Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2019

Δελτίο τύπου | Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ του Θωμά Κοροβίνη



ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ

«Ὀλίγη μπέσα,
ὠρὲ μπράτιμε!»
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ
ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2019
Αριθμός σελίδων : 112,  Τιμή : 12,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-419-9




ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ της βιβλιογραφίας σχετικά με την προσωπικότητα και την εποχή της δράσης και του κατατρεγμού του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ενός από τους κορυφαίους στρατηγούς της Παλιγγενεσίας, ο συγγραφέας, εμπνευσμένος από την πιο συγκλονιστική εποχή του βίου του, τον παρουσιάζει σε μια φανταστική δημόσια εξομολόγηση, την τελευταία ώρα της ζωής του, στη φυλακή της Ακρόπολης. Οξυδερκής, με καλλιεργημένη σκέψη και υψηλή στρατηγική και διπλωματική διάνοια, γνώστης τεσσάρων γλωσσών, ο εμβληματικός για τον Αγώνα οπλαρχηγός μιλά σε απλή γλώσσα, ανάμεικτη με πολλά λόγια και λαϊκά στοιχεία καθώς και δάνεια από την τουρκική, την αλβανική και την ιταλική.
Αναλύοντας ο ίδιος τα θετικά και τα αρνητικά του χαρακτήρα του, τις πτυχές της ιδιοσυγκρασιακής του μοναδικότητας, τις αφορμές και τις επιδιώξεις των ανταγωνιστών και των διωκτών του, με λόγο μουσκεμένο απ’ τη στυφή γεύση της προδοσίας, ο Ανδρούτσος επιζητεί την αυτοδικαίωσή του απαντώντας στα βασικά ερωτήματα που αιωρούνται ακόμη, δύο αιώνες αργότερα, παρά την ιστορική αποκατάσταση της προσωπικότητας και του έργου του.

ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ:
ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ανέκδοτο προσχέδιο για το έργο
Επεισόδιον (ή στιγμιότυπο) από τη ζωή του Οδυσσέως Ανδρούτσου, 1965.




ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

του νέου βιβλίου του ΘΩΜΑ ΚΟΡΟΒΙΝΗ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2019

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2019 στις 8μμ στο Καφενείον ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΝ

ΑΘΗΝΑ: Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2019 στις 7μμ στο Βιβλιοπωλείο ΕΠΙ ΛΕΞΕΙ

ΒΟΛΟΣ: Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019 στις 8μμ στο Βιβλιοπωλείο ΧΑΡΤΑ


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Φωτ.: Γ. Πούπης, 2015
Ο ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ, φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση, έζησε για μια οχταετία στην Κωνσταντινούπολη. Εδώ και χρόνια ερευνά πτυχές του ελληνικού και του τουρκικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και τις σχέσεις μεταξύ τους. Συνεργάζεται με διάφορα περιοδικά πολιτιστικού προσανατολισμού.
Έγραψε τα βιβλία: Τουρκικές παροιμίες (Άγρα, 1993), Κανάλ ντ’ Αμούρ (Άγρα, 1996), Τα πρόσωπα της Σωτηρίας Μπέλλου, Φαχισέ Τσίκα (Άγρα, 1998/ 2018), Βωμολοχικές σκανδαλιστικές ελληνικές παροιμίες (Άγρα, 2009), Κωνσταντινούπολη. Λογοτεχνική ανθολογία, Τούρκοι ποιητές υμνούν την Κωνσταντινούπολη, Ο Μάρκος στο χαρέμι, Το χτικιό της Άνω Τούμπας, Τρία ζεϊμπέκικα και ένα ποίημα για τον Γιώργο Κούδα, Οι ασίκηδες. Εισαγωγή και ανθολογία της τουρκικής λαϊκής ποίησης από τον 13ο αιώνα μέχρι σήμερα (Άγρα, 2003), Οι Ζεϊμπέκοι της Μικράς Ασίας (Άγρα, 2005), Αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη, Θεσσαλονίκη 2005 – Ρεπορτάζ – Στον αδελφό Γιώργο Ιωάννου που λείπει 20 χρόνια στην καταπακτή, Σμύρνη, μια πόλη στη λογοτεχνία, Όμορφη Νύχτα. Χρονογραφία-μυθιστόρημα για 20 χρόνια λαϊκού τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη [1985-2005] (Άγρα, 2008), Ο Καραγκιόζης λαϊκός τραγουδιστής (Άγρα, 2009), Ο γύρος του θανάτου (Άγρα, 2010), Θεσσαλονίκη 1912-2012. Μέσα στα στενά σου τα σοκάκια, Το αγγελόκρουσμα. Η τελευταία νύχτα του κυρ-Αλέξανδρου (Άγρα, 2012), ’55 (Άγρα, 2012), Τ’ αγαπημένα – ποιήματα και πεζά, Τι πάθος ατελείωτο (Άγρα, 2014), Το πρώτο φιλί (Άγρα, 2015), Ο κατάδεσμος (Άγρα, 2016), Σκίρτημα ερωτικόν. Ο Κ.Π. Καβάφης εις την Πόλιν (Άγρα, 2017), Ο θρύλος του Ασλάν Καπλάν (Άγρα, 2018).
Το 1995 τιμήθηκε με το βραβείο Ιπεκτσί. Για το μυθιστόρημά του Ο γύρος του θανάτου τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2011, ενώ για το ’55 τιμήθηκε με το βραβείο «Νίκος Θέμελης» 2013.
Είναι συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής λαϊκών τραγουδιών.
Δισκογραφία: Από έβενο κι αχάτη, Φουζουλή: Λεϊλά και Μετζνούν, Τακίμια, Το κελί.
Συχνά παρουσιάζει συναυλίες με το δικό του ρεπερτόριο η με θέματα του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.


ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΚΟΡΟΒΙΝΗ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ


Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2019

Δελτίο τύπου | Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΓΙΔΑ του Georges Simenon



GEORGES SIMENON

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΓΙΔΑ


Μετάφραση: ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΚΑΡΩΦ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2019
Αριθμός σελίδων : 224 ,  Τιμή : 13,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-412-0




Τις φορές που έτυχε να προσπεράσει γυναίκες μόνες, παρατήρησε πως, εκτός του ότι προχωρούσαν ξυστά στους τοίχους, έτρεμαν και είχαν την επιθυμία να το βάλουν στα πόδια στην παραμικρότερη ύποπτη κίνηση η και να καλέσουν βοήθεια.
Μέσα σε έξι μήνες, πέντε γυναίκες που, όπως αυτές, επέστρεφαν σπίτι τους ή πήγαιναν σε μια φίλη, πέντε γυναίκες που περπατούσαν στους δρόμους του Παρισιού, έπεσαν θύματα του ίδιου δολοφόνου.
Και πράγμα περίεργο, τα πέντε εγκλήματα έγιναν σε ένα μόνο Διαμέρισμα από τα είκοσι του Παρισιού, στο 18ο, στη Μονμάρτρη, και όχι απλώς στο ίδιο Διαμέρισμα αλλά και στην ίδια γειτονιά, σε μία πολύ περιορισμένη περιοχή που θα μπορούσε να οριοθετηθεί από τις τέσσερις στάσεις του μετρό : Λαμάρκ, Αμπές, Πλας Μπλανς και Πλας Κλισύ.
Τα ονόματα των θυμάτων, των οδών όπου έγιναν οι δολοφονίες, οι ώρες επίσης, είχαν γίνει γνωστά στους αναγνώστες των εφημερίδων και για τον Μαιγκρέ κατάντησαν πραγματικός εφιάλτης.

O ΣΙΜΕΝOΝ ΣΤΗΝΕΙ ΣΤO ΠΑΡOΝ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ μία από τις συγκλονιστικότερες και πιο λεπτές περιγραφές της συμπεριφοράς ενός σήριαλ κίλλερ στο Παρίσι του 1955. Πέντε νέες γυναίκες δολοφονούνται στο διάστημα ενός εξαμήνου, στην ίδια γειτονιά της Μονμάρτρης. Πραγματικός εφιάλτης για τον επιθεωρητή Μαιγκρέ και τους συνεργάτες του στο Εγκληματολογικό. Και ο κόσμος ζει αναστατωμένος, μέσα στον τρόμο, ανήσυχος με τα δημοσιεύματα και τις εικασίες του Τύπου.

Ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία με τον Μαιγκρέ, Ο Μαιγκρέ στήνει παγίδα έγινε ταινία το 1958 από τον Jean Delannoy με τον Jean Gabin στο ρόλο του επιθεωρητή. Ξαναγυρίστηκε το 2016 με πρωταγωνιστή τον Rowan Atkinson.

Η ιστορία αυτή μπορεί να διαβαστεί παράλληλα με τους Δαίμονες του πιλοποιού, ένα από τα σπουδαία «σκληρά μυθιστορήματα» του Σιμενόν, χωρίς τον Μαιγκρέ, που πραγματεύεται και αυτό έναν κατά συρροή δολοφόνο.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Ο Ζαν Γκαμπέν, από την αφίσα της ταινίας
Ο Μαιγκρέ στήνει παγίδα, 1958 (λεπτομέρεια).

