ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑ & ΕΛΕΝΗΣ ΟΥΡΑΝΗ ΣΤΗΝ ΑΝΘΗ ΜΑΡΩΝΙΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΝΑΠΟΔΡΑΣΤΗ ΜΝΗΜΗ

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΟΥΡΑΝΗ

ΣΤΗΝ ΑΝΘΗ ΜΑΡΩΝΙΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΝΑΠΟΔΡΑΣΤΗ ΜΝΗΜΗ

Τα βραβεία και οι τιμητικές διακρίσεις της Ακαδημίας Αθηνών για το 2021 ανακοινώθηκαν κατά την πρόσφατη πανηγυρική, ετήσια συνεδρία της, που φέτος, όπως και πέρυσι, πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά.

Το βιβλίο ΑΝΑΠΟΔΡΑΣΤΗ ΜΝΗΜΗ της ΑΝΘΗΣ ΜΑΡΩΝΙΤΗ (Άγρα, 2020) διακρίθηκε με το Βραβείο Ποίησης του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη. Πρόκειται για τη δέκατη ποιητική συλλογή της Ανθής Μαρωνίτη.

O Αντώνης Κωτίδης έγραψε στην Καθημερινή για τη συλλογή:

«Γυρίζω τις σελίδες και ακολουθώ τους ρυθμούς του ποιητικού της λόγου να διαδέχονται ο ένας τον άλλον, με τις λέξεις πότε σαν μουσική, άλλοτε σκιοφωτισμένες σαν εικόνες παλαιών μαστόρων της ζωγραφικής. Οι στίχοι διατηρούν ακέραιη τη φυσιογνωμία μιας γραφής που έχει δώσει στην Ανθή Μαρωνίτη την ξεχωριστή θέση της στο ποιητικό στερέωμα των σύγχρονων ελληνικών γραμμάτων».

Η Ανθή Μαρωνίτη γεννήθηκε και σπούδασε στη Θεσσαλονίκη. Από το 1972 ζει μόνιμα στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Λίγο πριν κόψει το χαμόγελο (Άγρα, 1997), Ο ρυθμός ζεστός (Άγρα, 2000), Ξύλα υγρά (Άγρα, 2002), Τρεις φωνές (Άγρα, 2004), Το ακόντιο (Κέδρος, 2006), Κάπως έτσι (Κέδρος, 2009), Χρωμοσώματα – Της απώλειας (Άγρα, 2012), Η μόνη της περιουσία (Άγρα, 2015), Τα μικρά που δεν πρόλαβες (Άγρα, 2018) και Αναπόδραστη μνήμη (Άγρα, 2020).

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα σουηδικά, στα γερμανικά, στα γαλλικά και στα αγγλικά.

Δελτίο τύπου | ΣΥΝΤΟΜΟ ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ του Peter Handke

PETER HANDKE

ΣΥΝΤΟΜΟ ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ

ΜΕΓΑΛΟ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ

Μετάφραση: ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 1989 & Νοέμβριος 2019

Αριθμός σελίδων : 224,  Τιμή : 10,30 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-423-6

ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2019

ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΜΟΥ

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ 

ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΥ ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΑ

Με μια πρώτη ανάγνωση το μυθιστόρημα μας δίνει την εντύπωση ταξιδιωτικής περιγραφής· ο αφηγητής, ένας Αυστριακός που μόλις χώρισε απ’ τη γυναίκα του, διασχίζει την Αμερική κατά πλάτος. Με τις τσέπες του γεμάτες ταξιδιωτικές επιταγές (traveller's cheques), ξεκινά από την ανατολική ακτή, από το Πρόβιντενς, και, περνώντας από τη Νέα Υόρκη και τη Φιλαδέλφεια, φτάνει στη Δυτική Ακτή, στο Μπελ Αιρ του Λος Άντζελες. Η γυναίκα του ακολουθεί ξέχωρα την ίδια διαδρομή, για να συναντηθούν προς το τέλος στον Ειρηνικό – και η ένταση μεταξύ τους κορυφώνεται και καταλαγιάζει στις τελευταίες μόλις σελίδες.

Δεν πρόκειται όμως μόνο για ένα ταξίδι στη ΝΕΑ ΗΠΕΙΡΟ. Ταυτόχρονα ο συγγραφέας μας μιλάει, χωρίς υπαινιγμούς, και για μια προσωπική περιπλάνηση στον υποκειμενικό χώρο των αναμνήσεών του, για μια διστακτική και συνάμα ηθελημένη εξερεύνηση «αυτού του χρόνου και του άλλου», για τα πρώτα του βήματα στον καινούργιο κόσμο της ψυχής του, «μετά το χωρισμό». Τα όρια που χωρίζουν αυτούς τους δύο κόσμους δεν είναι ξεκάθαρα. Τα τοπία τους ωστόσο περιγράφονται με λεπτομέρεια και επιμονή.

Ο ίδιος αγωνίζεται να πεισθεί για την πραγματικότητα του καινούργιου κόσμου, που όμως του παρουσιάζεται σαν δοκιμαστικός, σαν πειραματικός. Ο Χάντκε λέει ότι γι’ αυτό το λόγο διάλεξε την Αμερική. Όπως ο ίδιος διασχίζει λοιπόν τη νέα και μακρινή αυτή άγνωστη χώρα, έτσι και η προσπάθειά του ν’ αλλάξει τον εαυτό του διασχίζει το βιβλίο απ’ άκρη σ’ άκρη.

