Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Δελτίο τύπου | ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΓΕΡΟΣ • ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΚΟΥΠΟΞΥΛΟ του Jonathan Swift



JONATHAN SWIFT

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΓΕΡΟΣ
ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΚΟΥΠΟΞΥΛΟ


Μετάφραση: ΜΙΛΤΟΣ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ
Προλόγισμα: ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΒΩΚΟΣ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Φεβρουάριος 2018
Αριθμός σελίδων : 32, Τιμή : 4,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-319-2




Οι ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΓΕΡΟΣ γράφτηκαν το 1699, όταν ο Σουίφτ ήταν τριανταδύο ετών, δηλαδή νέος η, ακόμη, και πολύ νέος. Διαβάζοντας, θαυμάζει κανείς την πρώιμη σοφία του νέου και ίσως να ζηλεύει, γέρος ο ίδιος, που δεν είχε την πρόνοια να σκεφτεί σαν τον νεαρό Σουίφτ. Όπως και να έχει το πράγμα, ο Σουίφτ δεν μοιάζει με άνθρωπο που αγνοούσε ότι πολύ συχνά παίρνουμε αποφάσεις για να μην τις τηρήσουμε.

Ο ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ROBERT BOYLE συγκέντρωσε τους στοχασμούς του σε ένα βιβλίο που δημοσιεύτηκε το 1664 με τον τίτλο Συγκυριακές σκέψεις πάνω σε πολλά θέματα. Ξεκινώντας από τα πολύ μεγάλα για να φτάσει στα πολύ μικρά, ο Μπόυλ δεν αφήνει κανένα πράγμα στην τύχη και την ησυχία του και μοιάζει να μην ενδιαφέρεται τόσο για την ανακάλυψη της αλήθειας όσο για τη σύλληψή της, ώστε να την εγκλωβίσει οριστικά στα λόγια του, αποκλείοντας την απόδρασή της. Αυτή η επιμονή, που μοιάζει πολύ με μανία, φαίνεται να διασκεδάζει αλλά και να εκνευρίζει ίσως τον Σουίφτ, ο οποίος έγραψε την παρωδία που θα διαβάσει ο αναγνώστης με τίτλο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΚΟΥΠΟΞΥΛΟ.

Από το ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΓΕΡΟΣ

1.  Να μην παντρευτώ νέα γυναίκα.
8. Να μην παραμελώ την ευπρέπεια, ή την καθαριότητα, για να μην εκπέσω στη    ρυπαρότητα.
14. Να μην καυχιέμαι για την αλλοτινή ομορφιά μου, τη δύναμη, τη γοητεία μου στις γυναίκες κ.λπ.
2. Να μη συναναστρέφομαι νέους εκτός αν εκείνοι το επιθυμούν αληθινά.
9. Να μην είμαι υπερβολικά αυστηρός με τους νέους, αλλά να δείχνω κατανόηση για τις νεανικές τρέλες και αδυναμίες.
11. Να μην παρέχω αφειδώς συμβουλές, ούτε να γίνομαι φορτικός, εκτός κι αν κάποιοι θέλουν να με ακούσουν.
13. Να μη μιλάω πολύ, ούτε και για τον εαυτό μου.
17. Να μην προσπαθώ διαρκώς να τηρώ όλους αυτούς τους κανόνες, γιατί φοβούμαι ότι έτσι δεν θα τηρήσω τελικά κανέναν.

Από το ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΚΟΥΠΟΞΥΛΟ

«Αλλά το σκουπόξυλο, ίσως μου πείτε, είναι το έμβλημα ενός δέντρου που στέκει με το κεφάλι κάτω. Μα αλήθεια τι είναι ο άνθρωπος παρά ένα ανάποδο πλάσμα, με τις ζωώδεις ιδιότητές του μόνιμα φορτωμένες πάνω στη λογική του, με το κεφάλι του εκεί που θα έπρεπε να είναι οι πατούσες του, έρποντας στο χώμα! Κι όμως, με όλα τα ελαττώματά του, αυτός αναλαμβάνει να γίνει ο παγκόσμιος αναμορφωτής και διορθωτής των καταχρήσεων, που αποκαθιστά τις αδικίες, που χώνεται σε κάθε βρόμικη γωνιά της φύσης και φέρνει στο φως κρυμμένη σήψη, και σηκώνει μεγάλο νέφος σκόνης εκεί που πριν δεν υπήρχε διόλου, ενώ βέβαια συμβάλλει όλη την ώρα στη μόλυνση που καμώνεται πως καθαρίζει».