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Ζωρζ Σιμενόν, Βέλγος γαλλόφωνος συγγραφέας, γεννήθηκε στη Λιέγη το 1903. Αποφάσισε από νωρίς να αφοσιωθεί στη συγγραφή. Στα δεκαέξι του χρόνια έγινε δημοσιογράφος στη La Gazette de Liege. Το πρώτο μυθιστόρημά του, που το υπέγραψε με το ψευδώνυμο Georges Sim, εκδόθηκε το 1921: Au pont des Arches, petite histoire liegeoise. Το 1922 εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του, τη ζωγράφο Ρεζ ιν Ρανσόν, στο Παρίσι, όπου έγραψε ιστορίες και μυθιστορήματα σε σειρές, κάθε λογοτεχνικού είδους. Μεταξύ του 1923 και του 1933 δημοσιεύτηκαν σχεδόν διακόσια μυθιστορήματά του, πάνω από χίλιες ιστορίες και απειράριθμα άρθρα του. Το 1929 ο Σιμενόν σχεδιάζει τον πρώτο Μαιγκρέ : Πιέτρ ο Λετονός. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στις εκδόσεις Fayard το 1931 και ο επιθεωρητής Μαιγκρέ έγινε σύντομα εξαιρετικά δημοφιλής.
Ο Σιμενόν έγραψε συνολικά εβδομηνταδύο περιπέτειες με τον Μαιγκρέ (καθώς και πολλές συλλογές διηγημάτων – μέχρι τον τελευταίο Μαιγκρέ το 1972, Ο Μαιγκρέ και ο κύριος Σαρλ). Λίγο αργότερα, ο Σιμενόν άρχισε να γράφει αυτά που ονόμαζε « μυθιστορήματα-μυθιστορήματα » η « σκληρά μυθιστορήματα »: πάνω από εκατόν δέκα τίτλους, από το Ξενοδοχείο της Αλσατίας (1931) μέχρι τους Αθώους (1972), με πιο γνωστά τα έργα Το σπίτι στο κανάλι (1933), Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν (1938 – Άγρα, 2004), Ο δήμαρχος της Φυρν (1939), Οι άγνωστοι μέσα στο σπίτι (1940 – Άγρα, 2011), Τρία δωμάτια στο Μανχάτταν (1946 – Άγρα, 2007), Γράμμα στον δικαστή μου (1947), Το χιόνι ήταν βρόμικο (1948 – Άγρα, 2011), Ο ανθρωπάκος από το Αρχαγγέλσκ (1956 – Άγρα, 2009), Η φυγή του κυρίου Μοντ (1945 – Άγρα, 2012), Ο θάνατος της Μπελλ (1952 – Άγρα, 2012), Ο Γάτος (1967 – Άγρα, 2010), Σεληνιασμός (1933 – Άγρα, 2013), Στριπτήζ (1958 – Άγρα, 2015), Ο άνθρωπος από το Λονδίνο (1933 – Άγρα, 2014), Μπέττυ (1961 – Άγρα, 2016) κ.α. Παράλληλα με αυτή την εντατική λογοτεχνική δραστηριότητα, ταξιδεύει συνεχώς· εγκαταλείπει το Παρίσι και εγκαθίσταται στη Σαρέντ και κατόπιν, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, στη Βαντέ. Το 1945 αφήνει την Ευρώπη για την Αμερική, όπου θα διαμείνει δέκα χρόνια. Επιστρέφει έπειτα στη Γαλλία και εγκαθίσταται οριστικά στην Ελβετία. Από το 1972 αποφασίζει να σταματήσει το γράψιμο. Με τη χρήση ενός μαγνητοφώνου αφοσιώθηκε έκτοτε στις εικοσιδύο Υπαγορεύσεις του και κατόπιν συνέταξε τα ογκώδη απομνημονεύματά του Memoires intimes (1981). Πέθανε στη Λωζάννη το 1989. Πολλά μυθιστορήματά του έχουν διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.



ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΖΩΡΖ ΣΙΜΕΝΟΝ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΜΑΙΓΚΡΕ

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – 2002
Ο ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΣΚΥΛΟΣ – 2004
Ο ΤΡΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΠΕΡΖΕΡΑΚ – 2005
Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΕΦΑΛΟ ΠΤΩΜΑ – 2006
ΛΙΜΠΕΡΤΥ ΜΠΑΡ – 2010
ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΜΑΙΓΚΡΕ – 2013
ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΜΑΙΓΚΡΕ – 2013
Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΑΡΛ – 2014
Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΦΟΒΑΤΑΙ – 2015
Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΣΤΟΥΣ ΦΛΑΜΑΝΔΟΥΣ – 2016
Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΚΑΙ Ο ΝΕΚΡΟΣ ΤΟΥ – 2018
ΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΤΖΕΣΤΙΚ – 2018

«ΣΚΛΗΡΑ» ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

45° ΥΠΟ ΣΚΙΑΝ – 2003
ΤΟ ΜΠΛΕ ΔΩΜΑΤΙΟ – 2003
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΤΑ ΤΡΕΝΑ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ – 2004
ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΩΤΑ – 2006
ΤΡΙΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ – 2007
ΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΡ – 2008
Ο ΑΝΘΡΩΠΑΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΑΓΓΕΛΣΚ – 2009
Ο ΓΑΤΟΣ – 2010
ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ – 2011
ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΗΤΑΝ ΒΡΟΜΙΚΟ – 2011
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΠΕΛΛ (μτφρ. Βάνας Χατζάκη) – 2012
Η ΦΥΓΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΟΝΤ – 2012
ΣΕΛΗΝΙΑΣΜΟΣ – 2013
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ – 2014
ΣΤΡΙΠΤΗΖ – 2015
ΜΠΕΤΤΥ – 2016
ΠΕΝΤΙΓΚΡΗ – 2017
Ο ΕΝΟΙΚΟΣ – 2018
ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΙΛΟΠΟΙΟΥ – 2019

Όλα σε μετάφραση Αργυρώς Mακάρωφ
IAN FLEMING – GEORGES SIMENON
Μποντ εναντίον Μαιγκρ – Μια συζήτηση
(σειρ «Ο Άτακτος Λαγς» – 16

Δελτίο τύπου | ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΟΥΣΥ ΜΠΑΡΤΟΝ της Elizabeth Strout



