Δελτίο Τύπου | Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΟΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ της Virginia Woolf

VIRGINIA WOOLF

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ 

ΤΗΣ ΝΥΧΤΟΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ

Μετάφραση : ΠΑΛΜΥΡΑ ΙΣΜΥΡΙΔΟΥ

Σειρά «ΒΙΒΛΙΔΙΑ»

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2020

Αριθμός σελίδων : 32, Τιμή : 4,90 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-472-4

Πριν από μερικά λεπτά, ήταν παράξενη η ζωή· τώρα, εξίσου παράξενος ήταν ο θάνατος. Έχοντας σταθεί στα πόδια της, η νυχτοπεταλούδα κειτόταν πλέον ήρεμη, παραιτημένη και απόλυτα αξιοπρεπής. Τί τα θες, έμοιαζε να λέει, ο θάνατος είναι πιο δυνατός από μένα.

 

Στο ημερολόγιό της, με ημερομηνία 17 Φεβρουαρίου 1922, η Βιρτζίνια Γουλφ έγραφε ήδη σε ηλικία σαράντα ετών : «Ήθελα να μιλήσω για το θάνατο αλλά, ως συνήθως, μπήκε στη μέση η ζωή».

Παρόλο που ήταν φτιαγμένη από σάρκα, κόκαλα και πνεύμα˙ παρόλο που ήταν πλάσμα προικισμένο, ερωτικό, η Βιρτζίνια Γουλφ σχοινοβατούσε ανέκαθεν ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.

Λίγες μέρες πριν από την αυτοκτονία της έγραψε το σύντομο πόνημα που δημοσιεύουμε εδώ, ανέκδοτο μέχρι σήμερα στη γλώσσα μας.

Η ιστορία εκτυλίσσεται το 1941 στην αγγλική εξοχή. Μια νυχτοπεταλούδα ψυχορραγεί˙ η αφηγήτρια την παρατηρεί, σχολιάζει την παρατεταμένη, αργή αγωνία του θανάτου με συμπόνια. Και μας κάνει να αναρωτιόμαστε κατά πόσο η Γουλφ είναι το μικρό ετοιμοθάνατο ζωύφιο ή απλώς η μάρτυρας του τέλους του.

 

Κυκλοφορούν επίσης από τις Εκδόσεις Άγρα

  

Δελτίο τύπου | ΔΕΥΤΕΡΑ Ή ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ της Virginia Woolf

VIRGINIA WOOLF

ΔΕΥΤΕΡΑ Ή ΤΡΙΤΗ

ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

Μετάφραση: ΠΑΛΜΥΡΑ ΙΣΜΥΡΙΔΟΥ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 2019

Αριθμός σελίδων : 128 ,  Τιμή : 13,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-378-9

ΤΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ σ’ αυτόν τον τόμο καλύπτουν όλο το εύρος της συγγραφικής πορείας της Βιρτζίνια Γούλφ. Η επιθυμία της, όπως τη διατύπωσε το 1908, να «συμβάλει στην αναμόρφωση του μυθιστορήματος και να συλλάβει χίλια δυό πράγματα που ακόμα ξεγλιστρούν, να τα περιλάβει στο σύνολό τους και να διαμορφώσει άπειρες παράξενες φόρμες», την ώθησε να πειραματιστεί καθ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της όχι μόνο με το μυθιστόρημα αλλά και με ποικίλες μορφές του διηγήματος. Το 1917, σχολιάζοντας εκ νέου πόσο «υπερβολικά αδέξιο και ασφυκτικό» ήταν το μυθιστόρημα, προσέθετε : «Πιστεύω ότι θα πρέπει να επινοήσει κανείς μια εντελώς νέα μορφή. Ούτως η άλλως, είναι πολύ διασκεδαστικό να πειραματίζεσαι με αυτές τις μικρές φόρμες...».

