Δελτίο Τύπου | ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΛΦΟΥ ΜΠΑΤΗ του Γιώργου Λεονταρίτη

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ

ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

ΤΟΥ ΡΟΔΟΛΦΟΥ ΜΠΑΤΗ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΟΥΑΡ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 2021

Αριθμός σελίδων : 176, Τιμή : 12,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505- 487-8

Ποιός ήταν ο Ροδόλφος Μπάτης, ο άνθρωπος με τα πολλά πρόσωπα που βρισκόταν στη σκια συγκλονιστικών γεγονότων της πολιτικής ζωής των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 1950; Μια προσωπικότητα της εποχής με περίεργο παρελθόν και χωρίς μέλλον. Πράκτορας ξένων μυστικών υπηρεσιών, της Ιντέλλιτζενς Σέρβις, ή «διπλός κατάσκοπος» κομμουνιστικών κρατών; Φίλος καταδιωγμένων Εβραίων στην Κατοχή ή διπλωμάτης στο Βερολίνο από τους έμπιστους του Γ‘ Ράιχ; Γιατί η Ασφάλεια δεν θέλει να ψάχνουν για αυτόν, σε μια εποχή που η περίφημη «υπόθεση Μπελογιάννη» είχε αναστατώσει την Ελλάδα αλλά και τις ξένες χώρες ; Ο «Ροδόλφος που ήλθε από την ομίχλη» αναστάτωσε τη ζωή ενός νεαρού δημοσιογράφου, που ήταν αδύνατον να φανταστεί ότι εξαιτίας του θα έμπλεκε στον ιστό της αράχνης του θολού κόσμου των κατασκόπων. Μια γοητευτική γυναίκα, νεανικός έρωτας του δημοσιογράφου, εμφανίζεται ξαφνικά, μετά από χρόνια στη ζωή του, για να τον εμπλέξει σ’ αυτή την ιστορία. Άλλοτε μαχητική κομμουνίστρια, που η ζωή τη μεταμόρφωσε σε μεγάλη «κυρία της αριστοκρατίας», ζητά από τον παλιό της φίλο να τη βοηθήσει να βρει τον σύζυγό της, που εξαφανίστηκε απροσδόκητα, χωρίς να αφήσει πίσω του κανένα ίχνος. Τού ζητά να μάθει τί απέγινε ο Ροδόλφος Μπάτης. Ζει ή τον δολοφόνησαν, και γιατί;

 

Στο σκηνικό μιας Αθήνας που δεν υπάρχει πια, της Αθήνας της δεκαετίας του 1950, με τα κοσμικά κέντρα, τα πολιτικά παρασκήνια και τον κόσμο μιας άλλης δημοσιογραφίας, εκτυλίσσεται η περίεργη αυτή ιστορία, για να φτάσει σε ένα τέλος που κανείς δεν το περιμένει. Και σε όλο αυτό το σκηνικό του μυθιστορήματος σημαντική παρουσία αποτελεί ο συγγραφέας Γιάννης Μαρής…

[…] —Κύριε Μαρή, έχετε ακούσει για εκείνον τον επιχειρηματία, τον Ροδόλφο Μπάτη ;

— Έχω ακούσει πολλά, όπως τόσοι και τόσοι. Είναι αυτό που λέμε «οικονομική δύναμις». Σκοτεινή όμως φυσιογνωμία. Πιστεύω ότι ήταν άνθρωπος που παίζει σε πολλά ταμπλώ, με ύποπτες διασυνδέσεις. Προπολεμικά είχα δει φωτογραφίες του δίπλα στον Μεταξά. Συνάδελφοι παλιοί δημοσιογράφοι τον συναντούσαν μετά τα μεσάνυχτα στο σαλόνι του «Κινγκ Τζωρτζ», όπου ο πανίσχυρος υπουργός Ασφαλείας, ο Μανιαδάκης, συνήθιζε να περνά με τη στενή του συντροφιά τις νυχτερινές ώρες. Είχε φιλικές σχέσεις με τον Ντέηβιντ Μπάλφουρ, τον Άγγλο κατάσκοπο της Ιντέλλιτζενς Σέρβις, που εμφανιζόταν ως καλόγερος με το όνομα «πατήρ Δημήτριος». Ως αντιπρόσωπος μιας μεγάλης γερμανικής εταιρείας, είχε τη δυνατότητα να ταξιδεύει στο Βερολίνο και διατηρούσε στενή συνεργασία με τον ίδιο τον Γκαίμπελς.

[…] Μετά την Κατοχή δικάστηκε ως δωσίλογος, αλλά αθωώθηκε διότι ο βρετανικός παράγων τον εστήριξε. Το περίεργο είναι ότι το τελευταίο σχετικά διάστημα έκανε «επιχειρηματικά ταξίδια» σε Ανατολικές χώρες, με την έγκριση των Αρχών Ασφαλείας. Γι’ αυτό σου λέω ότι είναι σκοτεινό πρόσωπο.

[…] Η Μπιάνκα Κολοζώφ συνέχισε : —Πάνε πολλά χρόνια από τότε. Σας μιλάω για πριν από τον πόλεμο. Ο Ροδόλφος ήταν νέος και απίστευτα γοητευτικός, με κατακτήσεις στον γυναικόκοσμο. Αρκετές κυρίες του «καλού κόσμου» δεν δίστασαν να μπλέξουν μαζί του, και υπήρξαν πολλά ερωτικά σκάνδαλα.

[…] —Κύριε Μπεναρόγια, τον γνωρίζετε τον Μπάτη ;

—Ελάχιστα. Μου είχε δώσει την εντύπωση ενός γοητευτικού παλιάνθρωπου.

Όμως οφείλω να πω κάτι. Αυτός ο τύπος, που από τα προπολεμικά χρόνια είχε στενές επαφές με υψηλόβαθμους του ναζισμού στο Βερολίνο, έσωσε τη ζωή περίπου δέκα συμπατριωτών μου Εβραίων στη Θεσσαλονίκη.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης, δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννήθηκε στην Αθήνα (μικρασιατικής καταγωγής) και από πολύ νέος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της δημοσιογραφίας σε διάφορες εφημερίδες. Από το 1956 ρεπόρτερ, πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και αρχισυντάκτης, παράλληλα έγραψε ιστορικά αναγνώσματα, πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε συνέχειες σε εφημερίδες, και άλλα κυκλοφόρησαν σε βιβλία.
Έζησε πολύ κοντά σε πολιτικές προσωπικότητες που κυριάρχησαν τις δεκαετίες του 1950 και 1960, ερεύνησε, μελέτησε και συγκέντρωσε στοιχεία για ιστορικά γεγονότα που συγκλόνισαν την πορεία αυτού του τόπου και έφερε στο φως της δημοσιότητας πολλά άγνωστα γεγονότα από τα παρασκήνια της δημόσιας ζωής, που δίνουν νέα διάσταση σε κρίσιμα κεφάλαια της ιστορίας μας.
Ο Γιώργος Λεονταρίτης δούλεψε κοντά στον Γιάννη Μαρή και συνδέθηκε στενά μαζί του, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι το θάνατο του δημοφιλούς συγγραφέα.
 
Στις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία του Ο Γιάννης Μαρής και η εποχή του, Η δημοσιογραφία και η λογοτεχνία της Αριστεράς · Γ. Λεονταρίτης, Ο Γιάννης Μαρής για την υπόθεση Πολκ – Γ. Μαρής, Ποιός σκότωσε τον Πολκ ; · Γ. Λεονταρίτης – Γ. Μαρής, Σφαίρες για τον Αρχιεπίσκοπο · και Ο Ηλίας Τσιριμώκος για τον Σοσιαλισμό, την Αριστερά και το Κέντρον.
  

Δελτίο Τύπου | Ο ΗΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ του Γιώργου Α. Λεονταρίτη

 

ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ

 

Ο ΗΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ,

ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟN

 

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2020

Αριθμός σελίδων : 144, Τιμή : 13,50 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-418-2

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ

ΑΓΝΩΣΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

Αυτή η χαμένη ιστορία του ελληνικού σοσιαλισμού των μεταπολεμικών χρόνων αποτελεί μια ρομαντική ανάμνηση για όσους πίστεψαν σε ανώτερα ιδανικά. Αντίθετα απ’ ό,τι συνέβη σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην πατρίδα μας ο γνήσιος σοσιαλισμός δεν κατόρθωσε να στεριώσει, κυρίως λόγω της ανώμαλης μετακατοχικής περιόδου. Οι φανατισμοί των «άκρων» δεν άφηναν περιθώρια για φωνές μετριοπάθειας και συνέσεως. Η Δεξιά σκοπίμως ταύτιζε τον σοσιαλισμό με τον κομμουνισμό, και το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν επιθυμούσε την ύπαρξη μεγάλης Αριστεράς έξω από τη δική του επιρροή. Έτσι οι σοσιαλιστές είτε απορροφήθηκαν από το ΚΚΕ (ή την ΕΔΑ) είτε αναγκάσθηκαν να συμπλεύσουν με το Κέντρον, με την ελπίδα να το στρέψουν σε πιο προοδευτική κατεύθυνση. Ο πιο ισχυρός και ζωντανός εκπρόσωπος του σοσιαλιστικού χώρου ήταν ο ΗΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Γόνος παλιάς πολιτικής οικογένειας, άριστος νομικός, άφθαστος ρήτωρ και συγγραφέας με δυνατή πένα, ξεχώρισε και γοήτευσε μέσα κι έξω από τη Βουλή.

Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζουμε μια άγνωστη ή λησμονημένη αρθρογραφική του εργασία, που δίνει ανάγλυφα την πορεία των σοσιαλιστικών δυνάμεων και ρευμάτων μετά τον πόλεμο: Πώς εξελίχθηκαν τα ρεύματα, ποιές δυσχέρειες συνάντησαν, καθώς και την αγωνία να στεριώσει η Κεντροαριστερά μέσα σε μια πολιτική οδύσσεια της πιο κρίσιμης εποχής, όπου κυριαρχούσαν προσωπικότητες όλων των ιδεολογιών. Ακόμα και η ταραγμένη (παρεξηγημένη και εν πολλοίς άγνωστη) περίοδος των Ιουλιανών του 1965 φωτίζεται διαφορετικά, λίγο προτού πέσει η αυλαία στον κοινοβουλευτισμό. Επίσης παρατίθενται αντί επιλόγου τα δύο σπουδαία τελευταία αδημοσίευτα κείμενά του, που έγραψε στον πρώτο χρόνο της δικτατορίας, βαριά άρρωστος, πριν το τέλος του.

Απέτυχε η προσπάθεια του Τσιριμώκου να στεριώσει τον γνήσιο σοσιαλισμό; Εκείνος πάντα ήλπιζε ότι θα μπορούσαμε «να ξαναρχίσουμε απ’ την αρχή». Θαυμαστής του Ζωρές, είχε κάνει λάβαρο τα λόγια του: «Η Ιστορία διδάσκει στους ανθρώπους τη δυσκολία των μεγάλων προσπαθειών. Αλλά δικαιώνει την ακατανίκητη ελπίδα…».

 

«Η ΕΛΔ είναι κόμμα Σοσιαλδημοκρατικό. Είναι φανερό έτσι πως διαφέρει και είναι γνωστό κατά τί διαφέρει από ένα κομμουνιστικό κόμμα. Παντού, σε όλες τις χώρες, ίδιες είναι οι διαφορές μεταξύ σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών κομμάτων. [...]

Το ζήτημα λοιπόν δεν μπαίνει πάνω στις θεωρητικές διαφορές. Την ιδιαίτερη προπαγάνδα του το κάθε κόμμα θα την αναπτύξει όπως έχει δικαίωμα. Το ζήτημα μπαίνει: Παίρνουν αυτή τη στιγμή οι σοσιαλδημοκρατίες στην Ευρώπη θέση αντιφασιστική; Ναι. Συμβαίνει το ίδιο κι εδώ με την ΕΛΔ; Πιστεύω πως εδώ συμβαίνει περισσότερο, παρά σε κάθε άλλη χώρα. Γιατί εδώ η σοσιαλδημοκρατική ΕΛΔ ζητά ίσα ίσα να στηρίξει το δικαίωμα ύπαρξής της, πάνω στην αντιφασιστική της ιστορία [...]

» Απέναντι του Σκόμπυ και του Λήπερ, όταν άρχισαν οι επεμβάσεις, νομίζω πως η στάση του Σβώλου και του Τσιριμώκου ήταν εξίσου αλύγιστη, αξιοπρεπής και υπερήφανη, και πως στάθηκαν εξίσου εύθικτοι στο ζήτημα της εθνικής μας ανεξαρτησίας…»

- ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Τα πραγματικά αίτια της διαγραφής μου από το ΚΚΕ, 1946

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΛΕΟΝΤΑΡΊΤΗΣ, δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννήθηκε στην Αθήνα (μικρασιατικής καταγωγής) και από πολύ νέος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της δημοσιογραφίας σε διάφορες εφημερίδες. Από το 1956 ρεπόρτερ, πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και αρχισυντάκτης, έγραψε παράλληλα ιστορικά αναγνώσματα, πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε συνέχειες σε εφημερίδες, και άλλα κυκλοφόρησαν σε βιβλία.

Έζησε πολύ κοντά σε πολιτικές προσωπικότητες που κυριάρχησαν τις δεκαετίες του 1950 και 1960, ερεύνησε, μελέτησε και συγκέντρωσε στοιχεία για ιστορικά γεγονότα που συγκλόνισαν την πορεία αυτού του τόπου και έφερε στο φως της δημοσιότητας πολλά άγνωστα γεγονότα από τα παρασκήνια της δημόσιας ζωής, που δίνουν άλλη διάσταση σε κρίσιμα κεφάλαια της ιστορίας μας.

Ο Γιώργος Λεονταρίτης δούλεψε κοντά στον Γιάννη Μαρή, αλλά και συνδέθηκε στενά μαζί του, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι το θάνατο του δημοφιλούς συγγραφέα.

Από τις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία του Ο Γιάννης Μαρὴς και η εποχή του, Γ. Λεονταρίτης: Ο Γιάννης Μαρὴς για την υπόθεση Πὸλκ – Γ. Μαρής: Ποιός σκότωσε τον Πολκ ;, Γ. Λεονταρίτης – Γ. Μαρής, Σφαίρες για τον Αρχιεπίσκοπο και Η δημοσιογραφία και η λογοτεχνία της Αριστεράς.

 

ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

      

Δελτίο τύπου | ΣΦΑΙΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ των Γ. Μαρή και Γ. Λεονταρίτη

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ – ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ

ΣΦΑΙΡΕΣ ΓΙΑ

ΤΟΝ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ

TO ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΠΟΤΕ . . .

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούνιος 2018

Αριθμός σελίδων: 96 , Τιμή: 10,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505- 332-1

H ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΙΧΕ ΕΛΘΕΙ από τα άδυτα του Πενταγώνου: « Σκοτώστε τον Μακάριο»! Στην πάντα ταραγμένη Μέση Ανατολή, το 1973 η Κύπρος βρισκόταν στο στόχαστρο πολλών δυνάμεων, τα συμφέροντα των οποίων συγκρούονταν. Οι σχέσεις του εθνάρχη της Μεγαλονήσου με το δικτατορικό καθεστώς του Ιωαννίδη στην Αθήνα ήσαν εξαιρετικά τεταμένες. Όλοι κρατούσαν την αναπνοή τους για το επόμενο βήμα. Στο ημίφως των διπλωματικών παρασκηνίων, η σκοτεινή μορφή του ραδιούργου Κίσσινγκερ κινούσε τα νήματα. Ο « Κάστρο της Μεσογείου » έπρεπε να φύγει από τη μέση ! Μέχρι την τελευταία στιγμή, ο Μακάριος δεν πίστευε ότι οι στρατηγοί θα τολμούσαν. Και οι Τούρκοι περίμεναν να γίνει το εγκληματικό πραξικόπημα για να προχωρήσουν στην εισβολή. Η επίθεση με καταιγισμό σφαιρών στο Προεδρικό Μέγαρο άνοιξε την αυλαία της κυπριακής τραγωδίας.

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ δίνει το χρονικό που συγκλόνισε τον ελληνισμό. Πώς έγινε η επίθεση, ποιος ήταν ο ρόλος των διαφόρων πλευρών, πώς διέφυγε ο Μακάριος. Ο ίδιος ο εθνάρχης δίνει τη μαρτυρία του στον δημοφιλή συγγραφέα. Και ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ, άμεσος συνεργάτης του Μαρή στη δημοσιογραφική του πορεία, συμπληρώνει το πολιτικό σκηνικό της εποχής με άγνωστα στοιχεία. Διότι οι Σφαίρες για τον αρχιεπίσκοπο είχαν και άλλους στόχους : Ένα ανάγνωσμα με «σασπένς », που θυμίζει τα πιο συναρπαστικά μυθιστορήματα κατασκοπείας. Κι όμως, δεν επρόκειτο για μυθιστόρημα, αλλά για τη μεγάλη περιπέτεια του Κυπριακού Ελληνισμού…

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ (1916-1979), λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Γιάννη Τσιριμώκου, μεγάλωσε στη Λαμία. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ίδρυσε την Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΕΛΔ) από κοινού με τους Ηλία Τσιριμώκο και Σταύρο Κανελλόπουλο, οργάνωση που συμμετείχε στο ΕΑΜ και στης οποίας το δημοσιογραφικό όργανο Μάχη διατέλεσε αρχισυντάκτης και αρθρογράφος.

Από το 1945 ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία. Το 1950, μετά τις αποκαλύψεις της εφημερίδας για το στρατόπεδο της Μακρονήσου, δικάστηκε και κλείστηκε στις φυλακές των Βούρλων στη Δραπετσώνα.

Αποφυλακίστηκε χάρη στην παρέμβαση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και του πολιτικού ηγέτη Αλεξάνδρου Σβώλου. Συνεργάστηκε με τα έντυπα Προοδευτικός Φιλελεύθερος, Νέα Γραμμή, Ελεύθερος Λόγος, Αθηναϊκή, Ακρόπολις, Απογευματινή και το περιοδικό Πρώτο. Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1953 με το μυθιστόρημα Έγκλημα στο Κολωνάκι, που δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Οικογένεια. Ἡ επιτυχία του μυθιστορήματος, που εκδόθηκε σε βιβλίο από τις εκδόσεις Ατλαντίς, τον ώθησε να συνεχίσει το γράψιμο, και έτσι, στο περιθώριο της δημοσιογραφικής δουλειάς του, κατάφερε να γράψει περίπου πενήντα αστυνομικά αφηγήματα, είκοσι σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δύο θεατρικά έργα. Όπως σημειώνει ο συγγραφέας Φίλιππος Φιλίππου, «δημιουργός ολόκληρης σχολής συγγραφέων αστυνομικών ιστοριών, ο Γιάννης Μαρὴς χρησιμοποιούσε την αστυνομική πλοκή ως πρόσχημα. Αυτό που τον ενδιέφερε πραγματικά ήταν η ατμόσφαιρα, το περιβάλλον, οι ανθρώπινες σχέσεις, δημιουργώντας ζωντανούς χαρακτήρες. Χαρακτηριστικός ανθρώπινος τύπος του Μαρή και βασικός ήρωας στα περισσότερα βιβλία του, ο αστυνόμος Μπέκας».