ELIZABETH STROUT

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ
ΛΟΥΣΥ ΜΠΑΡΤΟΝ



Μετάφραση : ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2019
Αριθμός σελίδων : 192,  Τιμή : 15,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-416-8








Ως συγγραφέας δεν ενδιαφέρομαι για το «καλό» η το «κακό» 
άλλα για τη σκοτεινιά της ανθρώπινης εμπειρίας 
και τις σταθερές ατέλειες της ζωής μας. 
 – ELIZABETH STROUT

Το μυθιστόρημα αυτό ξεχειλίζει από τη δύναμη του καθαρού συναισθήματος. Χωρίς ίχνος αυτολύπησης, η Στράουτ αιχμαλωτίζει τον πόνο της μοναξιάς που όλοι μας νιώθουμε κάποτε, που «σε γεμίζει λαχτάρες τόσο πελώριες που δεν μπορείς ούτε καν να κλάψεις». – Time

Ένα σύντομο μυθιστόρημα με θέμα την αγάπη, ιδίως την περίπλοκη αγάπη ανάμεσα στη μητέρα και την κόρη, αλλά και για τους πιο απλούς, πιο απροσδόκητους δεσμούς... Και μιλά για τις σχέσεις αυτές με ένα ύφος τόσο λιτό, καθαρό και βαθύ, που θυμίζει σχεδόν ιερό κείμενο, αλλά τόσο, μα τόσο γήινο και ανεπιτήδευτο. – Newsday

Σ' αυτό το πυκνό μυθιστόρημα που ξεχειλίζει από ιδέες και συναίσθημα, η Στράουτ αφηγείται, τρυφερά, λυπημένα, πως οι οικογενειακοί δεσμοί μας πλάθουν και μας διαλύουν επίσης. - Booklist


Το μυθιστόρημα ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΟΥΣΥ ΜΠΑΡΤΟΝ είναι από τα σπουδαιότερα βιβλία της πολυβραβευμένης Αμερικανίδας συγγραφέως Ελίζαμπεθ Στράουτ (Πούλιτζερ  Λογοτεχνίας, Πρέμιο Μπανκαρέλλα κ.ά.). Το βιβλίο ήταν πρώτο στις λίστες των ευπώλητων του New York Times. Η Στράουτ έχει κατακτήσει το ευρύ κοινό αλλά είναι επίσης ιδιαίτερα αγαπητή σε συγγραφείς και διανοούμενους.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΤΗΣ μετά από μια εγχείρηση, η Λούσυ Μπάρτον δέχεται την αναπάντεχη επίσκεψη της μητέρας της, με την οποία έχει χάσει κάθε επαφή εδώ και πολύ καιρό. Η μητέρα της, ενώ μένει μαζί της στο δωμάτιο του νοσοκομείου, αρχίζει να μιλάει για ανθρώπους από την πόλη τους, μια μικρή πόλη στο Ιλλινόι, και να διηγείται ιστορίες για τις οικογένειές τους. Έτσι όμως προσκαλούνται τα φαντάσματα του παρελθόντος και η Λούσυ βυθίζεται στις αναμνήσεις της παιδικής της ηλικίας : την ακραία, ντροπιαστική φτώχεια, τη σκληρότητα του πατέρα της και τέλος την αναχώρησή της για τη Νέα Υόρκη, η οποία την απομάκρυνε οριστικά από την οικογένειά της. Σιγά σιγά, η Λούσυ αρχίζει να μιλάει διστακτικά για τον δικό της γάμο, τις δύο κόρες της και τα πρώτα της συγγραφικά βήματα στη λογοτεχνική σκηνή της μητρόπολης τη δεκαετία του 1980. Ολόκληρη η ζωή της ξεδιπλώνεται μέσα από τη διαυγή και γεμάτη ανθρωπιά αφήγησή της, φωτίζοντας τη σχέση μητέρας και κόρης, μια σχέση φτιαγμένη από έλλειψη κατανόησης, αδυναμία επικοινωνίας αλλά και βαθιά ταύτιση.
Το Όνομά μου είναι Λούσυ Μπάρτον χαρακτηρίστηκε αριστούργημα από τη λογοτεχνική κριτική στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι ένα σπουδαίο σύγχρονο μυθιστόρημα για τη μοναξιά, την επιθυμία και την αγάπη. Το βιβλίο κέρδισε το βραβείο Malaparte το 2016.

Ένα χαμηλόφωνο, υπέροχα συμπονετικό σύγχρονο μυθιστόρημα για την αγάπη, τη νοσταλγία και την αντοχή, σε μια οικογένεια με ασήκωτο φορτίο από τραύματα. – The Boston Globe

Αυτό το ολιγοσέλιδο, στοχαστικό μυθιστόρημα κλείνει μέσα στην αμείλικτα ειλικρινή και ευθύβολη πρόζα του περισσότερο συναίσθημα και οδύνη απ' όσο άλλα, δυό και τρεις φορές μεγαλύτερα σε έκταση. Όπως πάντα, προξενεί δέος η ικανότητα της Στράουτ να βάζει σε λέξεις τους αινιγματικούς, μυστηριώδεις τρόπους που έχουν οι άνθρωποι να αγαπούν ο ένας τον άλλο.Chicago Tribune

