Δελτίο Τύπου | ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΑ της Patricia Highsmith - ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, 1941-1950

 

PATRICIA HIGHSMITH

ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΑ

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

1941-1950

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 2025

Αριθμός σελίδων : 784, Τιμή: 24,50 Ευρώ

ISBN : 978-960-505-677-3

 

« Η ευχή μου για τον νέο χρόνο:

Όλοι οι διάβολοι, οι λαγνείες, τα πάθη, οι απληστίες, οι ζήλιες,

οι έρωτες, τα μίση, οι παράξενες επιθυμίες, οι εχθροί, φανταστικοί ή πραγματικοί,

η στρατιά των αναμνήσεών μου, όλα με τα οποία παλεύω –

να μη με αφήσουν ποτέ στην ησυχία μου ».

–Π. ΧΑΪΣΜΙΘ

« Απαραίτητο για να κατανοήσουμε την έξω από τις κοινωνικές συμβάσεις ζωή και το έργο της Πατρίσια Χάισμιθ, αυτό το βιβλίο είναι επίσης μια από τις πιο λεπτομερείς και εκστατικές περιγραφές του πως ζούσε μια νέα, όλο ενέργεια, ομοφυλόφιλη γυναίκα στη Νέα Υόρκη ».

–DWIGHT GARNER, New York Times

ΠΡΟΤΟΥ Ο ΑΛΦΡΕΝΤ ΧΙΤΣΚΟΚ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΕΙ για τη μεγάλη οθόνη το πρώτο της μυθιστόρημα Ξένοι στο τραίνο · προτού ο σαγηνευτικός κοινωνιοπαθής Τομ Ρίπλεϋ αποκτήσει μόνιμη θέση στον κανόνα του ψυχολογικού θρίλλερ· και προτού Η τιμή του αλατιού (Κάρολ) γίνει το κλασικό, καλτ βιβλίο για την ερωτική εμμονή, τί γνωρίζουμε για την Πατρίσια Χάισμιθ ;

Εστιάζοντας στα χρόνια της διαμόρφωσής της στο Μανχάτταν, αυτή η ανθολόγηση από τα ογκώδη ημερολόγια και σημειωματάριά της μας αποκαλύπτει την «Πατ» στα νιάτα της, όταν έσφυζε από πάθος και λάμψη.

Με αφετηρία το 1941, όταν ήταν εικοσάχρονη φοιτήτρια στο Κολέγιο Μπάρναρντ, μέχρι την περιπετειώδη τρίτη δεκαετία της, τα Χρόνια της Νέας Υόρκης συνυφαίνουν σκηνές από την ιλιγγιώδη κοινωνική της ζωή – όλο άυπνες νύχτες στα μπαρ της queer underground σκηνής του Βίλλατζ, γεμάτες έρωτες και φλερτ– με την αυτοπροσωπογραφία μιας νεαρής καλλιτέχνιδας, που την ημέρα δούλευε γράφοντας κόμικς. Ανάμεσα σε χάνγκοβερ και χωρισμούς, διάβαζε λογοτεχνία αδηφάγα και δούλευε την τέχνη της με νεύρο. Ρουφάει στην κυριολεξία τον Σαίξπηρ, τον Ρίλκε, τον Τ. Σ. Έλιοτ, τον Τζόυς, τον Κάφκα, τον Χαίλντερλιν, τον Φρόυντ, τους Ρώσους, τη Βιρτζίνια Γουλφ και αμέτρητους άλλους.

Σε αυτή τη διαχρονική έκδοση αποκαλύπτονται οι τολμηρές, ξεκαρδιστικές, ρομαντικές, τραγικές και εξωφρενικά αντιφατικές παρατηρήσεις μιας από τις «σπουδαιότερες μοντερνίστριες συγγραφείς μας» (Gore Vidal).

«Τα Ημερολόγια και τα σημειωματάρια της Πατρίσια Χάισμιθ θα αποδειχθούν μια από τις σπουδαιότερες καλλιτεχνικές αυτοπροσωπογραφίες του 20ού αιώνα».

–FRANCES WILSON, New York Review of Books

«Το βιβλίο αυτό μας δίνει εντυπωσιακή πρόσβαση στο μυαλό μιας περιβόητα κρυψίνου συγγραφέως ».