Από τις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία του Ο 13ος επιβάτης, Η κυρία της νύχτας, Τα χέρια της Αφροδίτης, Ίλιγγος, Η τελευταία νύχτα, Το τρένο των 9.45΄, Το τέλος του δρόμου, Η τελευταία ώρα της δίκης και Το σπίτι της κυρίας Χ.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΛΕΟΝΤΑΡΊΤΗΣ, δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννήθηκε στην Αθήνα (μικρασιατικής καταγωγής ) και από πολύ νέος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της δημοσιογραφίας σε διάφορες εφημερίδες. Από το 1956 ρεπόρτερ, πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και αρχισυντάκτης, έγραψε παράλληλα ιστορικά αναγνώσματα, πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε συνέχειες σε εφημερίδες, και άλλα κυκλοφόρησαν σε βιβλία.

Έζησε πολύ κοντά σε πολιτικές προσωπικότητες που κυριάρχησαν τις δεκαετίες του 1950 και 1960, ερεύνησε, μελέτησε και συγκέντρωσε στοιχεία για ιστορικά γεγονότα που συγκλόνισαν την πορεία αυτού του τόπου και έφερε στο φως της δημοσιότητας πολλά άγνωστα γεγονότα από τα παρασκήνια της δημόσιας ζωής, που δίνουν άλλη διάσταση σε κρίσιμα κεφάλαια της ιστορίας μας.

Ο Γιώργος Λεονταρίτης δούλεψε κοντά στον Γιάννη Μαρή, αλλά και συνδέθηκε στενά

μαζί του, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι το θάνατο του δημοφιλούς συγγραφέα.

Από τις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία του Ο Γιάννης Μαρὴς και η εποχή του, Η δημοσιογραφία και η λογοτεχνία της Αριστεράς και Γ. Λεονταρίτης: Ο Γιάννης Μαρὴς για την υπόθεση Πὸλκ – Γ. Μαρής: Ποιός σκότωσε τον Πολκ ; .

Δελτίο τύπου | Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΛΚ του Γ. Λεονταρίτη - ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΚ ; του Γιάννη Μαρή

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΛΚ

* 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ

ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΚ ;

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2016

Αριθμός σελίδων: 224 , Τιμή: 13,90 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-266-9

«Είναι σχεδόν βέβαιο ότι τα πράγματα δεν έγιναν όπως εμφανίστηκε ότι έγιναν.

Πώς όμως έγιναν» –ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΚ, η περίφημη «υπόθεση Πολκ », παραμένει εδώ και εξηνταοκτώ χρόνια, ένα από τα σκοτεινότερα μεταπολεμικά εγκλήματα. Η επίσημη άποψη, η επικυρωμένη με μια δικαστική απόφαση, όχι μόνο αμφισβητήθηκε, αλλά αποδείχθηκε διάτρητη. Μια «απόφαση» πολιτικής σκοπιμότητας. Οι ερμηνείες για τα αίτια της δολοφονίας και οι υποθέσεις για τους δράστες της, που έχουν γίνει από διάφορες πλευρές, αποτελούν συλλογισμούς περισσότερο η λιγότερο πειστικούς και « λογικούς».

Τον Φεβρουάριο του 1977, ο Γιάννης Μαρής, με αφορμή την αίτηση του Γρηγόρη Στακτόπουλου για αναψηλάφηση της δίκης του, δημοσίευσε στην Ακρόπολη μια μεγάλη έρευνα σε συνέχειες για την «υπόθεση Πολκ », έρευνα την οποία είχε ξεκινήσει το 1948 και μόλις είχε ολοκληρώσει. Η έρευνα αυτή, έδωσε μια άλλη « οπτική γωνία » στο αίνιγμα της δολοφονίας του Τζωρτζ Πολκ. Πλησίασε περισσότερο στο βάθος του μυστηρίου που είχε συγκλονίσει τότε την Ελλάδα και είχε προκαλέσει θόρυβο σε Ευρώπη και Αμερική.

Βρήκε νέα στοιχεία και, με την ικανότητα που είχε να εμβαθύνει στα πολύπλοκα μυστήρια, έριξε κάποιο φως σε όσα τότε φαίνονταν ακατανόητα. Ο κορυφαίος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων θα μπορούσε θαυμάσια να κάνει όλη αυτή την ιστορία μυθιστόρημα με αστυνομικό και κατασκοπευτικό μυστήριο. Δεν το έκανε ποτέ. Ήταν ίσως η μόνη φορά που ο Μαρής δεν κατασκεύασε μια ιστορία μυστηρίου, αλλά την έζησε ο ίδιος.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ συμμετείχε ως βοηθός στην έρευνα του Μαρή το 1977. Πήρε πρωτότυπες συνεντεύξεις και μαρτυρίες που καταγράφει στο παρόν βιβλίο. Ο Στακτόπουλος έσπασε τη σιωπή του και μίλησε σ’ αυτόν για την τραγωδία του. Ο Κ. Χατζηαργύρης, δημοσιογράφος, βοηθός του Πολκ, του είπε πολλά. Και αργότερα, ο Μάρκος Βαφειάδης, ο αρχηγός του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, τον οποίο το 1948 όλοι οι ξένοι απεσταλμένοι μεγάλων εφημερίδων επεδίωκαν να τον πλησιάσουν στον Γράμμο, του μίλησε ανοιχτά, χωρίς καμία επιφύλαξη.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Έχει μια ιδιαίτερη σημασία ο τόπος όπου διεπράχθη το έγκλημα. Η Θεσσαλονίκη εκείνη την εποχή ήταν η πόλη που «ένωνε» την υπόλοιπη Ελλάδα με την ανταρτοκρατούμενη από τους κομμουνιστές βόρεια περιοχή, με το Γράμμο και το Βίτσι. Είχε καταστεί το επίκεντρο του ενδιαφέροντος Αγγλοαμερικανών παραγόντων, και όχι μόνο. Θύμιζε Καζαμπλάνκα η μικρό Βερολίνο. Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Ουίνστον Μπερντέτ είχε πει εύστοχα τον Αύγουστο του 1948 ότι : «Είτε οι κομμουνιστές σκότωσαν τον Πολκ, είτε οι ακροδεξιοί, επιλέγοντας το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, η κάθε πλευρά άφηνε το έγκλημα στην “αυλόπορτα” της άλλης !»

Από ελληνικής πλευράς, η Χωροφυλακή με διευθυντή τον Ξανθόπουλο και η Γενική Ασφάλεια με τον Μουσχουντή είχαν υπό τον έλεγχό τους και δεξιές παρακρατικές οργανώσεις. Με λίγα λόγια, η Θεσσαλονίκη εκείνη την εποχή ήταν μια επικίνδυνη περιοχή...

Όλες οι «πλευρές» –κομμουνιστές, Βρετανοί, δεξιοί , αλλά και Αμερικανοί– ήξεραν τις προθέσεις του Πολκ να φθάσει στο στρατηγείο του Μάρκου. Όλες είχαν την ευχέρεια να εκμεταλλευθούν αυτές τις προθέσεις του, για να τον σκοτώσουν. Και όλες θα μπορούσαν να έχουν λόγους να τον ξεφορτωθούν μ’ ένα έγκλημα. Το ερώτημα που ακόμα μένει αναπάντητο είναι ποιά απ’ όλες επραγματοποίησε αυτό το έγκλημα;

Με εντολή του Ηλία Τσιριμώκου, ο Γιάννης Μαρής (επιτελικό στέλεχος της σοσιαλιστικής Μάχης) πήγε στη Θεσσαλονίκη το 1948 για να παρακολουθήσει τη δίκη Στακτόπουλου, να ερευνήσει την υπόθεση Πολκ και να γράψει σχετικά στην εφημερίδα. Στη Θεσσαλονίκη ο Μαρής βρέθηκε μέσα σ’ ένα κλίμα τρομοκρατίας που είναι αδύνατο να το φανταστούμε στη σημερινή εποχή. Ο ίδιος δεν δυσκολεύτηκε να αντιληφθεί ότι τα όργανα του πανίσχυρου διοικητού Ασφαλείας, ταγματάρχου Μουσχουντή, τον « είχαν στο μάτι ». Ήταν ο μόνος δημοσιογράφος αριστερής εφημερίδας και οι κινήσεις του στη συμπρωτεύουσα, καθώς και οι επαφές που είχε με πρόσωπα που «κάτι ήξεραν», ενόχλησαν τις αστυνομικές αρχές.

Στο βιβλίο αυτό ο Γιώργος Λεονταρίτης μεταφέρει πρώτα όσα έγραψε τότε ο Μαρής στη Μάχη. Και προκαλούν εντύπωση οι επισημάνσεις του, ύστερα από τη μεθοδική του έρευνα, για όσα συνέβησαν εκείνο τον Μάιο του 1948.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ΝΙΚΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ,  Ο Πολκ με τη μετέπειτα γυναίκα του Ρέα Κοκώνη, αεροσυνοδό στη ΤΑΕ, στην πτήση προς Αθήνα, τον Ιανουάριο του 1947. Σχέδιο για έρευνα της Απογευματινής το 1953.

Δελτίο τύπου | Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ του Γ. Λεονταρίτη

 ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ

Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΙ

Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2014 

Αριθμός σελίδων: 248, Τιμή: 14,50  Ευρώ 

ISBN: 978-960-505-134-1

Κυκλοφόρησε στις Εκδόσεις Άγρα το νέο βιβλίο του Γιώργου Λεονταρίτη Η δημοσιογραφία και η λογοτεχνία της Αριστεράς, μετά τη μελέτη του 2013 Ο Γιάννης Μαρής και η εποχή του.

«Οι εφημερίδες της Αριστεράς έχουν τη δική τους μακρά πορεία μέσα στην ιστορία του ελληνικού Τύπου. Τα αριστερά έντυπα όμως, των παλαιών χρόνων που εμείς ζήσαμε, δεν έχουν σχέση με τα σημερινά. Άλλες συνθήκες τότε, άλλοι άνθρωποι και άλλη ποιότητα. Μέσα σε καιρούς δύσκολους, η αριστερή δημοσιογραφία έπαιρνε ρόλο «αποστολικό», ενημέρωνε, μόρφωνε, καθοδηγούσε, εμψύχωνε. Δεν μπορούσες να ανοίξεις φανερά την εφημερίδα σου, γιατί καραδοκούσε ο χαφιές ή ο αστυφύλακας, με αποτέλεσμα να βρεθείς ξαφνικά στο κρατητήριο, ή να πάρεις το δρόμο της εξορίας. Οπωσδήποτε, αποκτούσες “φάκελο” στην Ασφάλεια. Δουλεύαμε στριμωχτά σε στενά γραφεία, με ανύπαρκτους ή πενιχρούς μισθούς, αλλά μας φλόγιζε η πίστη στα ιδανικά.

Το ρεπορτάζ τότε είχε κινδύνους. Ο δημοσιογράφος, για να φέρει σε πέρας την αποστολή του, έπρεπε να ξεπεράσει μύρια εμπόδια. Ιδιαίτερα στην επαρχία, οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονταν. Περιμέναμε με αγωνία την τηλεφωνική ανταπόκριση των απεσταλμένων μας, γιατί δεν ξέραμε αν ήταν ελεύθεροι ή αν είχαν συλληφθεί.

Νέοι εμείς τότε, ευτυχήσαμε να δουλεύουμε δίπλα στα ίδια γραφεία με μορφές του πνευματικού κόσμου της Αριστεράς: τον Βάρναλη, τον Τάσο Λειβαδίτη, τον Βουρνά, τον Γεράσιμο Σταύρου, και τόσους άλλους. Τους αντικρίζαμε με δέος και μάθαμε πολλά στη σκιά τους. Τότε απολαμβάναμε το ζωντανό χειρόγραφο και τη μαγεία του τυπογραφείου, με τα μελάνια και τη μουντζούρα, μες στη βουή των μηχανών και τον καπνό. Κι ένιωθες μια θαλπωρή, όταν στις φάμπρικες, στα γιαπιά, στις φτωχογειτονιές που τις έδερνε ο άνεμος, και στα λιμάνια, μέσα στον εργατόκοσμο, σ’ αγκάλιαζαν με στοργή, γιατί ήσουν ο δημοσιογράφος που έφερνε στην επιφάνεια τη φωνή και τα πάθη των “κολασμένων της Γης”...

Αυτή τη μαγική ξεχασμένη ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής θα ανακαλύψει ο αναγνώστης σ’ αυτό το βιβλίο...»

– Γ.Λ.   

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ 

Ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης, δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννήθηκε στην Αθήνα (μικρασιατικής καταγωγής) και από πολύ νέος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της δημοσιογραφίας σε διάφορες εφημερίδες. Από το 1956 ρεπόρτερ, πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και αρχισυντάκτης, έγραψε παράλληλα ιστορικά αναγνώσματα, πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε συνέχειες σε εφημερίδες κι άλλα κυκλοφόρησαν σε βιβλία.

Επί σειρά ετών ο Γ. Α. Λεονταρίτης διετέλεσε αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), μέλος του Πνευματικού Ιδρύματος «Παναγιώτης Κανελλόπουλος» και έχει τιμηθεί από την «Ένωση Σμυρναίων» για τη συμβολή του στην έρευνα γύρω από τον Μικρασιατικό Ελληνισμό. Ο συγγραφέας του βιβλίου έζησε πολύ κοντά σε πολιτικές προσωπικότητες που κυριάρχησαν στις δεκαετίες του 1950 και 1960, ερεύνησε, μελέτησε και συγκέντρωσε στοιχεία για ιστορικά γεγονότα που συγκλόνισαν την πορεία αυτού του τόπου και έφερε στο φως της δημοσιότητας πολλά άγνωστα παρασκήνια που δίνουν άλλη διάσταση σε κρίσιμα κεφάλαια της Ιστορίας μας.

Ο Γιώργος Λεονταρίτης είχε την τύχη όχι μόνο να δουλέψει κοντά στον ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ, αλλά και να συνδεθεί στενά μαζί του, από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, μέχρι το θάνατο του δημοφιλούς συγγραφέα. Μαθητής και φίλος του, με τη στενή φιλία που μπορεί να ενώσει δυο ανθρώπους, έστω και διαφορετικής ηλικίας, έχει πολλά να θυμηθεί από μια γοητευτική συνοδοιπορία κοντά στον «δάσκαλό» του στη δημοσιογραφία.

Στις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορεί το βιβλίο του Ο Γιάννης Μαρής και η εποχή του (2013).

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

Δελτίο τύπου | Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ του Γιώργου Λεονταρίτη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ

 

 

 

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Απρίλιος 2012

Αριθμός σελίδων : 144, Τιμή : 10,50 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-058-0

 

Όλοι γνωρίζουν τα μυθιστορήματα και διηγήματα του δημιουργού του θρυλικού αστυνόμου Μπέκα. Ελάχιστοι όμως ζουν από εκείνους που γνώρισαν από κοντά τον συγγραφέα. Ποιός ήταν, αλήθεια, ο Γιάννης Τσιριμώκος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα; Πως ήταν ως άνθρωπος, ποιά ήταν η δράση του; Στο βιβλίο αποκαλύπτονται και σκιαγραφούνται πολλές άγνωστες πλευρές της ζωής του: Τα μποέμ φοιτητικά χρόνια στην προπολεμική Θεσσαλονίκη και η πρώτη πολιτικοποίηση κατά τη μεταξική δικτατορία, τα χρόνια της Αντίστασης στο βουνό ως επικεφαλής της οργάνωσης ΕΛΔ του Ηλία Τσιριμώκου, η σύμπραξη και η φιλία με τον Αλέξανδρο Σβώλο, η υπόθεση της δίκης της εφημερίδας Μάχη όπου ο Μαρής ήταν αρχισυντάκτης –η οποία το 1949-1950 αποκάλυψε σε συνέχειες την τερατωδία της Μακρονήσου–, η φιλία με τον Κώστα Βάρναλη με τον οποίο δούλευαν μαζί στον Προοδευτικό Φιλελεύθερο, η εποχή των συναντήσεων καλλιτεχνών, διανοουμένων, πολιτικών και δημοσιογράφων στου Λουμίδη στα εμφυλιακά και μετεμφυλιακά χρόνια, το πέρασμά του στις εφημερίδες και στα περιοδικά του Νάσου Μπότση.

Και βέβαια η στιγμή της συγγραφής του Εγκλήματος στο Κολωνάκι το 1953, του πρώτου ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος που τοποθετούνταν στην καρδιά της Αθήνας με αυθεντικούς Έλληνες ήρωες και ό,τι ακολούθησε: η μεγάλη παραγωγή μυθιστορημάτων, οι ταινίες που γυρίστηκαν από τα βιβλία του, οι τηλεοπτικές παραγωγές κλπ.

Την έκδοση συνοδεύουν σπάνιες άγνωστες φωτογραφίες του Γιάννη Μαρή. 

Τα μυθιστορήματα του Γιάννη Μαρή αγαπήθηκαν από το ευρύ κοινό και γνώρισαν πρωτοφανή κυκλοφοριακή επιτυχία επί είκοσι έξι χρόνια –όσο εκείνος βρισκόταν στη ζωή. Εφημερίδες και περιοδικά, εν πολλοίς, στήριξαν την κυκλοφορία τους, δημοσιεύοντας σε συνέχειες τα αναγνώσματά του, ενώ τα βιβλία του σημείωναν αλλεπάλληλες εκδόσεις. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι και μετά το θάνατό του, το 1979, μέχρι σήμερα, ο Μαρής διαβάζεται ακόμα. Το κοινό όχι μόνο δεν τον ξέχασε, αλλά εξακολουθεί ν’ αναζητά με πάθος τα παλιά έργα του. Η πρωτοβουλία των Εκδόσεων Άγρα να εκδώσουν μυθιστορήματα του «πατέρα» του ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος που δεν είχαν κυκλοφορήσει σε βιβλία, είχε μεγάλη απήχηση. Ο Μαρής, λοιπόν, εξακολουθεί στις μέρες μας να γοητεύει.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Γιώργος Λεονταρίτης, δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννήθηκε στην Αθήνα (μικρασιατικής καταγωγής) και από πολύ νέος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της δημοσιογραφίας σε διάφορες εφημερίδες. Από το 1956 ρεπόρτερ, πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και αρχισυντάκτης, έγραψε παράλληλα ιστορικά αναγνώσματα, πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε συνέχειες σε εφημερίδες κι άλλα κυκλοφόρησαν σε βιβλία.

Επί σειρά ετών ο Γ. Α. Λεονταρίτης διετέλεσε αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), μέλος του Πνευματικού Ιδρύματος «Παναγιώτης Κανελλόπουλος» και έχει τιμηθεί από την «Ένωση Σμυρναίων» για τη συμβολή του στην έρευνα γύρω από τον Μικρασιατικό Ελληνισμό. Ο συγγραφέας του βιβλίου έζησε πολύ κοντά σε πολιτικές προσωπικότητες που κυριάρχησαν στις δεκαετίες του 1950 και 1960, ερεύνησε, μελέτησε και συγκέντρωσε στοιχεία για ιστορικά γεγονότα που συγκλόνισαν την πορεία αυτού του τόπου κι έφερε στο φως της δημοσιότητας πολλά άγνωστα παρασκήνια που δίνουν άλλη διάσταση σε κρίσιμα κεφάλαια της Ιστορίας μας.

Ο Γιώργος Λεονταρίτης είχε την τύχη όχι μόνο να δουλέψει κοντά στον ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ, αλλά και να συνδεθεί στενά μαζί του, από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, μέχρι το θάνατο του δημοφιλούς συγγραφέα. Μαθητής και φίλος του, με τη στενή φιλία που μπορεί να ενώσει δυο ανθρώπους, έστω και διαφορετικής ηλικίας, έχει πολλά να θυμηθεί από μια γοητευτική συνοδοιπορία κοντά στον «δάσκαλό» του στη δημοσιογραφία.