Τέτοιας ποιότητας γραφή απαιτεί να αφουγκράζεσαι με αφοσίωση, να έχεις τις κεραίες σου συντονισμένες τέλεια στην ανθρώπινη κατάσταση, να είναι τόσο εμβριθής η προσοχή σου στην πραγματικότητα ώστε να ξεφεύγει από τα όρια της απλής ικανότητας και να φτάνει στο ύψος της αρετής.HILARY MANTEL

Η Στράουτ χαρτογραφεί το περίπλοκο τοπίο των ανθρώπινων σχέσεων εστιάζοντας σε ό,τι συχνά αποσιωπάται, σε ό,τι παραμένει πάντα σιωπηρή νύξη. The Seattle Times

Το Όνομά μου είναι Λούσυ Μπάρτον – όπως και όλα τα μυθιστορήματα της Στράουτ- είναι πιο περίπλοκο απ' όσο φαίνεται στην αρχή, και γι' αυτό ακριβώς πολύ πιο πειστικό συναισθηματικά.    – San Francisco Chronicle

Ο αναγνώστης καλό είναι να διαβάσει το τρυφερό και συγκινητικό αυτό μυθιστόρημα της Στράουτ με αργό ρυθμό, ώστε να απολαύσει το βάθος του κάτω από την εκ πρώτης όψεως απλή ιστορία συμφιλίωσης ανάμεσα σε μια μητέρα και μια κόρη. Η αφηγηματική φωνή της είναι μετρημένη κι ωστόσο εκφραστική. Το μήνυμα του αριστοτεχνικού αυτού μυθιστορήματος, όπως φανερώνεται στο συγκινητικό του κλείσιμο, είναι ότι καμιά φορά, για να εκφραστεί η αγάπη, πρώτα είναι αναγκαία η συγχώρεση.
 – Publisher's Weekly

Στο πανέμορφο, οδυνηρά ευαίσθητο νέο της μυθιστόρημα... η Ελίζαμπεθ Στράουτ παρουσιάζει ένα μεγάλο έργο σε μινιμαλιστικό ύφος... Μέσα από τον χαρακτήρα της Λούσυ, η Στράουτ έχει πλάσει μια από τις πιο σπουδαίες και πιο ανθεκτικές σύγχρονες ηρωίδες. – Portland Press Herald


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

© Dario Lasagni
Η ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΣΤΡΑΟΥΤ γεννήθηκε το 1956 στο Πόρτλαντ του Μέην. Από μικρή της άρεσε να γρά­φει: κρατούσε ημερολόγια καταγράφοντας τις λε­πτομέρειες της καθημερινότητας. Της ασκούσαν επίσης έλξη τα βιβλία και έχει περάσει άπειρες ώρες από τη ζωή της στην τοπική βιβλιοθήκη, στους διαδρόμους με τη λογοτεχνία. Όταν ήταν παιδί, τους καλοκαιρινούς μήνες, έπαιζε έξω στη φύση μόνη της, πιο συχνά, ή με τον αδελφό της, και έτσι αναπτύχθηκε ή βαθιά και σταθερή αγάπη της για τον φυσικό κόσμο: τα καλυμμένα με φύκια βράχια στις ακτές του Μέην και το δάσος του Νιου Χάμσαιρ με τα κρυμμένα αγριολούλουδα.

Στην εφηβεία της η Στράουτ συνέχισε να γράφει με απληστία, και από πολύ νωρίς είχε φανταστεί τον εαυτό της ως συγγραφέα. Διάβασε βιογραφίες συγγραφέων και μελέτησε – μόνη της – τον τρόπο που οι Αμερικανοί συγγραφείς, ειδικότερα, έλεγαν τις ιστορίες τους. Της άρεσε να διαβάζει και να απομνημονεύει ποίηση. Από τα δεκαέξι έστελνε διηγήματά της σε περιοδικά. Το πρώτο της δι­ήγημα δημοσιεύθηκε όταν ήταν είκοσιέξι.

Σπούδασε στο Bates College και αποφοίτησε με πτυχίο στην αγγλική φιλολογία το 1977. Δύο χρόνια αργότερα, πήρε πτυχίο νομικής από το Syracuse University College of Law. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου έγινε βοηθός στο Τμήμα Αγγλικών Σπουδών του Κοινοτικού Κολεγίου του Μανχάτταν. Πλέον δημοσιεύονταν περισσότερα διηγήματά της σε λογοτεχνικά περιοδικά, καθώς και στα Redbook και Seventeen. Κρατώντας ισορροπία ανάμεσα στις οικογενειακές και διδασκαλικές υποχρεώσεις της, κατάφερε να βρίσκει λίγες ώρες κάθε μέρα για να γράφει.

Άλλα βιβλία της: Olive KitteridgeOliveagainAnything is PossibleAmy and Isabelleτα οποία έχουν λάβει πλήθος σημαντικών βραβείων.

