Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιάννης Στίγκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιάννης Στίγκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 13 Μαΐου 2026

Δελτίο Τύπου | ΠΟΙΗΜΑΤΑ 2004-2017 του Γιάννη Στίγκα


ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΙΓΚΑΣ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ 2004–2017

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Μάιος 2026
Αριθμός σελίδων : 272, Τιμή : 17,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-709-1







Οι Εκδόσεις Άγρα ανακοινώνουν την κυκλοφορία της συγκεντρωτικής έκδοσης των ποιημάτων του Γιάννη Στίγκα, ενός από τους πιο σημαντικούς και επιδραστικούς ποιητές της σύγχρονης γενιάς. Η έκδοση συγκεντρώνει τις έξι ποιητικές συλλογές του από το 2004 έως και το 2017 που χαρτογραφούν μια δημιουργική πορεία δεκατεσσάρων ετών, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εικόνα του ποιητικού του σύμπαντος – μιας αναζήτησης γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη, το τραύμα και τη γλώσσα.

Πρόκειται για το συγκεντρωμένο έργο του ποιητή που προηγήθηκε των βιβλίων Κωμωδία (με τον Νικόλα Ευαντινό - 2021) και το βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών Sonderkommando (2023), τα οποία εκδόθηκαν στις Εκδόσεις Άγρα.



Η ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ [ 2004 ]
Η ΟΡΑΣΗ Θ’ ΑΡΧΙΣΕΙ ΞΑΝΑ [ 2006 ]
ΙΣΟΠΑΛΟ ΤΡΑΥΜΑ [ 2009 ]
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ [ 2012 ]
ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΚΥΒΟ ΡΟΥΜΠΙΚ ΦΑΓΩΜΕΝΟ [ 2014 ]
ΕΞΥΠΕΡΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ [ 2017 ]

ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
PIERRE SOULAGES
Γκουάς σε χαρτί, 75,2 x 56,7 εκ., 1977.
Συλλογή C.S.

Στην αρχή, όταν πρωτοδιάβασα τα ποιήματά του, μου φάνηκε ότι με καλούσε να δω τις πληγές. Μετά είδα πως τις αφήνει ανοιχτές, όχι ως ανυπεράσπιστο τραύμα αλλά ως μια κατηγορική-προστακτική συνθήκη που τον αναγκάζει να τις θεραπεύει με λέξεις. Γιατί, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους ποιητές που δείχνουν σχεδόν επιδεικτικά το τραύμα, που βασανίζονται ή εκμηδενίζονται από τη νοσταλγία και κατατρύχονται από τη μεταφορά, ο γιατρός-ποιητής Γιάννης Στίγκας επιτρέπει στην ποίηση, ακόμα και όταν νοσεί, να ξεχνάει την αρρώστια και να αλητεύει.

Τίνα Μανδηλαρά, LIFO, 22.07.2017

Η ποίηση του Στίγκα, είναι, νομίζω, όπως κάθε μεγάλη τέχνη, επικίνδυνη. Μπορεί να μας πάρει από το χέρι και, παρέα με Κύκλωπες, Μέδουσες, Γοργόνες και Σειρήνες, δράκους και δράκουλες, Μονόκερους και Κέρβερους (βλ. Βλέπω τον κύβο Ρούμπικ φαγωμένο), να μας οδηγήσει μέσα από τρελούς, πραγματικούς, φανταστικούς και απειλητικούς δρόμους στα σκοτάδια του δικού μας μυαλού, ώς το τελευταίο δωμάτιο του Μινώταυρου.

Αριστοτέλης Σαΐνης, anagnostis.gr, 25.11.2017

Στην πέμπτη του ποιητική συλλογή, τη συλλογή των αντιστίξεων, ο Γιάννης Στίγκας ανανεώνει τα εμμονικά μοτίβα του αίματος και του βλέμματος, τα οποία εισήγαγε στους τίτλους των δύο πρώτων του βιβλίων Η αλητεία του αίματος του 2004 και Η όραση θ’αρχίσει ξανά του 2006. Από τότε, το αίμα και το βλέμμα διατρέχουν κάθετα την ποίησή του. Το πρώτο μεταγγίζεται στο σώμα των ποιημάτων, το δεύτερο τα προικίζει με μια λοξή ματιά. Ο συνδυασμός τους δημιουργεί μια αμφίδρομη κίνηση, αφού το βλέμμα στρέφεται όλο και πιο βαθιά, ενώ το αίμα γυρεύει διαρκώς να ξεπηδήσει στην επιφάνεια της σελίδας. Βλέμμα και αίμα σχεδιάζουν τους τόπους όπου κατοικεί η λαβωμένη σωματικότητα του ποιήματος.

