει τη μόδα που μας επέβαλαν τα «πράσινα ανθρωπάκια» και μαζί τις επιστήμες του αποκρυφισμού ή της αστρολογίας, δίχως βέβαια, να παραλείπει τις ανατολικές θρησκείες: ισάριθμες απόπειρες που όμως, κατά τη γνώμη του, αποδείχθηκαν ατελέσφορες, καθώς καμιά τους δεν μπόρεσε να προσφέρει απάντηση στην «κρίση νοήματος» που πλήττει τον σύγχρονο άνθρωπο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Τζώρτζ Στάινερ υπήρξε διεθνούς φήμης συγγραφέας και στοχαστής, το έργο του οποίου διακρινόταν όχι μόνο για τις ξεχωριστές λογοτεχνικές αρετές και το έντονο ενδιαφέρον του για τη μελέτη της γλώσσας αλλά και για το ευρύ γνωστικό του πεδίο. Γεννήθηκε στο Παρίσι, όπου έλαβε το πρώτο ακαδημαϊκό πτυχίο. Mετακομίζοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1948 πήρε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Το 1950 έλαβε τον τίτλο του Μάστερς από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, όπου τιμήθηκε με το βραβείο Bell της Αμερικανικής Λογοτεχνίας. Εργάστηκε επίσης ως επικεφαλής της ομάδας των κριτικών της λογοτεχνίας του περιοδικού New Yorker.
O Tζώρτζ Στάινερ είχε διδάξει στα Πανεπιστήμια του Γέιλ, της Νέας Υόρκης, της Γενεύης και της Οξφόρδης. Είχε ανακηρυχθεί τιμητικό μέλος της Αμερικάνικης Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και εταίρος του Κολεγίου Balliol της Οξφόρδης. Η Γαλλική κυβέρνηση τον τίμησε με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής (Légion d’ Honneur) και η Βασιλική Ακαδημία του Βελγίου (Royal Belgian Academy) με το μετάλλιο King Albert. To 1988 έλαβε το βραβείο λογοτεχνίας Truman Capote Lifetime Achievement Award και εκλέχθηκε μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας.
Πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου 2020 σε ηλικία 90 ετών.

Ο Τζώρτζ Στάινερ έχει γράψει τα έργα: Tolstoy or Dostoevsky: An Essay in Contrast (1960), The Death of Tragedy [O θάνατος της τραγωδίας ] (1961), Anno Domini: Three Stories (1964), Language and Silence: Essays 1958-1966 (1967), In Bluebeard’s Castle: Some Notes Towards the Redefinition of Culture [Στον Πύργο του Κυανοπώγωνα] (1971), Exraterritorial: Papers on Literature and the Language Revolution (1972), After Babel: Aspect of Language and Translation [Μετά τη Βαβέλ] (1975), Why English? (1975), Heidegger (1978). On Difficulty and Other Essays (1978), Antigones (1984), A Reading Against Shakespeare (1986), Real Presences: Is there Anything in What We Say? (1989), Proofs and Three Parables (1992), What is Comparative Literature? (1995), No Passion Spent: Essays 1978-1996 (1996), The Deeps of the Sea, and Other Fiction (1996), Errata: An Examined Life (1997), Grammars of Creation (2001), Lessons of the Masters (2003), Nostalgia for the Absolute (2004), Paroles et silence (2004), Une Idée de l’Europe (2005), Dix raisons (possibles) à la tristesse de la pensée (δίγλωσση έκδοση, 2005).

Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2020

Δελτίο τύπου | ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΔΥΟ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΤΕΧΝΗ» ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ


ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΔΥΟ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ
ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ  ΚΑΙ ΤΗΝ «ΤΕΧΝΗ» ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ

Επανακυκλοφόρησαν από τις Εκδόσεις Άγρα δύο εξαιρετικά τεύχη της βιβλιοφιλικής σειράς «Ο Άτακτος Λαγός» που αφορούν στην «τέχνη της αποχής από την ανάγνωση» των κακών βιβλίων και την άχρηστη φιλαναγνωσία (Σοπενάουερ) καθώς και στην κριτική της λεγόμενης «διάδοσης της γνώσης ως αρετής του αναγνώστη από αίσθηση καθήκοντος» και του «μηχανικού αναγνώστη» (Ήντιθ Ουώρτον)