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2019

Δελτίο τύπου | ΣΙΤΤ ΜΑΡΙ-ΡΟΖ της Etel Adnan



ETEL ADNAN

ΣΙΤΤ ΜΑΡΙ-ΡΟΖ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΛΙΖΥ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2019
Αριθμός σελίδων : 152,  Τιμή : 12,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-408-3



Αλλά εμένα με άρπαξαν σε απόσταση λίγων μέτρων από τούτο το σχολείο, σε τούτο το δρόμο όπου οι πάντες έμοιαζαν να με αγαπούν. Κανείς δεν κουνήθηκε στο δρόμο εκτός από τους απαγωγείς μου. Όλα μεταμορφώθηκαν σε σκηνοθεσία, περιλαμβανομένου και του πετάγματος μιας μέλισσας, από ένα δέντρο σ’ ένα άλλο. Μου είπαν : Έχουμε να σου μιλήσουμε. Κατάλαβα ότι με αυτές τις λέξεις μόλις έμπαινα στο επέκεινα του κόσμου του κανονικού λόγου. [... ]
[... ] – Δεν είναι ακόμα η τελευταία σου ευκαιρία. Είμαστε μεταξύ χριστιανών. Μας ενδιαφέρει να μετανοήσεις. Μας ενδιαφέρει να αμφιβάλλεις.
– Είμαι μητέρα τριών παιδιών. Έχω εγκαταλείψει τον σύζυγό μου. Ζω με έναν νεαρό Παλαιστίνιο που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε κίνδυνο. Υπερασπίστηκα την παλαιστινιακή υπόθεση προτού τον γνωρίσω. Υπερασπίζομαι μια κοινή κουλτούρα, μια κοινή ιστορία, τη δική τους και τη δική μας. Δεν βλέπω καμία διαφορά. Αλλά πήρα με πόνο το δικό τους μέρος εναντίον του δικού σας γιατί η δική μας επιβίωση συνδέεται με τη δική τους.
– Εγώ εκπροσωπώ τη νομιμότητα.
– Εκείνοι εκπροσωπούν το άνοιγμα. Ο αραβικός κόσμος είναι απεριόριστα μεγάλος στις αποστάσεις του και απεριόριστα μικρός στην οπτική του.
[... ] Ο θάνατος ποτέ δεν είναι στον πληθυντικό. Ας μην υπερτονίζουμε τη νίκη του, είναι αρκούντως καθολική, ας μην την υμνολογούμε. Δεν είναι εκατομμύρια οι θάνατοι. Συμβαίνει να είναι εκατομμύρια οι φορές που κάποιος πεθαίνει.
[ ... ] –Θέλετε να με ανταλλάξετε ; Δεν είμαι αντικείμενο. Πώς το ξέρετε ότι δεν προτιμώ να πεθάνω από το να χρησιμεύσω ως φραγκοδίφραγκα στις συναλλαγές σας ; Πρέπει ακόμα και στον πόλεμο να παραμένετε έμποροι χαλιών ;

Η ΣΙΤΤ ΜΑΡΙ-ΡΟΖ πιάνεται στο δίχτυ του λιβανέζικου εμφύλιου πολέμου. Διευθύνει ένα σχολείο για κωφάλαλα παιδιά. Αγωνίζεται για την κοινωνική δικαιοσύνη και τη γυναικεία απελευθέρωση στον αραβικό κόσμο. Πληρώνει με τη ζωή της μια κατάσταση όπου τα όπλα έχουν πάρει τη θέση του διαλόγου, σε μια από τις πιο τραγικές παρεξηγήσεις της σύγχρονης ιστορίας. – Ε.Α.

Το πεζογράφημα πρωτοδημοσιεύθηκε στις γαλλικές πρωτοποριακές Εκδόσεις των Γυναικών το 1977, μετά τους εμφύλιους πολέμους του Λιβάνου, και απέκτησε αμέσως εμβληματικές διαστάσεις.

ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ETEL ADNAN
Χωρίς τίτλο, 2010. Λάδι σε καμβά, 25 x 20 εκ.
Courtesy Sfeir-Semler Galerie, Hamburg / Beirut.




ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΕΤΕΛ ΑΝΤΝΑΝ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ





ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ΕΤΕΛ ΑΝΤΝΑΝ γεννήθηκε στη Βηρυτό το 1925. Είναι συγγραφέας και ζωγράφος. Τη δεκαετία του 1950 ξεκίνησε σπουδές φιλοσοφίας στη Σορβόννη · συνέχισε στο Μπέρκλυ και στο Χάρβαρντ. Εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια, πήρε την αμερικανική υπηκοότητα και άρχισε να διδάσκει φιλοσοφία. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 ζωγραφίζει μικρά τοπία, αφηρημένα, παλλόμενα από ζωή, με χρώμα. Χάρη στη συμμετοχή της στο κίνημα των ποιητών ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, άρχισε να γράφει ποιήματα και έγινε, σύμφωνα με τα λόγια της, «μια Αμερικανίδα ποιήτρια». Το 1972 επέστρεψε στη Βηρυτό και εργάστηκε ως πολιτιστική συντάκτρια στον Τύπο. Έμεινε στον Λίβανο ώς το 1976. Το 1977 το πεζογράφημά της Σιττ Μαρί -Ροζ δημοσιεύθηκε στο Παρίσι. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Καλιφόρνια.
Παρότι εκθέτει συστηματικά από το 1960 στις ΗΠΑ, τον Λίβανο και τη Γαλλία, το εικαστικό της έργο βρήκε διεθνή αναγνώριση το 2013, χάρη στη συμμετοχή της στη 13η documenta, στο Κάσσελ της Γερμανίας. Το 2014 ο Hans-Ulrich Obrist οργάνωσε μια τεράστια ρετροσπεκτίβα του έργου της στο MATHAF, το Αραβικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Ντόχα, και εξέδωσε τον εμβληματικό κατάλογό της. Το Μουσείο Ουίτνεϋ στη Νέα Υόρκη την περιέλαβε στη διάσημη Μπιενάλε του, στην οποία η δουλειά της προσέλκυσε ιδιαίτερη προσοχή. Έκτοτε, οι εκθέσεις της διαδέχονται η μία την άλλη παντού στον κόσμο.
Το λογοτεχνικό της έργο, γραμμένο στα αγγλικά και στα γαλλικά, περιλαμβάνει περίπου είκοσι βιβλία σε καθεμιά από τις δύο γλώσσες.
Οι σημαντικότερες λογοτεχνικές της διακρίσεις περιλαμβάνουν : Βραβείο France-Pays Arabes για το Sitt Marie-Rose (1977)· Arab American Book Award για το σύνολο του έργου της και PEN Oakland Award για το Master of the Eclipse (2010)· California Book Award for Poetry για τη συλλογή Sea and Fog και Lambda Literary Award για το σύνολο του έργου της ως ομοφυλόφιλης συγγραφέως (2013). Το 2014 αναγορεύτηκε Ιππότης των Γραμμάτων και των Τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Ποιήματά της έχουν μελοποιηθεί από σύγχρονους συνθέτες, όπως ο Βρετανός Gavin Bryars, και έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ. Έχει επίσης εργαστεί για το θέατρο. Μεταξύ άλλων, έγραψε για τον Αμερικανό σκηνοθέτη Bob Wilson το γαλλικό κείμενο της πολύγλωσσης όπεράς του CIVIL warS το 1987.
Το ποίημά της Τζενίν διασκευάστηκε και παρουσιάστηκε στο Θέατρο Άττις του Θεόδωρου Τερζόπουλου στην Αθήνα το 2005 και ξαναπαίχτηκε σε ενιαία σύνθεση με το κείμενο Ιώ το 2019. Έργο της βασισμένο στο ποίημα To Be in a Time of War, με κείμενα του Heiner Müller, παραστάθηκε στο Forum Freies Theater στο Ντύσσελντορφ, το Βερολίνο και τη Βηρυτό το 2011.
Συμμετείχε στη 14η Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης το 2015 με το χειρόγραφο κείμενο σε μορφή leporello Σχετικά με το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία της : Γράφοντας σε μια ξένη γλώσσα (2016), Το τίμημα που δεν είμαστε διατεθειμένοι να καταβάλουμε για τον έρωτα (2016), Σχετικά με το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (2017), Ο «ελληνικός » κόσμος του Θεόδωρου Τερζόπουλου και Δελφοί και Κιάτο (2019). 

Δελτίο τύπου | ΥΠΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ της Αλεξάνδρας Ρασιδάκη



ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΡΑΣΙΔΑΚΗ

ΥΠΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ
ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ
ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2019
Αριθμός σελίδων : 432,  Τιμή : 21,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-387-1


Έχουμε μια αποστολή: Η διάπλαση του κόσμου είναι ο προορισμός μας –ΝΟVALIS

Ο Ρομαντισμός υπήρξε ένα λογοτεχνικό κίνημα αλλά και μια ηθική, ένας ερωτισμός και μια πολιτική. Αν και δεν ήταν θρησκεία, ήταν όμως κάτι περισσότερο από μια αισθητική και μια φιλοσοφία: ένας τρόπος του σκέπτεσθαι, του αισθάνεσαι, του αγαπάν, του αγωνίζεσθαι, του ταξιδεύειν. Ένας τρόπος να ζεις και ένας τρόπος να πεθαίνεις. –OCTAVIO PAZ, 1974

ΟΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΙ ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΑ της τέχνης απέναντι σε κάθε άλλη έκφανση του πνευματικού η κοινωνικού βίου, την ορίζουν ως το χώρο της απόλυτης ελευθερίας του ατόμου. Ωστόσο, ο γερμανικός Ρομαντισμός δεν νοείται μόνο ως λογοτεχνικό η καλλιτεχνικό κίνημα, αλλά αυτοπροσδιορίζεται ως καινοτόμος τρόπος ζωής, σκέψης και δημιουργίας. Ο εκρομαντισμός του κόσμου, στον οποίο καλούν οι Γερμανοί ρομαντικοί, είναι μια επανάσταση του πνεύματος, που αφορά όλες τις πτυχές της διανόησης και δημιουργίας. Οι ρομαντικοί διαπλάθουν τον κόσμο όχι αλλάζοντάς τον, αλλά προσκαλώντας σε μια διαφορετική πρόσληψή του.
Πίσω από το χαριτωμένο και συχνά ευτράπελο προσωπείο της ρομαντικής μυθοπλασίας κρύβεται ένα ρηξικέλευθο πρόγραμμα, μια προγραμματική αντιπρόταση στην απογοητευμένη κοσμοαντίληψη του Διαφωτισμού, η εξύμνηση της προσωπικής ελευθερίας και αυτοδιάθεσης και μια δριμύτατη κριτική στις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής. Ο γερμανικός Ρομαντισμός συνομιλεί και διαφοροποιείται από τα συμφραζόμενα της εποχής του και θέτει προβληματισμούς που θα απασχολήσουν τη θεωρία και τη λογοτεχνία του 20ου αιώνα.
Τη βαθιά καινοτόμα ρομαντική οπτική γωνία στον κόσμο και τα πράγματα παρουσιάζει αυτή η μελέτη, η οποία φιλοδοξεί να εισαγάγει τον Έλληνα αναγνώστη στις θεωρητικές αρχές και τους φιλοσοφικούς / ποιητολογικούς προβληματισμούς, καθώς και στις βασικές θεματικές και τους τρόπους γραφής των Γερμανών ρομαντικών.
Ως παράδειγμα της διαχρονικότητας του Ρομαντισμού, προτείνεται μια θεώρηση των κειμένων του Γεώργιου Βιζυηνού «υπό ρομαντική οπτική γωνία», η σκιαγράφηση μιας εκλεκτικής συγγένειας. Η γοητεία του θαυμαστού, τα απραγματοποίητα ταξίδια και οι ανεκπλήρωτοι έρωτες, η αρχή της υπέρβασης και της ερμηνείας, που απαντούν στα κείμενα του Βιζυηνού, συνθέτουν το καθοριστικό για το έργο του σχήμα της διαρκούς εναλλαγής μεταξύ προσδοκίας και απογοήτευσης – την αέναη κίνηση του εκκρεμούς της ρομαντικής ειρωνείας.

Το φως του ήλιου είναι η λογική, όπως την εφαρμόζουμε με ευπρέπεια στις δραστηριότητές μας που δεσμεύονται από τους όρους της πραγματικότητας. Η νύχτα όμως τους τυλίγει με έναν ευεργετικό μανδύα και μας επιτρέπει με τον τρόπο αυτό να αντικρίσουμε, μέσα από τα άστρα, το σύμπαν των δυνατοτήτων : είναι η ώρα των ονείρων. […] αυτή είναι η σχέση μεταξύ λογικής και φαντασίας· […] ακόμα κι αν μοιάζουν εκ διαμέτρου αντίθετες, αποτελούν από κοινού την κινητήρια δύναμη της ύπαρξής μας.
–AUGUST WILHELM SCHLEGEL

Σε έναν άνθρωπο που έχει κατακτήσει ένα συγκεκριμένο επίπεδο και παγκόσμιο εύρος σε μόρφωση και καλλιέργεια, το εσωτερικό του είναι μια συνεχής αλυσίδα των πλέον ασύλληπτων επαναστάσεων.
–FRIEDRICH SCHLEGEL, 1797

Ο πραγματικός αναγνώστης οφείλει να είναι η προέκταση του συγγραφέα. –ΝΟVALIS

Αχ, νομίζουμε πως είμαστε ελεύθεροι, όμως οι συμπτώσεις μας παρασύρουν διαρκώς με τα χιλιάδες λεπτοϋφασμένα νήματά τους.
–HEINRICH VON KLEIST, Απρίλιος 1801

Ο Θεός όποιον θέλει να ευνοήσει τον στέλνει στην ανοιχτωσιά του κόσμου.
–EICHENDORFF, . Ο χαρούμενος οδοιπόρος


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ


Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΡΑΣΙΔΑΚΗ είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια γερμανικής και συγκριτικής γραμματολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Σπούδασε Μεσαιωνική και Νεότερη Γερμανική Φιλολογία και Ισπανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Ντύσσελντορφ. Η διδασκαλία και η έρευνά της κινούνται στα πεδία της γερμανικής και συγκριτικής γραμματολογίας, της ιστορίας των ιδεών και της λογοτεχνικής μετάφρασης.
Έχει, μεταξύ άλλων, δημοσιεύσει τις μελέτες «Ποιητική της δυσπιστίας», μελέτη-επίμετρο στο Ίλζε Άιχινγκερ, Επίκαιρη συμβουλή  (Ροές, 2009), Περί μελαγχολίας: Στη θεωρία, τη λογοτεχνία, την τέχνη (Κίχλη, 2012, Βραβείο Δοκιμίου του περιοδικού www.oanagnostis.gr 2013), «Τα ζώα του Κάφκα», μελέτη-επίμετρο στο Φραντς Κάφκα: Αναφορά ενός σκύλου (Πατάκης, 2016), «Ο πολύμορφος κόσμος και οι δυσάρεστες εκπλήξεις : Αμφισημίες της δημιουργίας», μελέτη-επίμετρο στο Franz Kafka, Το κτίσμα (Άγρα, 2018). Έχει μεταφράσει λογοτεχνικά κείμενα από και προς τα γερμανικά, μεταξύ άλλων της Νίνας Κοκαλίδου-Ναχμία, του Νάσου Βαγενά, της Ίλζε Άιχινγκερ, του Ράινερ Μαρία Ρίλκε και του Φράντς Κάφκα.