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Δελτίο τύπου | ΚΙΘΑΙΡΩΝΑΣ του Δημήτρη Χιλλ



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΙΛΛ

ΚΙΘΑΙΡΩΝΑΣ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ




Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιανουάριος 2018
Αριθμός σελίδων : 80, Τιμή : 8,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-307-9





Κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του ποιητή Δημήτρη Χιλλ στις Εκδόσεις Άγρα. 
Το 2016 εκδόθηκε το πεζογράφημά του, Γκεμπελία –Αναμνήσεις από την έρημο του Σινά.

Είμαστε μέσα στη δίνη
τί ωραίος καιρός
Κάπου εκεί έχω αφήσει το θαύμα μου
σε γαλάζιες σπηλιές
μέσα στα μάτια σου
Μία υγρή μελαγχολία
με κοίταξε
την κοίταξα
στέγνωσε
Έχω έναν όμορφο κήπο
με άσπρα λουλούδια
και μια κοπέλα που φεύγει
ντυμένη στα μαύρα
Κι εγώ που βρίσκομαι σε δάση πυκνωμένα
με χτύπησε πισώπλατα
κι απόψε το φεγγάρι
Μία πηγή μέσα στην πέτρα σου
θάνατε είμαι
Μου διδάσκει το μέτρο
της φωνής σου το φως
και ξεκινάω να γράφω
ποιός εγώ ο τυφλός


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧIΛΛ γεννήθηκε το 1975 στην Καλαμάτα. Σε νεαρή ηλικία έζησε στο όρος Σινά.
Είναι οργανοποιός και αμαξάς. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή Ωραιότητα (Ιωλκός, 2004) και το πεζογράφημα Γκεμπελία. Αναμνήσεις από την Έρημο του Σινά (Άγρα, 2016). Από το 2006 ζει στη Μάνη με τα άλογά του.


ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΕΝΟΣ
Χωρίς τίτλο, ακρυλικό σε χαρτί, 100 x 70 εκ., 1997


ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΑΤΟΜΙΚΟ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟ του Πάρι Πετρίδη


ΠΑΡΙΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ

ΑΤΟΜΙΚΟ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟ



Δεκέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων: 48, Τιμή : 15,00 Ευρώ
18 φωτογραφίες
Σχήμα: 21 x 22,5 εκ.
ISBN Εκδόσεων Άγρα: 978-960-505-310-9
ISBN University Studio Press: 978-960-122-367-4




Ο φωτογράφος Πάρις Πετρίδης νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ για δεκαπέντε μέρες.
Η διάγνωση: πνευμονία και εμπύημα.
Η θεραπεία: νυστέρι.
Το βλέμμα: δεκαοχτώ φωτογραφίες.

Ο τίτλος του βιβλίου, Ατομικό αναμνηστικό, στην ιατρική ορολογία σημαίνει το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς. Για έναν φωτογράφο σημαίνει το οδοιπορικό του βλέμματος στην επικράτεια του ζόφου. Κι ο ζόφος, όταν τον κοιτάς κατάματα ημερεύει, κάπως. Όπως ημερεύει το σωληνάκι του ορού με μια μισοφαγωμένη φέτα ψωμιού πλάι του. Ο θάλαμος του χειρουργείου με την Βρεφοκρατούσα ανάμεσα στα καλώδια. Οι απόκοσμοι διάδρομοι με τα φυτά που γέρνουν στον ήλιο. Η νόσος με την εικόνα της.  





ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Πάρις Πετρίδης είναι φωτογράφος και καθηγητής φωτογραφίας.


Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του: Καθ’οδόν (Ιστός, 1998), Γαμήλιο άλμπουμ (Ιστός, 2002), Σημειώσεις στην άκρη του δρόμου (Άγρα, 2006), Τα ρωμαίικα σχολεία της Πόλης (Άγρα, 2007), Εδώ: Τόποι βίας στη Θεσσαλονίκη (με επιμέλεια κειμένων Σάκη Σερέφα – Άγρα, 2012), Λεπτομέρειες από το κέντρο της πόλης (Ιστός, 2016), The Void and the Country (Blue Sky Books, 2016).

 

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΑΪΦΕΛ (κείμενα: Roland Barthes, φωτογραφίες: André Martin)



Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΑΪΦΕΛ

ΚΕΙΜΕΝΟ: ROLAND BARTHES 
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ANDRÉ MARTIN


Μετάφραση: ΛΙΖΥ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων: 116, Τιμή: 21,90
ISBN: 978-960-505-317-8




Ένα σπουδαίο κείμενο του ΡΟΛΑΝ ΜΠΑΡΤ της ώριμης περιόδου του, με την ασύγκριτη γλώσσα και τη βαθιά και ελεύθερη επιχειρηματολογία του εκδίδεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Συνοδεύεται από μια θαυμάσια φωτογραφική καταγραφή του Πύργου από τον ΑΝΤΡΕ ΜΑΡΤΕΝ, σε ένα βιβλίο με τη μορφή μικρού λευκώματος.

Σύμβολο του Παρισιού, της νεωτερικότητας, της επικοινωνίας, της επιστήμης ή του 19ου αιώνα, πύραυλος, μίσχος, πλατφόρμα εξόρυξης, φαλλός, αλεξικέραυνο η έντομο, ο Πύργος του Άιφελ είναι το αναπόφευκτο σημείο αντίκρυ στα μεγάλα δρομολόγια του ονείρου.
Για να εκπληρώσει αυτή τη μεγάλη ονειρώδη λειτουργία, που τον μεταβάλλει σε ένα είδος ολιστικού μνημείου, ο Πύργος πρέπει να αποδράσει από τη λογική. Ο πρώτος όρος αυτής της νικηφόρας φυγής είναι το γεγονός ότι ο Πύργος υφίσταται ως μνημείο παντελώς άχρηστο. Την αχρηστία του Πύργου την ένιωθαν πάντα αμυδρά ως σκάνδαλο, δηλαδή ως αλήθεια πολύτιμη και ανομολόγητη.
Κατόρθωσε να γίνει πλήρως το σύμβολο του Παρισιού μονάχα όταν μπόρεσε να άρει από πάνω του την υποθήκη του παρελθόντος και να γίνει συνάμα το σύμβολο της νεωτερικότητας. Η επίθεση μάλιστα που επέβαλε στο παρισινό τοπίο (την υπογραμμίζει η συγκέντρωση υπογραφών από τους καλλιτέχνες) έγινε σφοδρή. Ο Πύργος αποδείχθηκε, μαζί με το ίδιο το Παρίσι, σύμβολο δημιουργικής τόλμης, υπήρξε η νεωτερική χειρονομία με την οποία το παρόν λέει όχι στο παρελθόν.
Μεταλλουργία, συγκοινωνίες, δημοκρατία : Ο Άιφελ προσέφερε στον αιώνα του, με τον Πύργο του, το υλικό σύμβολο αυτών των τριών κατακτήσεων.
Δόθηκε μάχη «εν ονόματι του υποτιμώμενου γαλλικού γούστου», έγινε επίκληση στην «ψυχή της Γαλλίας», ενοχοποιήθηκαν «οι μπαρόκ και εμπορευματικές φαντασίες ενός κατασκευαστή μηχανών».
Η εις ύψος έκταση ενός μνημείου δεν μπορούσε να κατορθωθεί από έναν αρχιτέκτονα αλλά από έναν τεχνικό. Ο Πύργος καθιερώνει λοιπόν την ισχύ της αμιγούς τεχνικής επί των αντικειμένων (των κτισμάτων) που έως τότε υπέκειντο (τουλάχιστον εν μέρει) στην τέχνη. -R.B.