Επειδή η Γούλφ δοκίμαζε διαρκώς νέες αφηγηματικές μορφές, τα σύντομα πεζά της παρουσιάζουν τεράστια ποικιλία. Ορισμένα διηγήματά της, όπως τα «Συμπαγή αντικείμενα» και «Η κληρονομιά», είναι διηγήματα με την παραδοσιακή έννοια του όρου, συνθέσεις με σταθερή αφηγηματική δομή και στέρεους χαρακτήρες. Άλλα διηγήματα, όπως «Το σημάδι στον τοίχο» και «Ένα μυθιστόρημα που δεν γράφτηκε», αποτελούν μυθοπλαστικούς στοχασμούς των οποίων οι μετατοπίσεις της αφηγηματικής σκοπιάς και η λυρική πρόζα θυμίζουν τα αυτοβιογραφικά δοκίμια ορισμένων συγγραφέων του 19ου αιώνα, προπάντων του Ντε Κουίνσυ. Κάποια άλλα, εντούτοις, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «σκηνές» η «σχεδιάσματα», πιθανώς οφείλουν πολλά στον Τσέχοφ, ο οποίος μας βοήθησε να δούμε, γράφει η Γούλφ το 1919, ότι οι «ανολοκλήρωτες ιστορίες είναι θεμιτές». Σε ορισμένα έργα ο αφηγητής λειτουργεί ως παρατηρητής του εξωτερικού κόσμου, ενώ σε κάποια άλλα βρίσκεται μέσα στο μυαλό των προσώπων και αποτυπώνει την αντίληψη που έχουν για τον εαυτό τους και για τον κόσμο.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ», είπε στην Ethel Smyth, «τη μέρα που έγραψα το “Σημάδι στον τοίχο’’ – μια κι έξω, σαν να πετούσα ελεύθερη έπειτα από ένα διάστημα που το μόνο που έκανα ήταν να σπάω πέτρες». Έπειτα από δύο χρόνια περίπου ολοκλήρωσε το «Ένα μυθιστόρημα που δεν γράφτηκε» ανακαλύπτοντας, όπως δήλωσε εκ των υστέρων, «πως μπορούσε να περικλείσει τη συσσωρευμένη πείρα της σε μια φόρμα που θα τη χωρούσε».

Τα διηγήματα που περιλαμβάνονται στο Δευτέρα ή Τρίτη αντανακλούν τους πολλούς τρόπους με τους οποίους απελευθερωνόταν από τις συμβάσεις, τόσο όσον αφορά τις αφηγηματικές τεχνικές όσο και τη σκέψη, και ανακάλυπτε την αφηγηματική φωνή που θα έφερε εμφανώς τη δική της σφραγίδα.

Δελτίο τύπου | ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΓΙΟΙ του Ιβάν Τουργκένιεφ

IVAN TURGENEV

ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΓΙΟΙ  

Μετάφραση: ΕΛΕΝΗ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επίμετρο: PROSPER MÉRIMÉE - VIRGINIA WOOLF 

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2015 

Αριθμός σελίδων : 344, Τιμή : 16,50  Ευρώ

ISBN: 978-960-505-166-2

«Αυτό που έχει σημασία είναι ότι δύο επί δύο μας κάνει τέσσερα,

κι όλα τα άλλα είναι ανοησίες».

Η ΡΩΣΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ. Οι πατέρες: σπλαχνι­κοί, λίγο κουρασμένοι, σκεφτικοί, αλλά και πεπεισμένοι ότι μια γερή δόση αγγλικού φιλελευθερισμού θα λύσει τα προβλήματα μιας χώρας που είναι ακόμη φεου­δαρχική. Οι γιοί: μελαγχολικοί, πικραμένοι, πρόωρα απογοητευμένοι, που μισούν κάθε ιδέα μεταρρύθμισης, που πιστεύουν μόνο στην άρνηση, στο «ξεκαθάρισμα», στην καταστροφή οποιασδήποτε τάξης.

Σαν Άμλετ πριν από την επανάσταση, ο Μπαζάροφ προχωρά πέρα από έναν πα­ράλογο θάνατο, η υστεροφημία του μετεωρίζεται ανάμεσα στους «δαίμονες» του Ντοστογέφσκι και στους μπολσεβίκους του 1917.

Το αριστούργημα του Τουργκένιεφ για τη σύγκρουση των γενεών μοιάζει τόσο φρέσκο, ειλικρινές και συναρπαστικό όσο ήταν για τους αναγνώστες που πρώτοι ήρθαν καταπρόσωπο με τον διάσημο ήρωά του. Η αμφιλεγόμενη απεικόνιση του Μπαζάροφ, του «μηδενιστή» ή «καινούργιου ανθρώπου», σόκαρε τη ρωσική κοι­νωνία όταν το μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε το 1862. Η εικόνα της ανθρωπότητας, που χάρη στην επιστήμη απελευθερώνεται από παμπάλαιες συμβάσεις και προκαταλή­ψεις, μπορεί να αποβεί απειλητική για οποιουσδήποτε πολιτικούς ή θρησκευτικούς θεσμούς και είναι ιδιαίτερα δραστική στις μέρες μας.