Το μυθιστόρημα εντάσσεται στη μεγάλη παράδοση της γερμανόφωνης λογοτεχνίας της περιπλάνησης, όπου ο ήρωας διαμορφώνεται και ανακαλύπτει τον εαυτό του κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Το μυθιστόρημα του Πέτερ Χάντκε δημοσιεύτηκε το 1972. Το βιβλίο έχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Ο χωρισμός του Χάντκε από τη γυναίκα του είναι πρόσφατος. Το ίδιο και το ταξίδι του στην Αμερική. Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο : ένα εγώ που παραμένει ανώνυμο. Ο ίδιος ο Χάντκε λέει : «Οι ψυχικές διαθέσεις και οι εξελίξεις που περιγράφονται στο βιβλίο είναι αυτοβιογραφικές. Η εξωτερική ιστορία όμως είναι φανταστική, αν εξαιρέσουμε κάποιες ασήμαντες λεπτομέρειες».

Η έκδοση συνοδεύεται από σημείωμα της μεταφράστριας, Χρονολόγιο και Βιβλιογραφία.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Φτάνοντας στο ξενοδοχείο Ουαίηλαντ Μάνορ, τέλος του Απρίλη, ο υπάλληλος μου έδωσε μαζί με το κλειδί μου κι ένα γράμμα. Ο οδηγός του ασανσέρ κρατούσε ήδη ανοιχτή την πόρτα και με περίμενε να σκίσω το φάκελο, που κάποιος είχε κλείσει βιαστικά και πρόχειρα. Το γράμμα ήταν σύντομο κι έλεγε : «Είμαι στη Νέα Υόρκη. Μην ψάξεις για μένα, σε παρακαλώ. Θα ήταν καλύτερα να μη με βρεις».

[…] Τα σκούρα τζάμια των λεωφορείων Γκρέυχάουντ έδιναν ομοιόμορφο τόνο σ’ όλα τα τοπία. Πότε πότε συναντούσαμε διόδια κι ο οδηγός σταματούσε κι έριχνε στο αυτόματο το ποσό που χρειαζόταν… Όσο πλησιάζαμε στη Νέα Υόρκη, οι διαφημίσεις, τα τεράστια πλακάτ στο πλάι του δρόμου άλλαζαν σιγά σιγά : όλο και λιγότερο λόγια, όλο και περισσότερες εικόνες.

[…] Η πρώτη εντύπωση που είχα απ’ την Τζούντιθ : γιατί δεν μπορούσα να την ξαναφέρω στη μνήμη μου; Δοκίμασα : μια γλυκιά στοργή, που μου ’δωσε μια αίσθηση ανάλαφρη σαν να πετούσα. Δεν ήταν αυτό το μέτρο που θα ’πρεπε να ρυθμίζει τις σχέσεις μας ; Το είχα ξεχάσει. Τώρα κοιτάζαμε ο ένας τον άλλον με παραμορφωμένα πρόσωπα.

ΚΡΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2017

Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού την Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2019 ανακοίνωσε το Mεγάλο Βραβείο Γραμμάτων και τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας για το 2017.

Δύο σπουδαίοι συγγραφείς, συνεργάτες της "Άγρας" από την ίδρυσή της το 1979-1980, διακρίθηκαν από την επιτροπή για το έργο τους:

Το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων απονεμήθηκε στον ΔΙΟΝΥΣΗ ΚΑΨΑΛΗ για τη συνολική προσφορά του στα Γράμματα,

ενώ

το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου ‒ Κριτικής απονεμήθηκε στον ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΠΟΥΚΑΛΑ για το έργο του με τίτλο Όταν το ρήμα γίνεται όνομα. Η «Αγαπώ» και το σφρίγος της ποιητικής γλώσσας των δημοτικών - Α' τόμος της σειράς "Πιάνω γραφή να γράψω... Δοκίμια για το δημοτικό τραγούδι" (Εκδόσεις Άγρα, 2016).

Μάλιστα, σύμφωνα με την Κριτική Επιτροπή, «ο μεγαλύτερος αριθμός πολύ καλών έργων» παρατηρήθηκε στο είδος του Δοκιμίου - Κριτικής. Το 2016 εκδόθηκαν, όπως σημειώνεται, «ιδιαίτερα αξιόλογες συνθετικές εργασίες φιλολογικού-γραμματολογικού χαρακτήρα», επίσης αξιόλογα «δοκίμια φιλοσοφικού, πολιτικού, ψυχαναλυτικού και κοινωνιολογικού προσανατολισμού, αλλά και δοκίμια για ποικίλα ζητήματα της λογοτεχνικής γραφής και ανάγνωσης», ενώ ιδιαίτερη μνεία αξίζουν και οι «πανεπιστημιακές μελέτες που απευθύνονται και στο ευρύτερο κοινό».

Επισημαίνουμε ότι στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής, πέρα από το σπουδαίο έργο του Παντελή Μπουκάλα, ξεχώρισαν ακόμα δύο βιβλία των Εκδόσεων Άγρα: Ο αγώνας του '21 και η υπονόμευσή του. Οι σύγχρονες μαρτυρίες και η κρίση του Σολωμού της Μαρίας Δεληβοριά και Η ταραχή των ανθρωπίνων του Διονύση Καψάλη.

 

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ - Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Γραμμάτων [2017]

Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952. Σπούδασε κλασική και αγγλική φιλολογία στις ΗΠΑ (1970-1974) και νεοελληνική φιλολογία στο Λονδίνο (1981-1984), όπου επίσης δίδαξε για δύο χρόνια.