– KEZIAH WEIR, Vanity Fair

Αποσπάσματα από την έκδοση:

14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 Πεινάω για λογοτεχνία – για βιβλία, όπως το σώμα μου πεινούσε πριν από έναν με δύο μήνες. Η πείνα μου είναι διπλή : για έρωτα και για σκέψη. Και αυτά τα δύο μαζί μπορούνε να με πάνε οπουδήποτε, ξέρεις. Έγραψα ένα ποίημα γι’ αυτό.

5.2.42 Να με άφηνε μόνο ο κόσμος να μεστώσω. Όπως το παλιό κρασί αφήνεται να παλαιώσει μόνο του. Βουτάνε όμως τα ξένα τους δάχτυλα μέχρι τον πάτο. Και με θολώνει το ίζημα, καλύτερα να με άφηναν μόνη.

28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1944 Όταν εργάζομαι (γράφω), πρέπει να έχω τα καλύτερα – τα καλύτερα τσιγάρα, ένα καθαρό πουκάμισο, γιατί είμαι σαν στρατιώτης στη μάχη, αλλά σε αυτή την περίπτωση ο εχθρός είναι φοβερός και γενναίος, κι εγώ μερικές φορές αποτυγχάνω να επικρατήσω.

21.6.41 Δεν ήθελα ποτέ να γράψω όπως γράφω τώρα. Έχω περάσει τέτοια κόλαση ανειλικρίνειας, δακρύων, κοροϊδίας, συνθετικής ευτυχίας, ονείρων, επιθυμιών και διαψεύσεων, προσωπείων ομορφιάς που κρύβουν την ασχήμια, προσωπείων ασχήμιας που κρύβουν την ομορφιά, φιλιών, και υποκριτικών εναγκαλισμών, αποβλάκωσης και απόδρασης. Θέλω να γράψω λοιπόν. Πρέπει να γράψω. Γιατί είμαι κολυμβήτρια παλεύοντας στην πλημμύρα, και γράφοντας αναζητώ μια πέτρα για να ξεκουραστώ πάνω της. Κι αν τα πόδια μου γλιστρήσουν, βουλιάζω.

13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1943 Αισθάνομαι ευχαριστημένη και πλήρης όλη τη μέρα, εργάστηκα καλά παρότι σκεφτόμουν την Αλλήλα – τη στιγμή που θα την έβλεπα. Λοιπόν – με 20 δολάρια στην τσέπη τη συνάντησα στις 6. Ήμασταν περίεργα χαλαρές. Δεν ήταν κανείς στο διαμέρισμα. Ήμασταν σαν παλιές φίλες. Σαπούνισα την πλάτη της στο μπάνιο και βάλαμε μέσα το μικρό καραβάκι που της πήρα. Ήταν θαυμάσια. Έπειτα – στο κρεβάτι μαζί, γυμνές, τα ελαφριά σεντόνια στα σώματά μας – το μαλακό μας δέρμα να τρίβεται ξανά και ξανά – μου ψιθύρισε «ναι» και ήταν πιο γλυκό από οτιδήποτε έχω γνωρίσει ποτέ ! Αποκοιμήθηκα ενώ άγγιζε τα χείλη μου με τα υπέροχα απαλά της δάχτυλα. – Και το πρωί ξυπνήσαμε και ανακαλύψαμε πάλι η μια την άλλη. Τελικά, με άγγιξε πρώτη – και δεν ξέρω γιατί – αλλά συνέβη από τα δάχτυλά της. Είναι παράδεισος να είσαι μαζί της στο κρεβάτι. Είναι όμορφο και ολοκληρωμένο !

26.10.45 Απόφαση : Ποτέ, ποτέ μην περιμένεις μια γαλήνια συναισθηματική ζωή και κυρίως μην τη θεωρείς προϋπόθεση για να γράφεις. Οπότε, πρέπει να κρατάς τη συναισθηματική σου ζωή μακριά από το γράψιμο, από την ίδια τη ζωή σου. « Συναισθηματική ζωή » – το τούβλο στο δρόμο που ποτέ δεν μπορεί να τοποθετηθεί στρωτά.

21.11.45 Τί στο καλό συμβαίνει με τον κόσμο ; Η αγάπη πέφτει νεκρή σαν μύγα.