Δελτίο τύπο | ΠΕΝΤΙΓΚΡΗ του Georges Simenon


GEORGES SIMENON

ΠΕΝΤΙΓΚΡΗ


ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΗ
ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΚΑΡΩΦ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: LUC SANTE


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 680, Τιμή: 22,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-297-3




«Ο Σιμενόν γεννήθηκε το 1903 στη Λιέγη του Βελγίου. Στο Πεντιγκρή αφηγείται την ιστορία της παιδικής του ηλικίας,― τη μικροαστική ανατροφή του, τις δολοπλοκίες της μητέρας του, τον πρόωρο θάνατο του πράου και χαμηλών τόνων πατέρα του, τις καταστροφές του πολέμου. Αυτή η σαν μυθιστόρημα αυτοβιογραφία του αποτελεί το κορυφαίο έργο του και πιθανώς το σπουδαιότερο έργο της βελγικής λογοτεχνίας ». – LUC SANTE

«Το Πεντιγκρή είναι ένα μυθιστόρημα, άρα ένα έργο όπου η μυθοπλασία και η αναδημιουργία αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος, γεγονός που δεν μ’ εμποδίζει να αναγνωρίσω πως ο Ροζέ Μαμελέν έχει πάρα πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το παιδί το οποίο υπήρξα ». 
– ΖΩΡΖ ΣΙΜΕΝΟΝ, από τον πρόλογο του συγγραφέα 

TO ΠΕΝΤΙΓΚΡH είναι το πιο μακροσκελές, το πιο εκπληκτικό, το πιο τολμηρό μυθιστόρημα του Ζωρζ Σιμενόν· είναι το βιβλίο που έχει φτάσει να θεωρείται, ολοένα περισσότερο, ο πυρήνας των σημαντικών επιτευγμάτων του ως χρονικογράφου του σύγχρονου εαυτού και της σύγχρονης κοινωνίας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1940, ο Σιμενόν ξεκίνησε να γράφει μια αυτοβιογραφία με θέμα την παιδική του ηλικία στο Βέλγιο. Έδειξε τις πρώτες σελίδες στον Αντρέ Ζιντ, και εκείνος τον προέτρεψε να τις μετατρέψει σε μυθιστόρημα. Το αποτέλεσμα ήταν, σύμφωνα με μεταγενέστερο σχόλιο του ίδιου του Σιμενόν, ένα βιβλίο στο οποίο όλα είναι αληθινά αλλά τίποτα δεν είναι ακριβές. Το Πεντιγκρή ξεκινά στις αρχές του 20ου αιώνα, με την πολιτική αστάθεια και τις τρομοκρατικές επιθέσεις που τον χαρακτηρίζουν, φτάνει ώς το τέλος του Α’  Παγκόσμιου Πολέμου το 1918 και αποτελεί μια εποποιία της καθημερινής ύπαρξης σε όλη της τη συγκεχυμένη, ανολοκλήρωτη ένταση και πυκνότητα, μια ιστορία για την ενηλικίωση ενός πρόωρα αναπτυγμένου και περίεργου αγοριού και για την έλευση του σύγχρονου κόσμου.

«Ο Σιμενόν ζωντανεύει στο Πεντιγκρή ολόκληρο τον αισθητηριακό κόσμο των παιδικών χρόνων του στη Λιέγη. Οι λέξεις του αιχμαλωτίζουν τους ήχους, τις όψεις, τις γεύσεις, τις οσμές και τις υφές της πόλης… Γράφοντας σε πρόζα οπτική και απτική, ο Σιμενόν στο Πεντιγκρή κάνει για τη Λιέγη ό,τι ο νεαρός Τζόυς για το Δουβλίνο: δημιουργεί νοερά την πόλη με τέτοια αμεσότητα που νιώθουμε σαν να έχουμε διαβεί τους δρόμους της ».
– LUCILLE FRACKMAN BECKER

«Το Πεντιγκρή είναι ένα πολύ όμορφο βιβλίο, γεμάτο ανθρωπιά και τρυφερότητα, γραμμένο σε τόνο τραχύ και με λέξεις αιχμηρές. Μια πραγματική αποκάλυψη ».
LA TRIBUNE