Από το 1978 έχει δημοσιεύσει εικοσιένα ποιητικά βιβλία (όλα, εκτός του πρώτου, στις Εκδόσεις Άγρα), έξι τόμους με δοκίμια (όλα στις Εκδόσεις Άγρα), ποιητικές μεταφράσεις (μια επιλογή από τα Σονέτα του Σαίξπηρ, ποιήματα της Έμιλυ Ντίκινσον και του Κόλεριτζ, χαϊκού του Ίσσα και του Μπασό, το Χειμωνιάτικο ταξίδι του Βίλχελμ Μύλλερ, τον Έρωτα του ποιητή του Χάινε κ.α.). Έχει μεταφράσει για το θέατρο έργα του Σαίξπηρ όπως τα Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Ο βασιλιάς Ληρ, Οθέλλος, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, Περικλής και Άμλετ. Βιβλιοκρισίες του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες.

Από το 1986 ως το 1997 εργάστηκε ως υπεύθυνος εκδόσεων στο Βιβλιοπωλείον της Εστίας. Από το Σεπτέμβριο του 1998 εργάζεται στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, όπου, από το Νοέμβριο του 1999, κατέχει τη θέση του διευθυντή.

Έργα του ΔΙΟΝΥΣΗ ΚΑΨΑΛΗ στις Εκδόσεις Άγρα

ΔΟΚΙΜΙΑ

Αναγκαία τύχη, Άγρα, 2018
Η ταραχή των ανθρώπινων, Άγρα, 2016
Η ευτυχής φιλολογία, Άγρα, 2015
Το καμαράκι κάτω από τη σκάλα, Άγρα, 2008
Στον καιρό, Άγρα, 2002
Τα μέτρα και τα σταθμά, Άγρα, 1998

ΠΟΙΗΣΗ

Μαύρη καγκελόπορτα, Άγρα, 2017
Διαθήκη. 25 Μαρτίου 1616, Άγρα, 2016
Μια υπόθεση ευδαιμονίας, Άγρα, 2014
Εδώ κι εκεί, Άγρα, 2010
Όλα τα δειλινά του κόσμου, Άγρα, 2008
Ο κρότος του χρόνου, Άγρα, 2007
Λόγος στους ανθρώπους παλιός, Άγρα 2006
Από λεπτότατη οδύνη, Άγρα, 2003
Στον τάφο του Καβάφη, Άγρα, 2003
Προσωπογραφία, Άγρα, 1998

Μπαλάντες και περιστάσεις, Άγρα, 1997
Τετραλογία, Άγρα, 1997
Μέρες αργίας, Άγρα, 1995
Αισθηματική αγωγή, Άγρα, 1993
Υπό κλίμακα, Άγρα, 1991
Δίγαμα, Άγρα, 1988
Ακόμη μια φορά, Άγρα, 1986
Τέσσερα, Άγρα, 1983
Βιβλίο πρώτο, Άγρα, 1982
Με μια τρελή σοδειά, Άγρα, 1979

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

Ανθοδέσμη, Άγρα, 1993
Τριώδιο, Άγρα, 1991

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

Heinrich Heine, Ο έρωτας του ποιητή, Άγρα, 2017
Wilhelm Müller, Το χειμωνιάτικο ταξίδι, Άγρα, 2016
William Shakespeare, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, Άγρα, 2012
William Shakespeare, 25 σονέτα, Άγρα, 2009
Matsuo Bashõ, Ο κόσμος της πάχνης, Άγρα, 2009
Emily Dickinson, Το μέγα ύδωρ, Άγρα, 2004
Samuel Taylor Coleridge,  Παγωνιά τα μεσάνυχτα, Άγρα, 2002

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ 

Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής 2017
για το έργο του με τίτλο
Όταν το ρήμα γίνεται όνομα.
Η «Αγαπώ» και το σφρίγος της ποιητικής γλώσσας των δημοτικών
[Τόμος Α' της σειράς "Πιάνω γραφή να γράψω... Δοκίμια για δημοτικό τραγούδι", Άγρα, 2016]

Έγραψαν για το βιβλίο:

«Εδώ έχουμε μια εκ νέου πανηγυρική εγκατάσταση του δημοτικού τραγουδιού στην καρδιά της σύγχρονης, αστικής, απο-μαγευμένης ευαισθησίας. Θα ήταν λίγο αν έλεγα ότι πρόκειται για μείζον έργο. Λέω λοιπόν πως θα αποδειχθεί καταστατικό. [...] Η αλήθεια, που σπεύδω να την ομολογήσω, είναι ότι το επίτευγμα του Παντελή μού προξενεί δέος και θαυμασμό». 

– ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ
Αυγή της Κυριακής (ένθετο Υποτυπώσεις), 19.3.2017

«Ο Παντελής Μπουκάλας έζησε από μικρός με το άκουσμά του κι έκτοτε μελετάει σαν φιλόσοφος ισοβίτης το δημοτικό τραγούδι. Ίσως γι’ αυτό ακόμη και ο δοκιμιακός του λόγος είναι πάντα τόσο ποιητικός».

– ΜΙΡΑΝΤΑ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΥ
The Book’s Journal, τχ. 78, Ιούνιος 2017

«Αν λάβουμε υπόψη ότι ο Μπουκάλας συμβουλεύτηκε: 279 συλλογές, οιονεί συλλογές ή ανθολογίες, 9 περιοδικές εκδόσεις και 50 έργα λαογραφικού ή γενικότερου ενδιαφέροντος, έργα τα οποία δεν είναι ψηφιοποιημένα, μπορούμε ν’ αντιληφθούμε το τεράστιο έργο της αναζήτησης, της σύγκρισης και του υπομνηματισμού. [... ] Πρόκειται για έργο που σχεδόν ξεπερνά τα μέτρα ενός ανθρώπου».

–ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΣΧΟΝΑΣ
The Athens Review of Books, τχ. 82, Μάρτιος 2017

Ο β' τόμος της σειράς «Πιάνω γραφή να γράψω... Δοκίμια για το δημοτικό τραγούδι»
Το αίμα της αγάπης. Ο πόθος και ο φόνος στη δημοτική ποίηση (Άγρα, 2017)

Η σειρά δοκιμίων «Πιάνω γραφή να γράψω...» πορεύεται ελπίζοντας ότι θα αντιστρατευτεί το δεύτερο μισό του στίχου που την τιτλοδοτεί, το «... και ξεγράφεται», ο οποίος απαντά σε δημοτικό τραγούδι της ξενιτιάς: Πιάνω γραφή να γράψω και ξεγράφεται. Πρώτος σταθμός, στα τέλη του 2016, η ΑΓΑΠΩ, όπου μελετήθηκε η γλώσσα των δημοτικών, οι νοηματικά καίριες επινοήσεις της, τα τερπνά παιχνίδια, η φυσική ελευθερία της. Ο δεύτερος σταθμός, υποδέχεται το αίμα της αγάπης, που ρέει πλούσιο και κατακόκκινο, αποτελώντας την επαλήθευση και την επικύρωσή της.

                Με κέντρο το ελληνικό δημοτικό τραγούδι, το κείμενο κινείται ακτινωτά προς την ανώνυμη ποίηση των σύνοικων αλλά και των περίοικων λαών, καθώς και προς την άγνωστης πατρότητας βυζαντινή ποίηση και την επώνυμη της αρχαίας και της νεότερης Ελλάδας.

Ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ γεννήθηκε το 1957 στο Λεσίνι του Μεσολογγίου. Αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών. Την τριετία 1987-1990 είχε την επιμέλεια βιβλιοκριτικής σελίδας στην εφημερίδα Η Πρώτη. Από τον Δεκέμβριο του 1990 και για τα επόμενα είκοσι χρόνια επιμελούνταν την ανά Τρίτη σελίδα του βιβλίου στην Καθημερινή, στην οποία αρθρογραφεί καθημερινά. Είναι διορθωτής και επιμελητής εκδόσεων. Υπήρξε μόνιμος συνεργάτης του περιοδικού Ο Πολίτης (καθώς και του Δεκαπενθήμερου Πολίτη) από το 1978 και έως την παύση της έκδοσής του. Άρθρα και μεταφράσεις του αρχαίων ελληνικών ποιημάτων έχουν δημοσιευτεί και στα περιοδικά Η λέξη, Το δέντρο, Νέο Επίπεδο, Τεχνοπαίγνιο, Γαλέρα, The Book’s Journal, Ποιητική κ.ά.

Από το 1980 έχει δημοσιεύσει στις Εκδόσεις Άγρα τα βιβλία ποίησης: Αλγόρυθμος, Η εκδρομή της ευδοκίας, Ο μέσα πάνθηρας, Σήματα λυγρά, Ο μάντης, Οπόταν πλάτανος και Ρήματα (Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2010), έναν τόμο δοκιμίων και βιβλιοκριτικών υπό τον τίτλο Ενδεχομένως – Στάσεις στην ελληνική και ξένη τέχνη του λόγου και δύο τόμους υπό τον τίτλο Υποθέσεις, με τις επιφυλλίδες του στην Καθημερινή της Κυριακής.

Μετέφρασε τον ελληνιστικό Επιτάφιο Αδώνιδος του Βίωνος του Σμυρναίου, τα ποιήματα του τόμου Επιτάφιος λόγος – Αρχαία ελληνικά επιτύμβια επιγράμματα και τα Συμποτικά επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας, που έχουν εκδοθεί όλα από την « Άγρα ». Έχει επίσης μεταφράσει τους Αχαρνείς του Αριστοφάνη για το Εθνικό Θέατρο (2005), τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου για το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου (2005), τις Τρωάδες του Ευριπίδη για το Θέατρο του Νέου Κόσμου (2010), τον Κύκλωπα για το Φεστιβάλ Αθηνών- Επιδαύρου (2017) και επίσης τις Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη, επίσης για το Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου (2018). Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά (σε σχετικό αφιέρωμα του περιοδικού Poesia του Μιλάνου, τον Νοέμβριο του 2014), τα ισπανικά, τα γαλλικά, τα πολωνικά (η μετάφραση των Ρημάτων εκδόθηκε στο Γκντανσκ το 2014), τα αγγλικά, τα αλβανικά και τα αραβικά.

Το 2014, στο πλαίσιο της σειράς «Έλληνες ποιητές» της Καθημερινής, είχε την εκδοτική ευθύνη για τους τόμους με το έργο του Κ. Π. Καβάφη, του Γιώργου Σεφέρη, του Μανόλη Αναγνωστάκη, του Ανδρέα Εμπειρίκου και του Νίκου Εγγoνόπουλου (εισαγωγή και ανθολόγηση).

Κρατικό βραβείο λογοτεχνίας στον Αλέξανδρο Στεφανίδη για ΤΟ ΧΑΔΙ

Οι Εκδόσεις ΑΓΡΑ με μεγάλη χαρά αναγγέλουν ότι το βιβλίο
ΤΟ ΧΑΔΙ  
του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ 
τιμήθηκε με το "Ειδικό Βραβείο σε Λογοτέχνη του οποίου το βιβλίο προάγει σημαντικά το διάλογο πάνω σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα" στο πλαίσιο των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας.