[...] Το να διαβάζεις δεν είναι αρετή· το να διαβάζεις καλά όμως είναι τέχνη, μια τέχνη που μόνο ο γεννημένος αναγνώστης μπορεί να την κατακτήσει.
Η λεγόμενη «διάδοση της γνώσης», που συνήθως την κατατάσσουμε στην κατηγορία των σύγχρονων προόδων, μαζί με την κεντρική θέρμανση και την καθολική ψήφο, έχει συμπτωματικά οδηγήσει στη γέννηση μιας νέας διαστροφής – της διαστροφής της ανάγνωσης.
Υπάρχει ωστόσο κάτι το παράξενα επιθετικό στην αρετή του αναγνώστη από αίσθηση καθήκοντος.
 ΗΝΤΙΘ ΟΥΩΡΤΟΝ

[...] Όσον αφορά τα αναγνώσματά μας, πρωταρχική σημασία έχει η τέχνη της αποχής από την ανάγνωση. Η άσκηση αυτής της τέχνης προϋποθέτει από εμάς να μην αγγίζουμε οποιοδήποτε βιβλίο απασχολεί κάθε φορά το ευρύ κοινό, μόνο και μόνο επειδή τη συγκεκριμένη εποχή τυχαίνει να κάνει πάταγο ή να επανεκδίδεται ξανά και ξανά κατά το πρώτο και τελευταίο έτος της ύπαρξής του.»
 ΑΡTΟΥΡ ΣΟΠΕΝΑΟΥΕΡ


  

ARTHUR SCHOPENHAUER

ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΩΝ
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Μετάφραση: Γιάννης Καλιφατίδης
Εκδόσεις Άγρα, Νοέμβριος 2013 / Δεκέμβριος 2019
Αριθμός σελίδων: 32, Τιμή: 7,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-006-1

Επανακυκλοφορεί στις Εκδόσεις Άγρα, στη βιβλιοφιλική σειρά «Ο Άτακτος Λαγός», το εκπληκτικό κείμενο του φιλόσοφου Άρτουρ Σοπενάουερ, όπου με ευφυΐα και διαύγεια σχολιάζει τις κοινοτοπίες γύρω από την άχρηστη φιλαναγνωσία και τα κακά βιβλία που μας κατακλύζουν, μέσα από τους μηχανισμούς της αγοράς. Ο αναγνώστης θα εκπλαγεί με τις απίστευτες αναλογίες της σημερινής βιβλιαγοράς και της αναγνωστικής συμπεριφοράς.
Η μετάφραση είναι από τον βραβευμένο μεταφραστή γερμανικής λογοτεχνίας Γιάννη Καλιφατίδη (Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης 2007 για τους Ξεριζωμένους του W.G Sebald, Εκδόσεις Άγρα).

«Στη λογοτεχνία, τα πράγματα δεν είναι διαφορετικά απ’ ότι στη ζωή. Όπου και να στρέψουμε το βλέμμα, ερχόμαστε ευθύς αντιμέτωποι με τον αδιόρθωτο όχλο της ανθρωπότητας, που ξεχύνεται λεφούσι στους δρόμους, συρρέοντας από παντού κι λερώνοντας τα πάντα, σαν τις μύγες το καλοκαίρι. Εξού και το αναρίθμητο πλήθος κακών βιβλίων, τούτο το θρασεμένο ζιζάνιο της λογοτεχνίας, που απομυζά το σιτάρι από τις θρεπτικές ουσίες και το πνίγει. Τέτοιου είδους βιβλίου ληστεύουν από το αναγνωστικό κοινό τον χρόνο, το χρήμα και την προσοχή – όλα όσα ανήκουν δικαιωματικά στα καλά βιβλία και στους ευγενείς σκοπούς τους, μιας και τα κακά βιβλία έχουν γραφτεί με μοναδική πρόθεση να αποκομίσουν κέρδη ή να αποκτήσουν δόξα. Επομένως, δεν είναι μόνο άχρηστα αλλά και σαφώς βλαβερά. Τα εννέα δέκατα της σύγχρονης λογοτεχνίας μας δεν έχουν άλλο σκοπό παρά να αποσπάσουν επιτήδεια μερικά σελίνια από τις τσέπες του βιβλιόφιλου κοινού. Συγγραφείς, εκδότες και βιβλιοκριτικοί έχουν συνωμοτήσει για την επίτευξη αυτού του στόχου.