7.9.47 Ο κόμπος του Άγχους στο λαιμό μου. Το φλέγμα της Νέας Υόρκης του εικοστού αιώνα που δεν μπορείς να το φτύσεις.

Πορτραίτο της συγγραφέως στο εξώφυλλο:

© Rolf Tietgens, courtesy of Keith de Lellis Gallery LLC.

Η ΠΕΝΤΑΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΡΙΠΛΕΫ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ 

     

ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ PATRICIA HIGHSMITH ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ 

   

  

    

Δελτίο Τύπου | HELLAS EXPRESS - ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ των Λευτέρη και Ζίγκριντ Ξάνθου

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΞΑΝΘΟΣ - ΖΙΓΚΡΙΝΤ ΞΑΝΘΟΥ

HELLAS EXPRESS

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Απρίλιος 2024

Αριθμός σελίδων : 424, Τιμή : 19,90 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-615-5

O Λευτέρης, παιδί αντάρτη, μεγάλωσε στις παιδουπόλεις της Θεσσαλονίκης και της Ρόδου, που δημιούργησε η Φρειδερίκη για τα παιδιά από τις ρημαγμένες από τον Εμφύλιο περιοχές στο τέλος του πολέμου. Δεκαοκτώ χρονών βρίσκεται μετανάστης στη Δυτική Γερμανία, δουλεύοντας αρχικά ως εργάτης-γκάσταρμπαϊτερ σε εργοστάσιο. Σπουδάζει γραφικές τέχνες, τελειώνει την ΑΣΚΤ του Ντύσσελντορφ, με τον τίτλο του «Μαΐστορα», παίρνει ενεργό μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών και του παρέχεται πολιτικό άσυλο από το γερμανικό κράτος.

Η Ζίγκι, από δεκαεννιά χρονών σύντροφος του Λευτέρη, κουβαλάει όλα τα στοιχεία που σημάδεψαν τους Γερμανούς μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και διαμόρφωσαν τις ζωές τους. Ως πρόσφυγας από την Ανατολική Γερμανία (Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας), φέρει τα τραύματα από την απώλεια της πατρίδας και των περιουσιακών στοιχείων, έρχεται αντιμέτωπη με τις προκαταλήψεις από την οικογένειά της και τον κοινωνικό περίγυρο εξαιτίας της σχέσης της με τον Έλληνα.

Αποφασίζουν οι δυο τους, μετά την πτώση της χούντας, να μετοικήσουν στην Ελλάδα. Ο Λευτέρης, έπειτα από δεκατέσσερα χρόνια παραμονής στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μετανάστης για δεύτερη φορά στην ίδια του την πατρίδα, ξαναπιάνει το νήμα της ένταξης και της επιβίωσης στη χώρα του, με τις απαρχαιωμένες και συντηρητικές δομές. Η Ζίγκι μπαίνει σ’ ένα άγνωστο για αυτήν περιβάλλον, που της επιφυλάσσει πολλά εμπόδια και ακραίες εμπειρίες. Η γεμάτη δύναμη και όραμα ενασχόλησή της με τη δημιουργία του ελληνογερμανικού σχολείου, μια προσπάθεια Γερμανών και Ελλήνων γονέων, ανοίγει μια καινούργια προοπτική, που της επιτρέπει να κατανοήσει την ελληνική κοινωνία.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΖΙΓΚΡΙΝΤ ΞΑΝΘΟΥ
Φωτογραφία Τ. Μηλιώτη

Οι δύο παράλληλες αφηγήσεις τους περιγράφουν τις κοινές τους εμπειρίες, από διαφορετική σκοπιά, ενώ προβάλλουν την ευρωπαϊκή προοπτική που στοχεύει στην υπέρβαση των συγκρούσεων και των αναχρονιστικών συμπεριφορών που πηγάζουν από στενόμυαλους εθνικισμούς.

Φωτίζουν επίσης το κοινωνικό πλαίσιο μιας ιδιαίτερα δύσκολης και ταραγμένης εποχής, απόρροιας των συνεπειών του Εμφυλίου στην Ελλάδα και του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου που οδήγησε στη διχοτόμηση της Γερμανίας.