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΖΩΡΖ ΣΙΜΕΝΟΝ, Βέλγος γαλλόφωνος συγγραφέας, γεννήθηκε στη Λιέγη το 1903. Αποφάσισε από νωρίς να αφοσιωθεί στη συγγραφή. Στα δεκαέξι του χρόνια έγινε δημοσιογράφος στη La Gazette de Liege. Το πρώτο μυθιστόρημά του, που το υπέγραψε με το ψευδώνυμο Georges Sim, εκδόθηκε το 1921: Au pont des Arches, petite histoire liegeoise. Το 1922 εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του, τη ζωγράφο Ρεζ ιν Ρανσόν, στο Παρίσι, όπου έγραψε ιστορίες και μυθιστορήματα σε σειρές, κάθε λογοτεχνικού είδους. Μεταξύ του 1923 και του 1933 δημοσιεύτηκαν σχεδόν διακόσια μυθιστορήματά του, πάνω από χίλιες ιστορίες και απειράριθμα άρθρα του. Το 1929 ο Σιμενόν σχεδιάζει τον πρώτο Μαιγκρέ : Πιέτρ ο Λετονός. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στις εκδόσεις Fayard το 1931 και ο επιθεωρητής Μαιγκρέ έγινε σύντομα εξαιρετικά δημοφιλής. Ο Σιμενόν έγραψε συνολικά εβδομηνταδύο περιπέτειες με τον Μαιγκρέ (καθώς και πολλές συλλογές διηγημάτων – μέχρι τον τελευταίο Μαιγκρέ το 1972, Ο Μαιγκρέ και ο κύριος Σαρλ). Λίγο αργότερα, ο Σιμενόν άρχισε να γράφει αυτά που ονόμαζε «μυθιστορήματα-μυθιστορήματα» ή «σκληρά μυθιστορήματα» : πάνω από εκατόν δέκα τίτλους, από το Ξενοδοχείο της Αλσατίας (1931) μέχρι τους Αθώους (1972), με πιο γνωστά τα έργα Το σπίτι στο κανάλι (1933), Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν (1938 – Άγρα, 2004), Ο δήμαρχος της Φυρν (1939), Οι άγνωστοι μέσα στο σπίτι (1940 – Άγρα, 2011), Τρία δωμάτια στο Μανχάτταν (1946 – Άγρα, 2007), Γράμμα στον δικαστή μου (1947), Το χιόνι ήταν βρόμικο (1948 – Άγρα, 2011), Ο ανθρωπάκος από το Αρχαγγέλσκ (1956 – Άγρα, 2009), Η φυγή του κυρίου Μοντ (1945 – Άγρα, 2012), Ο θάνατος της Μπελλ (1952 – Άγρα, 2012), Ο Γάτος (1967 – Άγρα, 2010), Σεληνιασμός (1933 – Άγρα, 2013), Στριπτήζ (1958 – Άγρα, 2015), Ο άνθρωπος από το Λονδίνο (1933 – Άγρα, 2014), Μπέττυ (1961 – Άγρα, 2016) κ.α. Παράλληλα με αυτή την εντατική λογοτεχνική δραστηριότητα, ταξιδεύει συνεχώς· εγκαταλείπει το Παρίσι και εγκαθίσταται στη Σαρέντ και κατόπιν, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, στη Βαντέ. Το 1945 αφήνει την Ευρώπη για την Αμερική, όπου θα διαμείνει δέκα χρόνια. Επιστρέφει έπειτα στη Γαλλία και εγκαθίσταται οριστικά στην Ελβετία. Από το 1972 αποφασίζει να σταματήσει το γράψιμο. Με τη χρήση ενός μαγνητοφώνου αφοσιώθηκε έκτοτε στις εικοσιδύο Υπαγορεύσεις του και κατόπιν συνέταξε τα ογκώδη απομνημονεύματά του Memoires intimes (1981). Πέθανε στη Λωζάννη το 1989. Πολλά μυθιστορήματά του έχουν διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.



ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: TULLIO PERICOLI, Georges Simenon (τμήμα σχεδίου), 1994.
Μολύβι σε χαρτί, 29,5 x 21 εκ.




ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ GEORGES SIMENON ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΜΑΙΓΚΡΕ



"ΣΚΛΗΡΑ" ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ






Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ του Νίκου Εγγονόπουλου (ποίηση: Χάρης Βλαβιανός)


ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ 
ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ


ΠΟΙΗΣΗ: ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων: 104, Τιμή: 14,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-321-5





Το αλφαβητάρι ανοίγοντας έχεις ένα σκοπό:
στις ζωγραφιές να ψάξεις να βρεις το μυστικό,
γιατί κάθε λεξούλα που κρύβεται στο ποίημα
υπάρχει στην εικόνα, κι αν σου ξεφύγει - κρίμα!


Ένα ξεχωριστό αλφαβητάρι που μας ταξιδεύει στον ζωγραφικό κόσμο του Νίκου Εγγονόπουλου και εξοικειώνει τα παιδιά με την τέχνη. Σε κάθε γράμμα του αλφάβητου αφιερώνονται τέσσερις σελίδες με δύο έργα του Νίκου Εγγονόπουλου. Τα έμμετρα ποιήματα του Χάρη Βλαβιανού σχολιάζουν τα έργα επιλέγοντας κάθε φορά για το σκοπό αυτό μια διαφορετική λέξη που εικονίζεται στον πίνακα και ξεκινά από διαφορετικό γράμμα. Ένα μοναδικό και πρωτότυπο αλφαβητάρι, ένα αληθινό έργο τέχνης, σε επιμέλεια της Ερριέττης Εγγονοπούλου και της Ελένης Γερουλάνου, ελκυστικό για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που αρχίζουν να μαθαίνουν το αλφάβητο, γοητευτικό για τα μεγαλύτερα παιδιά που αρχίζουν να διαβάζουν και τέλος συναρπαστικό για τους μεγάλους που κρύβουν μέσα τους ένα παιδί.


Τον Νοέμβριο 2008 η ΜΑΡΙΖΑ ΝΤΕΚΑΣΤΡΟ έγραψε για την πρώτη έκδοση του βιβλίου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ:

Παιχνίδι συνειρμών για μικρά και μεγάλα παιδιά

Όταν από το 1981, και για παραπάνω από 20 χρόνια, ένα από τα βιβλία της Γλώσσας της Ε΄ Δημοτικού ξεκινούσε με το «Υπερωκεάνιον» του Ανδρέα Εμπειρίκου, οι εκπαιδευτικοί συζητούσαν το θέμα κατά πόσον παιδιά ηλικίας 11 ετών μπορούσαν να μπουν στο πνεύμα ενός ποιήματος υπερρεαλιστικού. Πώς το δίδαξαν οι εκπαιδευτικοί και πού σκόνταψαν δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Αυτό όμως που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι τα παιδιά μπορούν να συνδιαλλαγούν με την υπερρεαλιστική ζωγραφική, συμπεριλαμβανομένων φυσικά των έργων του Νίκου Εγγονόπουλου στο βιβλίο που παρουσιάζουμε. Ο χαρακτήρας του ονείρου, οι ελεύθεροι συνειρμοί που δημιουργούνται στον θεατή, η αφηγηματικότητα, ακόμα και οι απεικονίσεις γνωστών μυθολογικών και ιστορικών θεμάτων ανακινούν ψυχικές και νοητικές διαδικασίες σε θεατές κάθε ηλικίας και κατά τους παιδαγωγούς της τέχνης, καθιστούν τα έργα αυτής της τεχνοτροπίας προσβάσιμα από το νεαρό κοινό.

Η κόρη, η Ερριέττη Εγγονοπούλου, ο ποιητής Χάρης Βλαβιανός και η παιδαγωγός Ελένη Γερουλάνου επιχείρησαν ακριβώς αυτό, δηλαδή να φέρουν στην επιφάνεια τα έργα του ζωγράφου, να τα παρουσιάσουν στα παιδιά και να δοκιμάσουν, χωρίς προαπαιτούμενα, τις αντοχές τους προσεγγίζοντάς τα ελεύθερα και διαισθητικά: πρώτα ο πίνακας κι έπειτα η επένδυσή του με λόγο, έναν λόγο που τον σχολιάζει και είναι ένας πιθανός ανάμεσα σε πάμπολλους άλλους. Το «Αλφαβητάρι» είναι ένα παιχνίδι συνειρμών, για μικρά και μεγάλα παιδιά, πάνω σε έργα ανοιχτά από τη φύση τους σε πολλές ερμηνείες. Με τον ίδιο τρόπο βλέπει και ο ποιητής τούς πίνακες: σαν ένα έναυσμα για παιχνίδι με τη δική του τέχνη. Μια λεπτομέρεια από τον πίνακα, ένας συνειρμός αρκεί για να του κινήσει το ενδιαφέρον που τον οδηγεί να συνθέσει τετράστιχα, τα οποία άλλοτε περιγράφουν τον πίνακα κι άλλοτε σε στέλνουν μακριά. 


Τα γράμματα και οι λέξεις, οι εικόνες και οι στίχοι λένε στον αναγνώστη: «Το αλφαβητάρι ανοίγοντας έχεις ένα σκοπό: στις ζωγραφιές να ψάξεις να βρεις το μυστικό, γιατί κάθε λεξούλα που κρύβεται στο ποίημα υπάρχει στην εικόνα κι αν σου ξεφύγει- κρίμα!». 

Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | Η ΠΟΛΗ - ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΣΕ 100 ΞΥΛΟΓΡΑΦΙΕΣ του Frans Masereel


FRANS MASEREEL

Η ΠΟΛΗ

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΣΕ 100 ΞΥΛΟΓΡΑΦΙΕΣ


ΠΡΟΛΟΓΟΣ: STEFAN ZWEIG
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: MARINA WARNER


Μετάφραση: ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 240, Τιμή : 20,00 Ευρώ
Σκληρή βιβλιοδεσία, ISBN: 978-960-505-299-7



Γεννημένος στο Βέλγιο, ο Φρανς Μαζερέελ (1889-1972) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους εξπρεσιονιστές χαράκτες του 20ου αιώνα. Απεικονίζοντας ιδιοφυώς την ανθρώπινη εμπειρία στη σύγχρονη μεγαλούπολη του Βερολίνου, η Πόλη, αυτό το μυθιστόρημα χωρίς λόγια, που αποτελείται από 100 λεπτοδουλεμένες ξυλογραφίες, θεωρείται το αριστούργημά του.
Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία το 1925.
Οι ξυλογραφίες του, αξιοσημείωτης δύναμης και ομορφιάς, αποδίδουν το τεταμένο κλίμα στην ταραγμένη Βαϊμάρη και έχουν πρόγονό τους τα κοινωνιολογικά κείμενα της Μητροπολιτικής αίσθησης του Γκέοργκ Ζίμμελ, συνδιαλέγονται με την κινηματογραφική Μητρόπολη του Φριτς Λανγκ, τα πρώιμα εξπρεσιονιστικά θεατρικά του Μπρέχτ, τις ζωγραφιές του Γκρος και εικονοποιούν τα χρονικά για το Βερολίνο του Γιόζεφ Ροτ και του Βάλτερ Μπένγιαμιν.
Ο Μαζερέελ δημιούργησε ένα νέο είδος εικαστικής ποίησης : το μυθιστόρημα, τη νουβέλα, τη μικρή διήγηση σε εικόνες χωρίς λόγια. Μέσα από κάθε φύλλο, με την απλή αρμονία του μαύρου και του άσπρου, περνά σαν αστραπή ο ιλιγγιώδης ρυθμός του βιαστικού 20ου αιώνα.
Αν τα παλαιότερα βιβλία του ήταν μεγάλα, το τελευταίο του, Η πόλη, είναι κυριολεκτικά μνημειώδες. Με αυτό το έργο ο καλλιτέχνης προχώρησε κατά κάποιον τρόπο από τη σονάτα στη συμφωνία.