»Όποιος ρίχνεται με τα μούτρα στο διάβασμα και διαβάζει σχεδόν ολόκληρη την ημέρα αλλά περνά τον ενδιάμεσο χρόνο του χωρίς διόλου να στοχάζεται, χάνει με τον καιρό την ικανότητα να σκέφτεται μόνος του – όπως κάποιος που, κυκλοφορώντας μονίμως καβάλα στο άλογο, ξεχνά στο τέλος πώς να βαδίζει. Τέτοια είναι, όμως, η περίπτωση ουκ ολίγων λογίων: από το πολύ διάβασμα έχουν αποβλακωθεί. [...] Όπως η πολυφαγία καταστρέφει το στομάχι και βλάπτει ολόκληρο το σώμα μας, έτσι και το πνεύμα φράζει ασφυκτικά από την υπερβολική πρόσληψη πνευματικής τροφής. [...]

ΑΡTΟΥΡ ΣΟΠΕΝΑΟΥΕΡ

EDITH WHARTON

Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ


Μετάφραση: Ευαγγελία Ανδριτσάνου
Εκδόσεις Άγρα, Ιούλιος 2013 / Δεκέμβριος 2019
Αριθμός σελίδων: 32, Τιμή: 7,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-067-1

Επανακυκλοφορεί στις Εκδόσεις Άγρα, στη βιβλιοφιλική σειρά «Ο Άτακτος Λαγός», το ιδιοφυές δοκίμιο της Αμερικανίδας μυθιστοριογράφου Ήντιθ Ουώρτον (1862-1937) όπου δηκτικά καταρρίπτει τους αυτονόητους κοινούς τόπους γύρω από τις «αρετές» της ανάγνωσης.

Απ’ όλες τις διαστροφές οι πιο δύσκολες να ξεριζωθούν είναι εκείνες που από τον πολύ κόσμο θεωρούνται αρετές. Ανάμεσά τους η ανάγνωση κατέχει την πρώτη θέση. Ότι το να διαβάζεις σκουπίδια αποτελεί διαστροφή είναι γενικά παραδεκτό· το διάβασμα όμως καθεαυτό –το διάβασμα ως συνήθεια, παρότι πρόσφατη– συναγωνίζεται ήδη φτασμένες αρετές όπως η αποταμίευση, η εγκράτεια, το πρωινό ξύπνημα και η τακτική άσκηση. Υπάρχει ωστόσο κάτι το παράξενα επιθετικό στην αρετή του αναγνώστη από αίσθηση καθήκοντος.

[...] Όταν ο μηχανικός αναγνώστης, οπλισμένος με αυτή τη μεγάλη ιδέα για το καθήκον του, εισβάλλει στην επικράτεια των γραμμάτων –συζητά, κριτικάρει, καταδικάζει ή, ακόμα χειρότερα, επαινεί– τότε είναι που η διαστροφή της ανάγνωσης γίνεται απειλή για τη λογοτεχνία.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Δημιουργός και τέκνο των Χρόνων της Αθωότητας, η ΗΝΤΙΘ ΟΥΩΡΤΟΝ γεννήθηκε το 1862 στους κόλπους της μεγαλοαστικής νεοϋορκέζικης οικογένειας Τζόουνς. Στα τέσσερά της χρόνια η οικογένεια αναχώρησε για την Ευρώπη σε αναζήτηση υψηλότερου πολιτιστικού επιπέδου από αυτό που προσέφερε η «άξεστη» και «επαρχιακή» Αμερική· στη Νέα Υόρκη επέστρεψαν το 1874. «Στα μάτια της επαρχιώτικης κοινωνίας μας», έλεγε αργότερα η ίδια, «η συγγραφή θεωρείται κάτι μεταξύ μυστηριακής δύναμης και χειρωνακτικής εργασίας» – δύο πράγματα εξίσου απεχθή στον κοινωνικό της περίγυρο. Η Ήντιθ δεν αποθαρρύνθηκε και το 1899 εξέδωσε για πρώτη φορά ορισμένα από τα διηγήματά της, έχοντας εν τω μεταξύ αποκτήσει τη φιλία και την εκτίμηση του Henry James. Τ1905 κυκλοφόρησε το πρώτο μπεστ-σέλλερ της, Το σπίτι της ευθυμίας (The House of Mirth), και ακολούθησαν, μεταξύ πολλών άλλων, το μυθιστόρημα  Ήθαν Φρομ το 1911 –«η τελευταία μεγάλη αμερικανική ιστορία αγάπης» κατά τους κριτικούς– και το περίφημο Τα χρόνια της αθωότητας το 1920, που της χάρισε το βραβείο Πούλιτζερ , διάκριση η οποία απονεμόταν πρώτη φορά σε γυναίκα. Πέθανε στη Γαλλία το 1937, σε ηλικία εβδομηνταπέντε ετών.