 

Πρόκειται για ένα Ειδικό Θεματικό Βραβείο που απονέμεται σε λογοτεχνικό βιβλίο το οποίο προάγει τον διάλογο για ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα. Τα στοιχεία που λαμβάνει υπόψη της η επιτροπή για την απονομή του βραβείου αυτού είναι η τόλμη και η πρωτοτυπία με την οποία ο συγγραφέας πραγματεύεται το εν λόγω ζήτημα καθώς και ο βαθμός στον οποίο το βιβλίο του συμβάλλει στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.

Τιμητική διάκριση για τα ΡΗΜΑΤΑ του Π.Μπουκάλα από το Πολωνικό Ινστιτούτο Βιβλίου

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ 

για τα ΡΗΜΑΤΑ του Π.ΜΠΟΥΚΑΛΑ

από το Πολωνικό Ινστιτούτο Βιβλίου

 

Η ποιητική συλλογή ΡΗΜΑΤΑ του ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΠΟΥΚΑΛΑ (Εκδόσεις ΑΓΡΑ, 2009) τιμήθηκε με διάκριση ως ένα από τα τρία καλύτερα έργα ευρωπαίων ποιητών στα πλαίσια της τρίτης διετούς συνεδρίασης για το βραβείο «European Poet of Freedom» του Πολωνικού Ινστιτούτου Βιβλίου (Instytut Książki), που πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαρτίου 2014, στο θέατρο Wybrzeże στο Γκντανσκ.

Το πρώτο βραβείο απέσπασε η κροάτισσα ποιήτρια Dorta Jagic ενώ η επιτροπή έκανε ιδιαίτερη μνεία στον Π. Μπουκάλα, τονίζοντας τη μοντέρνα προσέγγιση του ποιητή στην αρχαία θεματογραφία. Για τον τρίτο ποιητή, Guy Goffet (Βέλγιο) υπογραμμίστηκε το περίτεχνο ύφος.

Διαβάστε στον ακόλουθο σύνδεσμο το δελτίο τύπου που αναρτήθηκε για την εκδήλωση στην επίσημη ιστοσελίδα του Πολωνικού Ινστιτούτου Βιβλίου (στα αγγλικά): http://www.bookinstitute.pl/w-instytucie,o-nas.html

Υπενθυμίζουμε ότι για την ίδια ποιητική συλλογή, ο Παντελής Μπουκάλας τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 2010.

Τέσσερα βιβλία της «Άγρας» στις βραχείες λίστες για τα λογοτεχνικα βραβεία του "Αναγνώστη"

Τέσσερα βιβλία της «Άγρας» στις βραχείες λίστες
για τα λογοτεχνικα βραβεία του "Αναγνώστη"

Αγαπητοί φίλοι,
 

Με ιδιαίτερη χαρά σας ενημερώνουμε ότι τέσσερα βιβλία της «Άγρας» συγκαταλέγονται στις βραχείες λίστες των Λογοτεχνικών Βραβείων του Αναγνώστη που ανακοινώθηκαν πρόσφατα.

Στην κατηγορία "Πρωτοεμφανιζόμενος στην πεζογραφία":
Αλέξανδρος Στεφανίδης, Το χάδι

Στην κατηγορία "Νουβέλα- Διήγημα":
Κώστας Καλφόπουλος, Καρρέ-καρρέ και άλλα διηγήματα (2012-1980)

Στην κατηγορία "Δοκίμιο":
Δημήτρης Καλοκύρης, Τα σύνεργα της πλοιαρχίας ήτοι η άλλη όχθη του Ανδρέα Εμπειρίκου
και
Τζίνα Πολίτη, Οι αιώνιες φωλέες της επιστροφής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη

 
Η τελετή απονομής των βραβείων
θα γίνει την Πέμπτη 5 Ιουνίου, στις 8 μ.μ. στο Μέγαρο Μουσικής.

 

Oι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ τιμήθηκαν με το ΠΡΩΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΞΕΝΟΥΣ ΕΚΔΟΤΕΣ από το Ιταλικό Υπουργείο Πολιτισμού

Oι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ τιμήθηκαν με 

το ΙΤΑΛΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΙΑ ΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΣ, 

σε τελετή που διεξήχθη στη Ρώμη 

 στις 3 Μαρτίου 2014

 
Τον εκδοτικό οίκο «'Αγρα» και τον ιδρυτή του Σταύρο Πετσόπουλο τίμησε το ιταλικό υπουργείο Πολιτισμού με την απονομή του πρώτου βραβείου για Εκδότες και Μεταφραστές. Στην ειδική τελετή που οργανώθηκε στη Ρώμη, βρέθηκαν ο γνωστός καθηγητής νεοελληνικής λογοτεχνίας Μάριο Βίττι, ο πρέσβης της Ελλάδας στην Ρώμη Θεμιστοκλής Δεμίρης και ο πρέσβης της Κύπρου Λεωνίδας Μαρκίδης.