Περιγράφουν όμως ότι είναι εφικτή η δημιουργία μιας κοινής βάσης για αρμονική συμβίωση, παρότι και οι δύο προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς, κάτι που στη σημερινή ταλαιπωρημένη από την κρίση Ευρώπη δεν φαίνεται εύκολα πραγματοποιήσιμο.

⸎

Το βιβλίο κυκλοφορεί παράλληλα με την έκθεση έργων ζωγραφικής του Λευτέρη Ξάνθου
"Η Τέχνη ως αντίσταση"
που εγκαινιάζεται την Πέμπτη 4 Απριλίου στις 7.30 μ.μ. 
στον Ελληνογερμανικό Σύλλογο Φιλαδέλφεια
(Κριεζή 62-64, 15125 Μαρούσι)

Ο Λευτέρης Ξάνθος μετανάστευσε το 1963 στη Δυτική Γερμανία ως «φιλοξενούμενος» βιομηχανικός εργάτης της Εταιρείας Γιάγκενμπεργκ. Το 1965 φοίτησε στη Σχολή Τεχνών και Χειροτεχνίας του Ντίσελντορφ, με αντικείμενο την εφαρμοσμένη Γραφιστική, και το 1973 αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ντίσελντορφ ως άριστος στο τμήμα του καθηγητή Ρολφ Ζάκενχαïμ. Εκείνο τον καιρό η Ελλάδα βρισκόταν κάτω από τον ζυγό της φασιστικής Χούντας των συνταγματαρχών και οι περίπου 100.000 Ελληνίδες/-ες μετανάστριες/-ες στην περιοχή του Ρουρ ήταν ως επί το πλείστον αρνητές της. Ο Λευτέρης Ξάνθος που είχε χάσει τον πατέρα του στον Εμφύλιο, δραστηριοποιήθηκε έντονα στον αντιδικτατορικό αγώνα στη Δυτική Γερμανία, γεγονός, το οποίο αντικατοπτρίζεται στη ζωγραφική τέχνη του. Μετά από την πτώση της Χούντας στην Ελλάδα παλιννόστησε και βιοπορίστηκε ως γραφίστας-διαφημιστής και εικονογράφος βιβλίων, μεταξύ αυτών και διδακτικών βιβλίων της γερμανικής γλώσσας, στην Αθήνα. Ως συνέπεια του βιοπορισμού του τα έργα ζωγραφικής του δεν πουλήθηκαν ποτέ στην αγορά έργων τέχνης αλλά βλέπουν σήμερα για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, ακριβώς ένα χρόνο μετά από τον θάνατό του την 1η Απριλίου 2023.

Ελληνο-Γερμανικός Πολιτιστικός Σύλλογος Φιλαδέλφεια
Κριεζή 62-64 • 151 25 Μαρούσι
Τηλ.: 210 68 48 009 • Ε-mail: info@philadelphia1837.gr
www.philadelphia1837.gr

Δελτίο Τύπου | ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ; του Σίμου Κουτσολιούτσου

ΣΙΜΟΣ ΚΟΥΤΣΟΛΙΟΥΤΣΟΣ

ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ;

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2022

Αριθμός σελίδων : 144, Τιμή : 13,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-576-9

Όταν βλέπω τους κουκουλοφόρους «μπαχαλάκηδες» να ανακατεύονται σε όσες διαδηλώσεις μπορούν και να σπάνε τις βιτρίνες σε όσα μαγαζιά προλαβαίνουν, θυμάμαι τις διαδηλώσεις του Φοιτητικού Κινήματος (Movimento Studentesco) στο Μιλάνο. Οι μαγαζάτορες κατέβαζαν τα ρολά τους σε ένδειξη σεβασμού και χειροκροτούσαν, σαν να συμμετείχαν και οι ίδιοι. Κουκουλοφόροι δεν υπήρχαν μεταξύ μας...

Στην είσοδο του Οικονομικού Πανεπιστημίου που σπούδαζα, για μας τους πρωτοετείς φοιτητές (fagioli) δεν υπήρχαν τα τραπεζάκια με όλες τις πολιτικές παρατάξεις για να προσπαθούν να μας προσηλυτίσουν, αλλά οι αντιπρόσωποι της Goliardia, της κοινότητας των πολυετών φοιτητών, που για να μας δώσουν το φύλλο ελεύθερης κυκλοφορίας, το περίφημο πάσο, μάς κάνανε διάφορα καψόνια, χαριτωμένα, όχι μπούλινγκ. Στο τέλος γελούσαμε κι εμείς τα «φασολάκια».