Χρήστος Αγγελάκος, Bibliothèque, 15.10.2014

 

Η ποίηση του Γιάννη Στίγκα είναι μια ποίηση διαλεκτική, που η παλίντονος αρμονίη της, το θάμβος και το θαύμα, προκύπτει από τον αγώνα ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, όταν και αν το πρώτο καταφέρνει να νικήσει —άλλωστε «το φως συνδράμει όσο και το σκοτάδι» στην επανεκκίνηση της αληθινής, εξεγερμένης όρασης. [...]

Η παρομοίωση, αυτή η πλάνη των νεφών, σπανίζει. Κυριαρχεί η μεταφορά, ο εσωτερικός ρυθμός, οι μελετημένες παρηχήσεις, οι παράδοξες συνάψεις σε έναν λόγο που κυλάει αβίαστα σαν προσευχή, σαν ξόρκι, σαν ιστορία λαϊκή, σαν εξομολόγηση, ή σκοντάφτει και τρεκλίζει αψύς ή απελπισμένος. [...] Ο λυρισμός του Γιάννη Στίγκα είναι μοντέρνος, προφορικός, πολυφωνικός, διαλεκτικός, διαλογικός, δραστικός, αναγνωρίσιμος από τους πρώτους στίχους. Αξίζει να τα διαβάζει κανείς φωναχτά τα ποιήματά του, είναι γραμμένα για ν’ ακούγονται. Σπασμένη μουσική. Αυθεντική, γεμάτη ένταση ποίηση μιας σκληρής εποχής και του μέλλοντός της.

Τιτίκα Δημητρούλια, Θράκα, τ. 9, Φθινόπωρο 2020


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΙΓΚΑΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Έχει εκδώσει οκτώ ποιητικές συλλογές. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε δεκαεννιά γλώσσες και έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η τελευταία του ποιητική συλλογή με τίτλο Sonderkommando τιμήθηκε με το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών. Ζει και εργάζεται ως νευρολόγος στην Αθήνα.

Βιβλία του : Η αλητεία του αίματος, Γαβριηλίδης, 2004, Η όραση θ’ αρχίσει ξανά, Κέδρος, 2006, Ισόπαλο τραύμα, Κέδρος, 2009, Ο δρόμος μέχρι το περίπτερο, Μικρή Άρκτος, 2012, Βλέπω τον κύβο Ρούμπικ φαγωμένο, Μικρή Άρκτος, 2014, Εξυπερύ σημαίνει χάνομαι, Μικρή Άρκτος, 2017, Κωμωδία (μαζί με τον Νικόλα Ευαντινό), Άγρα, 2021, Sonderkommando, Άγρα, 2023.


ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

   

                                                                Α’ ΕΚΔΟΣΗ 2023                                    Β’ ΕΚΔΟΣΗ 2026

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2023

Δελτίο Τύπου | SONDERKOMMANDO του Γιάννη Στίγκα

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΙΓΚΑΣ


SONDERKOMMANDO





Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2023
Αριθμός σελίδων : 48, Τιμή : 9,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-617-9





Με γλώσσα αιχμηρή και ελλειπτική, ακροβατώντας μεταξύ βεβήλωσης και ιερότητας, ο Γιάννης Στίγκας αποπειράται αυτή τη φορά όχι μια ελεύθερη πτώση, αλλά έναν οδυνηρό καταποντισμό ώς τα έσχατα βάθη της Κόλασης κι ακόμα πιο κάτω.

Στην καταβύθιση αυτή δεν έχει για οδηγό του τον Βιργίλιο ή τον Δάντη· τον συνοδεύουν οι ίδιοι οι κολασμένοι. Οι Sonderkommando σε χρόνο βασανιστικά και αέναα ενεστώτα, συνθέτουν θραυσματικά την εικόνα του Κακού, εγκλωβισμένοι μεταξύ οδύνης, ενοχής και εξιλέωσης.

Συνομιλώντας άλλοτε με τον Μένγκελε, τον Σπέερ, την Ίρμα Γκρέζε και τον Άιχμαν κι άλλοτε με τον Πρίμο Λέβι, τον Αμερύ τον Γκρόσμανν και τον Σαίξπηρ, ο ποιητής δεν ψάχνει για απαντήσεις, αλλά απεργάζεται, σαν σε τροχό βασανιστηρίων, τα ίδια αναπάντητα ερωτήματα.

Ο Στίγκας επιλέγει με ενάργεια και ακρίβεια την κάθε λέξη, ίσως γιατί

η αποτυχία της γλώσσας

πονά περισσότερο

σε εποχές βαριά μονοσύλλαβες


Sonderkommando : Ειδικές μονάδες εργασίας στα ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης. Αποτελούνταν από νεαρούς άνδρες, συνήθως εβραϊκής καταγωγής. Υπό την απειλή της εκτέλεσης, εξαναγκάζονταν να συμμετάσχουν στη θηριωδία των ναζί. Στα αποτρόπαια καθήκοντά τους συγκαταλέγονταν η εισαγωγή των θυμάτων στους θαλάμους αερίων, η εξαγωγή των πτωμάτων από τους θαλάμους, η καύση των νεκρών στα κρεματόρια και στους λάκκους αποτέφρωσης, η κοπή των γυναικείων μαλλιών, η εξόρυξη των χρυσών δοντιών, η σύνθλιψη των οστών, το σκόρπισμα της τέφρας.

Ήταν η μοναδική ομάδα αιχμαλώτων στην ιστορία των λάγκερ του Άουσβιτς που εξεγέρθηκε, ανατινάσσοντας μάλιστα το κρεματόριο IV. Η διάρκεια ζωής των Sonderkommando ήταν τρεις με τέσσερις μήνες, μιας και ως φορείς του «μυστικού» της Τελικής Λύσης εξοντώνονταν από τα Ες Ες. Η επόμενη ομάδα Sonderkommando αναλάμβανε την καύση των προκατόχων της. Λιγότεροι από εκατό επιβίωσαν. Λιγότεροι από είκοσι θέλησαν /μπόρεσαν να μιλήσουν για την κόλαση που έζησαν.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Φύλακας με ραβδί. Κολλάζ χαρτοκοπτικής από ένα ημερολόγιο γραφείου,
υπογεγραμμένο στην κορυφή «Soña Spitzová».
Γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1931
και εκτοπίστηκε από την Πράγα στο στρατόπεδο Τερεζίν στις 10 Δεκεμβρίου 1941.
Μεταφέρθηκε στο Άουσβιτς στις 6 Οκτωβρίου 1944, όπου και πέθανε.



ΕΙΚΟΝΑ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ
Σκίτσο με μολύβι παιδικού χεριού.
Στη β’ όψη είναι γραμμένο το όνομα «František Brozan L 417 Heim X 2».
Γεννημένος το 1932, στάλθηκε στο Τερεζίν τον Νοέμβριο του 1942.
Πέθανε στο Άουσβιτς στις 15 Δεκεμβρίου 1943.

Από τον τόμο “...I never saw another butterfly...”
– Παιδικά σχέδια και ποιήματα από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Τερεζίν, 1942-1944.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΙΓΚΑΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Το Sonderkommando είναι η όγδοη ποιητική του συλλογή. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε δεκαεννιά γλώσσες και έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ζει και εργάζεται ως νευρολόγος στην Αθήνα. Βιβλία του: Η αλητεία του αίματος, Γαβριηλίδης, 2004, Η όραση θ᾽ αρχίσει ξανά, Κέδρος, 2006, Ισόπαλο τραύμα, Κέδρος, 2009, Ο δρόμος μέχρι το περίπτερο, Μικρή Άρκτος, 2012, Βλέπω τον κύβο Ρούμπικ φαγωμένο, Μικρή Άρκτος, 2014, Εξυπερύ σημαίνει χάνομαι, Μικρή Άρκτος, 2017. Το 2021 δημοσίευσε με τον Νικόλα Ευαντινό το βιβλίο Κωμωδία στις Εκδόσεις Άγρα.





ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

Δευτέρα 5 Απριλίου 2021

Δελτίο Τύπου | ΚΩΜΩΔΙΑ των Γ. Στίγκα και Ν. Ευαντινού


ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΙΓΚΑΣ

ΝΙΚΟΛΑΣ ΕΥΑΝΤΙΝΟΣ


ΚΩΜΩΔΙΑ





Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Απρίλιος 2021
Αριθμός σελίδων : 144, Τιμή : 14,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-492-2





99 και ένα ποιήματα. Τί είναι αυτό το βιβλίο; Patchwork; Μεταμφιεσμένο λεξικό; Καλειδοσκόπιο για παιδιά που μεγάλωσαν; Τα αραδιασμένα εξαρτήματα μιας Χρονομηχανής; Ένα είναι σίγουρο. Εδώ προβάλλεται μια χειρονομία που κυριολεκτεί : Δηλώνει την ωμότητα της αγάπης. Έτσι εξηγείται και η δαντική μηχανική του βιβλίου. Πώς δηλαδή μαθαίνει κανείς να βαδίζει κατακόρυφα. Προς τα κάτω και προς τα πάνω.

H Κωμωδία καλεί τον αναγνώστη να αναμετρηθεί μαζί της με την ευχή να συμφιλιωθεί με τον εαυτό της. Γιατί αν σε κάτι πιστεύει το εν λόγω βιβλίο είναι στη δύναμη του καθρέφτη.

Οι Στίγκας και Ευαντινός, με συν-θέσεις και αντιθέσεις, με θωπείες και ραπίσματα, με καλοτροχισμένη ειρωνεία, με ψυχραιμία και χιούμορ, κυρίως, με μια βαθιά έγνοια για την ανθρώπινη μοίρα, αναλαμβάνουν να μας οδηγήσουν ώς τον Παράδεισο. Ίσως και λίγο μακρύτερα.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
YAMAMOTO MASAO
Από τον τόμο Small Things in Silence
 RM Verlag, Βαρκελώνη, Ισπανία, 2014.




ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΙΓΚΑΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Η Κωμωδία είναι η έβδομη ποιητική του συλλογή. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε δεκατέσσερις γλώσσες και έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ζει και εργάζεται ως νευρολόγος στην Αθήνα. Βιβλία του: Η αλητεία του αίματος, Γαβριηλίδης, 2004, Η όραση θ᾽ αρχίσει ξανά, Κέδρος, 2006, Ισόπαλο τραύμα, Κέδρος, 2009, 2016, Ο δρόμος μέχρι το περίπτερο, Μικρή Άρκτος, 2012, 2014, Βλέπω τον κύβο Ρούμπικ φαγωμένο, Μικρή Άρκτος, 2014, 2016, Εξυπερύ σημαίνει χάνομαι, Μικρή Άρκτος, 2017, 2018. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε περιοδικά και βιβλία του εξωτερικού.


Ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΕΥΑΝΤΙΝΟΣ γεννήθηκε το 1982 και είναι από την Ιεράπετρα. Σπούδασε Ιστορία - Αρχαιολογία με μεταπτυχιακές σπουδές στη Νεοελληνική Φιλολογία του Πανεπιστημίου Κρήτης. Έχει γράψει πέντε ποιητικά βιβλία. Η πρώτη του εμφάνιση έγινε με το βιβλίο Μικρές αγγελίες και ειδήσεις (Γαβριηλίδης, 2008), ενώ η πιο πρόσφατη ήταν Η γυρισμένη γλώσσα του Επιμενίδη (Μωβ Σκίουρος, 2019). Ποιήματά του έχουν περιληφθεί σε διάφορες ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και τα γαλλικά. Ασχολείται παράλληλα με τη μουσική, γράφοντας τραγούδια τα οποία ερμηνεύει με την μπάντα του.