Τον ελληνικό εκδοτικό οίκο επέλεξε ειδική επιτροπή η οποία απαρτίζεται από γνωστούς Ιταλούς ποιητές και καθηγητές, στους οποίους συγκαταλέγεται και η Πάολα Μαρία Μινούτσι, καθηγήτρια νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης.
Ακολουθούν η επίσημη αιτιολογία της απονομής του βραβείου από την επιτροπή (σε ελληνική μετάφραση και στα Ιταλικά) και ο λόγος του εκδότη της «Άγρας» κατά τη βράβευση:

 

**ΕΘΝΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ – ΞΕΝΟΙ ΕΚΔΟΤΕΣ

ΠΡΩΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ

Ο εκδοτικός οίκος ΑΓΡΑ είναι ένας από τους σοβαρότερους και πλέον αναγνωρισμένους εκδοτικούς οίκους στην Ελλάδα και χαίρει εκτιμήσεως τόσο για την ποιότητα του λογοτεχνικού και καλλιτεχνικού του έργου όσο και για το υψηλό επίπεδο των συγγραφέων ή μεταφραστών του.
Πρωτοεμφανίστηκε τον Ιούνιο του 1979. Έχει συνεπώς στο ενεργητικό του περισσότερα από 30 χρόνια εκδοτικής και πνευματικής δραστηριότητας.
Ο μεγάλος αριθμός των τίτλων που έχει εκδώσει καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων. Πολυάριθμα είναι τα κλασικά κείμενα αλλά και οι νεότεροι έλληνες ή ξένοι συγγραφείς.
Από τα κλασικά κείμενα ας συγκρατήσουμε την έκδοση της μετάφρασης/ μεταγραφής στα νέα ελληνικά της «Ιλιάδας» από τον Δημήτρη Μαρωνίτη, τον πλέον έγκριτο κριτικό της κλασικής και νεότερης λογοτεχνίας, ο οποίος για αυτήν του την εργασία έλαβε το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης στην Ελλάδα το 2010.
Ανάμεσα στα ονόματα των νεότερων ελλήνων συγγραφέων βρίσκονται ορισμένα ονόματα της ελληνικής λογοτεχνίας του 20 αιώνα με αδιαμφισβήτητο κύρος είτε στην πεζογραφία είτε στη ποίηση, από τους κλασικούς πλέον Εμπειρίκο και Καββαδία έως τους σύγχρονους Κακναβάτο, Καψάλη και άλλους.
Εξίσου πλούσιος είναι και ο κατάλογος σημαντικών ξένων συγγραφέων, από τον Γκαίτε στον Κλάιστ και τον Χαίλντερλιν • τον Μπαλζάκ, τον Τζέημς, τον Στήβενσον• από τον Μπατάιγ στον Μπλανσό.
Η ιταλική λογοτεχνία έχει εξέχουσα θέση στις εκδόσεις της «Άγρας»: πολλοί οι τίτλοι συγγραφέων του 20 αιώνα αριστοτεχνικά μεταφρασμένοι και εκδοτικά άψογοι, από τον Κουαζίμοντο, τον Ουγκαρέττι, τον Σάμπα, τον Μοντάλε στην ποίηση (αυτές τις μέρες είχαμε την έκδοση του «Ημερολογίου του ’71» και του «Ημερολογίου του ’72» του Μοντάλε ) έως τον Γκάντα, τον Λέβι, την Μοράντε, τον Παζολίνι, τον Καλβίνο και τον Ταμπούκι στην πρόζα.
Για όλα τα ξένα κείμενά της η «Άγρα» ξεχωρίζει για την υψηλή ποιότητα των μεταφράσεων, πολλές των οποίων έχουν κατ’επανάληψη βραβευθεί• συνεργάζεται είναι αλήθεια συστηματικά με τους καλύτερους μεταφραστές από τις διάφορες γλώσσες.
Οφείλουμε πάντως να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στην προσπάθεια προβολής του έργου του Αντόνιο Ταμπούκι (η «Άγρα» έχει εκδώσει ούτε λίγο ούτε πολύ είκοσι τίτλους από το έργο του), από το 1997 μέχρι σήμερα και πάντα στις μεταφράσεις του Ανταίου Χρυσοστομίδη, ο οποίος το 2003 έλαβε το Ελληνικό Κρατικό Βραβείο για τη μετάφραση του «Είναι αργά, όλο και πιο αργά». Η μακρόχρονη συνεργασία του Χρυσοστομίδη με τον Ταμπούκι έλαβε στο τέλος τη μορφή πνευματικού δεσμού μέχρι μάλιστα του σημείου να εκδώσουν από κοινού ένα βιβλίο στα ελληνικά («Ένα πουκάμισο γεμάτο λεκέδες»).
Ας υπογραμμίσουμε επίσης την προσεκτική και γεμάτη πάθος φροντίδα του εκδότη για τα βιβλία του από τυπογραφικής πλευράς. Το 1983 έλαβε το Βραβείο Βιβλίου της Λειψίας για την υψηλή αισθητική σειράς βιβλίων τσέπης.
Ο εκδοτικός οίκος δεν περιορίζεται μόνο στην έκδοση του έργου των συγγραφέων του αλλά συμβάλλει και στη διάδοσή του οργανώνοντας συναντήσεις, παρουσιάσεις και συζητήσεις με Έλληνες και ξένους συγγραφείς.