Να φταίει η ενδοσκόπηση που μου προκάλεσε η καραντίνα του Covid ή ο φόβος του Αλτσχάιμερ που με έσπρωξε να περιγράψω αυτές τις ωραίες και πραγματικές αναμνήσεις, αυτά τα προσωπικά «ντοκουμέντα»; Ποιός ξέρει ;

Ο ΣΙΜΟΣ ΚΟΥΤΣΟΛΙΟΥΤΣΟΣ γράφει ένα αποσπασματικό προσωπικό χρονικό από τις εμπειρίες του στα χρόνια της δικτατορίας στην Ιταλία και τη Γαλλία. Με γλαφυρότητα, χιούμορ και αυτοειρωνεία ανατρέχει στις ατελείωτες συνελεύσεις στους φοιτητικούς συλλόγους με τις διάφορες κομματικές παρατάξεις, τις πολιτικές συζητήσεις και τις καταλήψεις για τον αντιδικτατορικό αγώνα στις χώρες του εξωτερικού. Περιγράφει ευτράπελες ιστορίες όπου συμπλέκονται πολιτική και ερωτικές εμπειρίες, αλλά και κάποιες τραγικές ιστορίες με ήρωες-θύματα του αντιστασιακού αγώνα.

Το τραίνο της ουτοπίας, της αμφισβήτησης, κατηφόριζε προς τη Ρώμη, ήταν το τραίνο της επανάστασης. Μην ξεχνάμε πως ήμασταν στο ’67, έναν χρόνο πριν από τον Μάη του ’68, το Καυτό Φθινόπωρο των συνδικάτων στην Ιταλία ! Πόσες ώρες τραγουδούσα, πόσες ώρες φωνάζαμε συνθήματα πότε ιταλικά πότε ελληνικά, δεν το θυμάμαι. Θυμάμαι μόνο πως στο σταθμό της Ρώμης μας παρέλαβαν άλλοι Έλληνες φοιτητές που ήταν ειδοποιημένοι και σύντομα βρεθήκαμε σε μια μεγάλη αίθουσα που μας είχαν παραχωρήσει τα ιταλικά συνδικάτα για να μπορέσουμε για πρώτη φορά να βρεθούμε όλοι οι Έλληνες που ήμασταν εναντίον της χούντας.

Και εκεί άρχισαν τα πρώτα παρατράγουδα!

Σε μια διπλανή αίθουσα είχαν μαζευτεί οι «Αντιπρόσωποι» που ήξεραν περισσότερα, γιατί στη «Μεγάλη Αίθουσα» ήταν οι «μάζες», ο λαός, το πόπολο. Εμείς δεν καταλαβαίναμε από ψηφίσματα, ούτε πως έπρεπε να οργανωθεί η πορεία της επόμενης μέρας. Όποια οργάνωση θα έμπαινε πρώτη στην πορεία, όπως το λέγανε οι Ιταλοί, φαίνεται ότι διεκδικούσε και τα πρωτεία της επανάστασης.

Η ώρα περνούσε και αποφάσεις δεν έβγαιναν. Ας είναι καλά οι φίλοι μας οι Ιταλοί που προς το βράδυ άρχισαν να μας μοιράζουν δωρεάν σάντουιτς. Τέλος, κάποια στιγμή εμφανίστηκαν οι «Αντιπρόσωποι» και μας διαβάσανε τα ψηφίσματα διαμαρτυρίας, τα πανώ και το περιεχόμενό τους που θα σηκώναμε την επόμενη μέρα. Τότε ήταν που πρωτοάκουσα το όνομά μου από τα μεγάφωνα !

ΣΧΕΔΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΥΤΣΟΛΙΟΥΤΣΟΥ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΣΙΜΟΣ ΚΟΥΤΣΟΛΙΟΥΤΣΟΣ γεννήθηκε το 1948. Τα νιάτα του τα πέρασε στην Ιταλία. Σπούδασε και εργάστηκε στο Μιλάνο. Η λαομίσητη χούντα τον βρήκε εκεί. Αν δεν έπεφτε, δεν θα γύριζε ποτέ στην Ελλάδα. Ούτως η άλλως, πολιτικά ήταν εκτεθειμένος... Έγινε «επιχειρηματίας». Τού άρεσε; Ακόμα δεν ξέρει. Αλλά το επιχείρημα που τον παρηγορούσε προσωπικά είναι ότι γύρισε όλο τον κόσμο –έστω τον μισό – ψάχνοντας πάντα καινούργιες ιδέες και προϊόντα. Άλλο να είσαι τουρίστας κι άλλο να συνεργάζεσαι σαν ίσος προς ίσον. Γνωρίζεις τους ανθρώπους από κοντά. Και μοιάζουμε πολύ μεταξύ μας.

Δελτίο Τύπου | ΣΑΣΑ ΝΤΑΡΙΟ : 36 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΧΟΡΟΥ - ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη

 

ΙΑΣΩΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ

ΣΑΣΑ ΝΤΑΡΙΟ

36 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΧΟΡΟΥ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Μάιος 2022

Αριθμός σελίδων : 200, Σχήμα: 24 x 17 εκ.

Τιμή: 22,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-552-3

Με 145 άγνωστες φωτογραφίες και ντοκουμέντα

από το αρχείο της Σάσας Ντάριο.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή ιδρύθηκε στα τέλη του 1939 χάρη στις ενέργειες του Κωστή Μπαστιά, που υπήρξε και ο πρώτος διευθυντής της, και μέχρι σήμερα έχει διανύσει αισίως μια πορεία ογδονταδύο χρόνων. Σε αυτό το διάστημα, από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1940 μέχρι και σχεδόν τα μέσα της δεκαετίας του 1980, η Σάσα Ντάριο έζησε μαζί της μια… όμορφη τελικά ζωή και —ευτυχώς— τα θυμάται όλα σαν να έγιναν μόλις χθες. Άνθρωποι και χώροι, χρώματα και υφές, γεγονότα και στιγμές, κάποιες γεμάτες αγωνία ή στεναχώρια και άλλες αληθινοί θρίαμβοι, με κάθε της λέξη ζωντανεύουν ολόκληρο το οπερατικό μας συγκρότημα —από τα πρώτα του σχεδόν βήματα— ενώ μέσα από τη μαγική περιγραφή της ξεδιπλώνεται μια ζωή χορτάτη, χωρίς χρεωστούμενα, χωρίς πικρίες, μεμψιμοιρίες, και πάντα με ευγένεια και γενναιοδωρία προς τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε. Τίποτε δεν την προετοίμαζε για τη λαμπερή συνέχεια: Ξεκίνησε δύσκολα σε μια φτωχογειτονιά του Πειραιά, απροσδόκητα της ανοίχτηκε, στα δεκαεπτά της, ο δρόμος για το χορό, και πάλεψε σκληρά για να πετύχει, χάρη στην μεγάλη τόλμη της και το σπουδαίο όραμα. Η μοναδική αφήγησή της έχει μια εξαιρετική στάση προς τη ζωή.

Η Σάσα Ντάριο μάς αφηγείται πώς η Ε.Λ.Σ. την δέχτηκε όταν εκείνη ήταν νεαρή, καινούργια χορεύτρια, πώς την ώθησε μέσα από σκληρή δουλειά να γίνει σύντομα «Πρώτη» και πώς αργότερα την τίμησε ως «Danseuse Étoile», «Άστρον Χορευτικόν και Απόλυτον», τίτλος που μέχρι τότε δεν είχε δοθεί ποτέ σε κάποια άλλη χορεύτρια ούτε και δόθηκε μετά, και αποτελεί στο χορό το αντίστοιχο της Primadonna assoluta.

Τα 36 μαθήματα χορού δεν είναι μόνο η απλή εξιστόρηση του αγώνα ενός κοριτσιού που, αψηφώντας το δύσκολο και συχνά εχθρικό περιβάλλον στο οποίο ζούσε, πάλεψε μόνη, δούλεψε σκληρά κάνοντας σωστές επιλογές και τελικά δικαιώθηκε σαν γυναίκα και σαν καλλιτέχνιδα. Ούτε είναι μόνο άλλη μία απόδειξη πώς το να ξεκινήσει κανείς με λίγα εφόδια, αν πραγματικά το θέλει, δεν μπορεί να τον εμποδίσει να πετύχει σε αυτό με το οποίο θέλει να καταπιαστεί.

Τα 36 μαθήματα χορού αποτελούν τρανό παράδειγμα για το πώς μια γυναίκα είναι ικανή, ατσαλώνοντας τη θέλησή της, να αλλάξει τροχιά ζωής ώστε να αποφύγει τις ταπεινές υποχωρήσεις. Παράλληλα όμως εμπεριέχουν και την ολοζώντανη ιστορία της λειτουργίας των πρώτων χρόνων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η οποία μέσα από την αυτοβιογραφική αφήγηση της Σάσας Ντάριο και τα ακριβή στοιχεία του βιβλίου φωτίζει τόσο τις άγνωστες σε πολλούς συνθήκες που αντιμετώπισαν αρχικά όσοι υπηρέτησαν την τέχνη του χορού στην Ελλάδα, όπως την έλλειψη υλικών και τεχνογνωσίας, όσο και τους ίδιους τους ανθρώπους της και τον τρόπο δουλειάς τους, όπως ο Άγγελος Γριμάνης, ο Βασίλης Φωτοπουλος, η Ανθή Ζαχαράτου, ο Νίκος Ζαχαρίου, ο Γιάννης Μέτσης κ.α.

Η Σάσα Ντάριο μας μιλάει σε πρώτο πρόσωπο και παρουσιάζει τη ζωή της, την Ε.Λ.Σ. και την ιστορία της. Και η Ε.Λ.Σ., άλλωστε, τόσα χρόνια παρουσίασε, ανέδειξε και αποθέωσε τη Σάσα Ντάριο…

Η έκδοση συνοδεύεται από μεγάλο αριθμό φωτογραφικών πορτραίτων της, όπου λάμπει με την ομορφιά της, φωτογραφίες από τα ταξίδια της με περιοδείες σε Αίγυπτο και Κωνσταντινούπολη, και ακολούθως τη μετάβαση στο Παρίσι, για τη χορευτική της εκπαίδευση, ντοκουμέντα από τον Τύπο της εποχής, συμβόλαιά της, προγράμματα παραστάσεων, φωτογραφίες συνεργατών της, και πολλών προσωπικοτήτων που συναντά στην καριέρα της, καθώς και ένα αυτοτελές αφιέρωμα με σπάνιες και ιστορικές φωτογραφίες από τις σημαντικότερες παραστάσεις όπου συμμετείχε.

 

 

 

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο ΙΑΣΩΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ είναι δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου και θεάτρου. Έχει γράψει πάνω από είκοσι βιβλία με θέμα την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, του τραγουδιού, του μιούζικαλ, καθώς και βιογραφίες ανθρώπων από τον καλλιτεχνικό χώρο και ειδικότερα από το ελληνικό σινεμά. Αρθρογραφεί από το 1985 σε εφημερίδες και περιοδικά, έχει κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, προσφάτως και στο διαδίκτυο. Έχει επιμεληθεί επανεκδόσεις παλαιού υλικού σε CD για ηθοποιούς και τραγουδιστές όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Τζένη Βάνου, η Σοφία Βέμπο, η Μαρινέλλα, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Γιάννης Σπάρτακος, αλλά και του συνόλου της μουσικής του Νίκου Μαμαγκάκη για τον κινηματογράφο, ενώ έχει κάνει ειδικά αφιερώματα για την ιστορία του τραγουδιού στο ελληνικό σινεμά, μεταξύ άλλων. Στην τηλεόραση έκανε το πρώτο πρωινό του MEGA («Κοκτέιλ»), καθώς και εκπομπές με συνεντεύξεις, αφιερώματα, μονογραφίες. Υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής του «Να η ευκαιρία», σχολιαστής στις ειδήσεις του STAR, αλλά και σε πολιτική εκπομπή με την Όλγα Τρέμη στο MEGA. Αυτό τον καιρό αρθρογραφεί στην Εφημερίδα των Συντακτών και στο youfly.com. Κάνει καθημερινά εκπομπή στις 15.00 με 16.00 στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84 με τίτλο «Αθήνα, με ακούς;».