Ο Τουργκένιεφ υπήρξε μετριοπαθής, φιλελεύθερος, εχθρός απέναντι σε όλες τις πίστεις που κάνουν τους ανθρώπους να χάνουν τη λογική και την έννοια του μέτρου. Ίσως να νόμισε ότι με το Πατέρες και γιοι θα ξόρκιζε τις πιο αγωνιώδεις προαισθήσεις του, εξημερώνοντάς τες στην αγκαλιά της οικείας του ρωσικής φύσης, με μια κλασική μυθιστορηματική δομή τύπου Πούσκιν   ̶  όπως την είχε επεξεργαστεί για να συνδέσει τον νέο ρεαλισμό με την αρμονική σύλληψή του για την τέχνη. Τα πάθη που το βιβλίο του αποδέσμευσε στους συγχρόνους του γκρέμισαν τις εύθραυστες άμυνές του· γι' αυτόν το λόγο και οδηγήθηκε σε μεγάλη απόγνωση. Σ' εμάς πάλι, όλη η ομορ­φιά που εκπέμπει το Πατέρες και γιοι βρίσκεται στην ανησυχητική δυσαρμονία του πλαισίου και του μηνύματος, στην ένταση που επιβάλλει αυτό το εκρηκτικό φορτίο του οποίου οι αλυσιδωτές αναφλέξεις θα αντηχήσουν σε όλο τον κόσμο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΙΒΑΝ ΣΕΡΓΚΕΓΕΒΙΤΣ ΤΟΥΡΓΚΕΝΙΕΦ (1818-­1883) μεγάλωσε στο φέουδο της μητέρας του, το Σπασκόγε-Λουτοβίνοβο, και σπού­δασε στα Πανεπιστήμια της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης. Το 1838 πήγε για σπουδές στη Γερμανία όπου και εν­στερνίστηκε πλήρως τα ιδανικά της Δύ­σης, δηλαδή έγινε ένας Ζαπάντνικ, «δυτικιστής». Όταν επέστρεψε στη Ρωσία, στράφηκε στη λογοτεχνία, αρχικά στην ποίηση, και στη συνέχεια απέκτησε φήμη ώς συγγραφέας του Ημερολογίου ενός κυνηγού (1847-1852), όπου παρουσίαζε την άθλια ζωή των δουλοπάροικων. Άρχι­σε επίσης να γίνεται γνωστός και ώς συγ­γραφέας θεατρικών έργων (Ένας μήνας στην εξοχή, 1850)· την περίοδο αυτή η ζωή του ήταν ολοκληρωτικά παραδομέ­νη στη διάσημη αοιδό Pauline Viardot. Το 1852 συνελήφθη με αφορμή ένα άρθρο του για το θάνατο του Γκόγκολ, στην ουσία όμως για τις ριζοσπαστικές ιδέες του, και εξορίστηκε σε υποχρεωτική διαμονή στο Σπάκογε. Τότε στράφηκε στο είδος του σύντομου μυθιστορήματος, δημοσιεύον­τας τον Ρούντιν (1856), το Μία φωλιά των ευγενών (1859), την Πρώτη αγάπη (1860) και τους Πατέρες και γιούς (1862). Η αρνητική κριτική υποδοχή του μηδενιστή ήρωα του τελευταίου του μυθιστορήματος Μπαζάροφ, σε συνδυασμό με τη δική του επιθυμία να ζει κοντά στην Πωλιν Βιαρντό, τον οδήγησαν να επιλέξει να ζήσει στο εξωτερικό, αρχικά στο Μπάντεν Μπάντεν και αργότερα, κατά τη διάρκεια του Γαλλορωσικού πολέμου, στο Παρίσι. Ακο­λούθησαν άλλα δύο μυθιστορήματα (Κα­πνός, 1867, Απάτητη γη, 1877) μαζί με πολλές μικρές ιστορίες. "Ως το τέλος της ζωής του ή φήμη του είχε επισκιαστεί από τους ομότεχνους του Τολστόι και Ντοστογέφσκι· όμως, ώς ο πρώτος Ρώσος συγ­γραφέας που κέρδισε την αναγνώριση στην Ευρώπη και την Αμερική και ώς απαράμιλλος δεξιοτέχνης του σύντομου κοινωνικοπολιτικού μυθιστορήματος και των λυρικών ιστοριών αγάπης, ο Τουργκένιεφ παραμένει μοναδικός ανάμεσα στους Ρώσους συγγραφείς.

Στην Ευρώπη ο Τουργκένιεφ συνδέ­θηκε με πολλούς σπουδαίους συγγραφείς όπως ο Henry James, ο Victor Hugo, ο Alfred de Musset, ο Prosper Merimée, ο Flaubert, ο Guy de Maupassant, ο Théophile Gautier, ο Dickens, ή George Eliot, ο W. Thackeray, ο Robert Browning κ.ά.