** PREMIO NAZIONALE DI TRADUZIONE – EDITORI STRANIERI

PRIMO PREMIO MAGGIORE

La Casa Editrice AGRA è una delle più serie e riconosciute case editrici in Grecia, apprezzata per la qualità delle sue offerte letterarie e artistiche, dei suoi autori e traduttori.
Ha fatto la sua apparizione nel giugno 1979. Ha dunque al suo attivo più di 30 anni di attività editoriale e culturale.
I titoli pubblicati sono molti e coprono una ricca gamma di settori con un’ampia selezione di testi classici, ma anche di autori più giovani sia greci sia stranieri.
Fra i testi classici va ricordata la pubblicazione della traduzione dell’Iliade in greco moderno ad opera del nome più autorevole della critica letteraria classica e moderna, Dimitris Maronitis, che per questo suo lavoro ha avuto il Premio Nazionale della Traduzione in Grecia nel 2010.
Fra gli scrittori greci moderni pubblicati da Agra si ritrovano i più validi nomi della letteratura greca del Novecento sia in poesia che in prosa, dagli ormai classici Embirikos, Kavvadìas ai contemporanei Kaknavàtos, Kapsàlis e altri.
Altrettanto ricca e di prestigio è la lista degli autori stranieri da Goethe a Kleist a Hölderlin; Balzac, James, Stevenson; da Bataille a Blanchot.
La letteratura italiana ha un posto di primo piano nel suo catalogo: molti i titoli di autori del Novecento magistralmente tradotti e pubblicati, da Quasimodo, Ungaretti, Saba, Montale per la poesia (di questi giorni l’uscita del Diario del ’71 e del ’72 di Montale) a Gadda, Levi, Morante, Pasolini, Calvino e soprattutto Antonio Tabucchi per la prosa.
Per tutti i testi stranieri Agra si distingue per l’alta qualità delle traduzioni, molte delle quali ripetutamente premiate; collabora infatti in maniera continuativa con i migliori traduttori dalle varie lingue.
Un’attenzione particolare merita l’impegno di diffusione dell’opera di Antonio Tabucchi (della sua opera Agra ha pubblicato ben venti titoli), dal 1997 ad oggi e sempre nella traduzione di Anteos Chrisostomidis che nel 2003 ha ricevuto il Premio Nazionale Greco della traduzione per Si sta facendo sempre più tardi. Il lungo periodo di collaborazione di Chrisostomidis con Tabucchi si è trasformato in un vero sodalizio fino a pubblicare in greco un libro a quattro mani (Una camicia piena di macchie).
Va sottolineata anche la cura attenta e appassionata riservata dall’editore all’aspetto tipografico. Nel 1983, ha ricevuto il Premio del Libro di Lipsia per l’alto livello artistico della sua collana tascabile.
La casa editrice non si limita alla pubblicazione delle opere dei suoi autori ma ne promuove la diffusione organizzando incontri, presentazioni e dibattiti con autori greci e stranieri.

** ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ ΤΗΣ «ΑΓΡΑΣ» ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ

Ευχαριστώ τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού της Ιταλίας, την Γενική Διευθύντρια Δρα Ροσσάνα Ρούμμο, τον Γραμματέα της Επιτροπής Δρα Αντρέα Σαμπατίνι, που δούλεψαν τόσο για την απονομή αυτού του βραβείου. Θερμά ευχαριστώ όλα τα μέλη της Επιτροπής που αναγνώρισαν και εκτίμησαν την εργασία του εκδοτικού μας οίκου, και ιδιαιτέρως την καθηγήτρια Πάολα Μαρία Μινούτσι, που έχει συμβάλλει τόσο στη διάδοση της νεοελληνικής λογοτεχνίας στην Ιταλία.
Είναι μεγάλη η τιμή και η χαρά που προσφέρετε στις Εκδόσεις μας, τις Εκδόσεις Άγρα, και σε μένα τον ίδιο. Και η χαρά είναι ακόμα μεγαλύτερη γιατί βρίσκομαι στην Ρώμη, πόλη που λατρεύω. Όταν πρωτοήρθα οικογενειακά ήμουν εφτά ετών. Όταν ξαναγύρισα, ήμουν ενήλικος και νέος εκδότης στις αρχές του ’80. Είχα προμηθευτεί τον Μπλέ Οδηγό αλλά και ένα αστυνομικό βιβλίο που είχαμε πρόσφατα εκδώσει, την Μανία με τον Καραβάτζο, γραμμένο από τον Αμερικανό ιστορικό τέχνης Oliver Banks. Τελικά το νήμα για την περιδιάβαση στη Ρώμη μου το έδωσε αυτό το βιβλίο πιο πολύ από τον Μπλε Οδηγό. Ο ντετέκτιβ με σπουδές ιστορίας τέχνης, χαρτογραφεί την πόλη μέσα από τις εκκλησίες της που έχουν έργα του Καραβάτζο. Ήταν η εποχή των γιγαντιαίων εκθέσεων στο Παρίσι με τους 350 Degas ή τους 400 Gauguin στο Grand Palais και τις ατελείωτες ουρές και τους τεράστιους μουσειακούς καταλόγους. Αντ’ αυτού, 15-20 λεπτά περπάτημα στην ωραιότερη πόλη, από εκκλησία σε εκκλησία, για να δεις ένα μόνο έργο. Ή αλλιώς το περπάτημα προς ένα μικρό palazzo για 2-3 σπουδαία έργα. Μια αλλιώτικη, τελείως αντιπληθωριστική στάση απέναντι στην τέχνη. Κι ανάμεσα η απόλαυση κάθε τόσο ενός υπέροχου καφέ κι ενός paninο. Η Ρώμη είναι για μένα η ωραιότερη πόλη για περπάτημα.
Η Ιταλία υπήρξε πάντα μια πηγή κουλτούρας σε όλα τα επίπεδα. Μεγαλώσαμε στην Ελλάδα με τον Antonioni, τον Fellini και τον Pasolini, αλλά και τις κωμωδίες του Monicelli ή τον Bertolucci, τον Ettore Scala και τους αδελφούς Taviani.

Όπως ήδη ακούσατε, είχαμε την ευτυχία να εκδώσουμε μεγάλους συγγραφείς της σύγχρονης ιταλικής και της λατινικής γραμματείας. Η μεγάλη μας τύχη βέβαια είναι όταν συνεργαστήκαμε με τον Antonio Tabucchi και από το 1997 εκδώσαμε 20 περίπου βιβλία του και συνδεθήκαμε με στενή φιλία. Από ένα σημείο και μετά βγάζαμε τα βιβλία του με προσυνεννόηση σχεδόν ταυτόχρονα στην Ιταλία, τη Γαλλία και την Ελλάδα. Οι 3 εκδότες του παίζαμε το ρόλο των τριών Σωματοφυλάκων. Κάθε χρόνο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου βρισκόμασταν στα Χανιά της Κρήτης, στο ωραίο φιλόξενο, παλαιό ξενοδοχείο των αδελφών Κουτσουδάκη με τον Tabucchi και τη γυναίκα του, τον βραβευμένο μεταφραστή του Ανταίο Χρυσοστομίδη και άλλους φίλους. Κι αυτό κράτησε μέχρι το τέλος του. Κάθε πρωί συνεδριάζαμε δημοκρατικά για 10 λεπτά για την επιλογή της παραλίας για μπάνιο. Και τελικά πάντα πηγαίναμε στην ίδια με το ταβερνάκι με την ωραιότερη αχινοσαλάτα του κόσμου. Κι αυτό σε μια διαδρομή μέσα από κάμπους με εκκωφαντικά τζιτζίκια, όπου ο Tabucchi οδηγούσε κεφάτος και τραγουδούσε δυνατά, και λίγο παράφωνα, παλιά ιταλικά τραγούδια. Θα ήθελα να του αφιερώσω το σημερινό βραβείο.

Θέλω να αναφέρω και τους εξαιρετικούς μεταφραστές μας από τα ιταλικά και τα λατινικά, που χωρίς αυτούς η δουλειά μας είναι αδιανόητη: Ανταίος Χρυσοστομίδης, Νίκος Αλιφέρης, Χαρά Σαρλικιώτη, Γιώργος Κοροπούλης, Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Γιώργης Γιατρομανωλάκης, κ.ά..
Συχνά λέω ότι ένας εκδότης είναι σαν ένα παιδί που παίζει με τα ακριβότερα παιχνίδια της βιτρίνας. Έρχονται στα χέρια μας υπέροχα κείμενα, είτε κάποια με τα οποία μεγαλώσαμε και μας έφτιαξαν σαν ανθρώπους και διαμόρφωσαν την κουλτούρα μας, είτε νέα που ανακαλύπτουμε και προσφέρονται σαν υπέροχα δώρα. Και βρίσκονται στα χέρια μας για να τα σχεδιάσουμε, να διαλέξουμε το σχήμα τους, τα τυπογραφικά στοιχεία τους, το χαρτί, τις εισαγωγές και τα Επίμετρα. Τι ωραιότερη ενασχόληση όταν αγαπάς την ανάγνωση και την τυπογραφία, κι επιπλέον δεν γράφεις ο ίδιος!

Η τιμή που μου γίνεται, είναι ακόμη μεγαλύτερη, γιατί γίνεται σε μια χώρα με μεγάλη παράδοση στην τυπογραφία και την τέχνη του βιβλίου. Θα αναφέρω μόνο τρεις σύγχρονους Ιταλούς εκδότες που θαυμάζω, χωρίς να επιθυμώ να αδικήσω και άλλους: τον Franco Maria Ricci με τα υπέρκομψα βιβλία του, ίσως κάπως υπερβολικά για τα γούστα μου, τους Adelphi με τους οποίους νιώθω μεγάλη συγγένεια στην επιλογή συγγραφέων και στην αισθητική, και τον μικρό εκδοτικό οίκο Sellerio με τα κομψά βιβλιαράκια του. Πάντα αυτοί ήταν πηγή έμπνευσης και ιδεών.
Τελειώνοντας θέλω να πω ότι στα βιβλία της «Άγρας» που κρίθηκαν για να δοθεί αυτό το βραβείο προστίθενται κι άλλα τέσσερα: οι Rime Petrose του Δάντη, σε δίγλωσση έκδοση, που μόλις κυκλοφόρησαν. Τους επόμενους 2-3 μήνες θα βγουν άλλα τρία βιβλία της παλαιότερης και της σύγχρονης ιταλικής γραμματείας. Το L’Angelo Nero του Antonio Tabucchi, το θεμελειακό κείμενο της πρώιμης Αναγέννησης του Picco della Mirandola De hominis dignitate, καθώς και το πρόσφατο βιβλίο του καθηγητή Nuccio Ordine L’Utilita del Inutile.

Θέλω να υπενθυμίσω μια πρωταρχική ιστορική σχέση ανάμεσα στις δύο χώρες μας και τα βιβλία πριν από 5,5 αιώνες: μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, ο βυζαντινός και κοσμοπολίτης διανοούμενος και συλλέκτης βιβλίων Βησσαρίων πήγε στην Βενετία και δώρισε την τεράστια συλλογή του βιβλίων και κωδίκων για να γίνει αργότερα η Μαρκιανή Βιβλιοθήκη, όπου οι αναγνώστες είχαν ανοιχτή πρόσβαση.

Ελπίζω ότι το μέλλον θα μας επιτρέψει, μέσα στην κρίση από την οποία υποφέρουν οι δύο χώρες μας, να οδηγηθούμε και σ’ άλλα υπέροχα ιταλοελληνικά μονοπάτια.

Ευχαριστώ ξανά την Επιτροπή που μας βράβευσε και όλους εσάς για την ευγενική παρουσία σας.

Σταύρος Πετσόπουλος
Εκδότης

Βραβείο Δοκιμίου 2013 στην κα ΜΑΡΙΑ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑ από την Ακαδημία Αθηνών για το βιβλίο ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ - Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΘΟΣ