Δελτίο τύπου | ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ του G.K. Chesterton

G.K. CHESTERTON

ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ

ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Μετάφραση : ΠΑΛΜΥΡΑ ΙΣΜΥΡΙΔΟΥ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Χριστούγεννα 2019

Αριθμός σελίδων : 32,  Τιμή : 4,90 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-425-0

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ

ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΟΛΟ ΝΤΙΚΕΝΣ, ΤΟΝ ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ, ΤΟΝ ΜΠΕΝ ΤΖΟΝΣΟΝ κ.ά.,

ΣΤΟ ΜΠΑΤΤΕΡΣΗ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΑΙΩΝΑ

Χριστουγεννιάτικο βιβλίδιο των Εκδόσεων Άγρα.

Δελτίο τύπου | ΓΑΛΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ 3 - ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ (ΒΩΝΤΒΙΛ)

ΓΑΛΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ – 3

ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ

(ΒΩΝΤΒΙΛ)

Πρόλογος: Patrick Comoy

Eugène Labiche - Édouard Martin

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΕΡΡΙΣΟΝ

•

Georges Feydeau

ΜΑ ΠΑΨΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

ΝΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΣΑΙ ΓΥΜΝΗ !

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2019

Αριθμός σελίδων : 168, Τιμή : 14,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-409-0

Ο νέος τόμος της συλλογής ΓΑΛΛΙΚO ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΤΕ ΚΑI ΤΩΡΑ του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος φέρνει στο προσκήνιο δύο φαρσοκωμωδίες (βωντβίλ): Το ταξίδι του κυρίου Περρισόν των Eugène Labiche και Édouard Martin και Μα πάψε επιτέλους να περιφέρεσαι γυμνή ! του Georges Feydeau.

Η φαρσοκωμωδία (βωντβίλ), εμβληματικό και δημοφιλές θεατρικό είδος στο Παρίσι, την «πρωτεύουσα του 19ου αιώνα», που τόσο αγαπούσε ο Walter Benjamin, γεμάτη ανατροπές και παρεξηγήσεις, φαινομενικά αστεία και ελαφριά, μας δίνει τη δυνατότητα, από τότε μέχρι και σήμερα, να «επικρίνουμε τα ήθη γελώντας», να πετάξουμε τη μάσκα του κομφορμισμού, των χρηστών ηθών και των φιλοδοξιών της αστικής τάξης, για να αποκαλύψουμε τις αδυναμίες, τις μικρότητες και τα αδιέξοδά της.

Έτσι, κάτω από τη χαρωπή ελαφρότητα της φαρσοκωμωδίας, η σάτιρα καταφέρει τα χτυπήματά της, ένας καθρέφτης στήνεται απέναντι σε μια ολόκληρη κοινωνία.

Τα δύο θεατρικά που παρουσιάζονται εδώ αποτελούν μικρά πρότυπα αυτής της επίθεσης μέσω του γέλιου. Οι μέτριες και μάταιες φιλοδοξίες που έχουν οι σύγχρονοι «αρχοντοχωριάτες», οι αναξιοπρεπείς μέθοδοι που ακολουθούν για να σαγηνεύσουν, όσοι νοιάζονται κυρίως για τη διατήρηση της υπόληψής τους, οι ταπεινώσεις του παντρεμένου ζευγαριού :

Αυτές είναι οι βικτοριανές αξίες της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας και της Μπελ Επόκ που περνούν από κόσκινο, σε ένα διαρκές πηγαινέλα ανάμεσα στη δημόσια βιτρίνα και στα παρασκήνια της ιδιωτικής ζωής, ανάμεσα σε ό,τι πρέπει να κάνουμε και σε ό,τι μας αρέσει να κάνουμε, ανάμεσα σε εκείνο που οι άντρες (και οι γυναίκες) θα ήθελαν να είναι και σε εκείνο που είναι.

Ο τρόπος αυτός να παίζεται και να ξεχαρβαλώνεται η κωμωδία ηθών στο βωντβίλ παραμένει αρυτίδωτος.

EUGÈNE LABICHE

1815 -1888

Ο Γάλλος δραματουργός EUGÈNE LABICHE γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1815 και πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 1888 στο Παρίσι. Προέρχεται από εύπορη αστική οικογένεια, πηγαίνει σχολείο στο Collège Bourbon και το 1833 παίρνει το απολυτήριό του στη φιλολογική κατεύθυνση. Στη συνέχεια ξεκινά σπουδές Νομικής, ενώ παράλληλα δημοσιεύει σε μικρά περιοδικά σύντομα διηγήματα και άρθρα. Έπειτα από την έκδοση μερικών θεατρικών έργων του, ο Λαμπίς γράφει το μοναδικό του μυθιστόρημα, La Clef des champs (1839), και γνωρίζει ιδιαίτερη επιτυχία στο είδος της φαρσοκωμωδίας (βωντβίλ): ελαφρές κωμωδιούλες που συνδυάζουν χορευτικά μπαλέτα και τραγούδια σε ύφος λαϊκό. Δημοσιεύει κοντά στα εκατό θεατρικά έργα σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς, κυρίως με τον Edmond Gondinet. Ανάμεσα στα αριστουργήματά του θα βρούμε: Ένα καπέλο από ψάθα Ιταλίας (1851), Το ταξίδι του κυρίου Περρισόν (1860), Στάχτη στα μάτια (1861). Μετά τη σχετική αποτυχία του έργου La Clé (1877), ο Λαμπίς αποφασίζει σε ηλικία εξηνταδύο ετών να σταματήσει τη συγγραφή. Το 1880 γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

ÉDOUARD MARTIN

1825 -1866

Ο ÉDOUARD MARTIN (1828-1866) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, φίλος των Edmond About και Théophile Gautier. Έγινε γνωστός για τις κωμωδίες που έγραφε σε συνεργασία με τους Eugène Labiche, Albert Monnier και Paul Siraudin.

GEORGES FEYDEAU

1862 -1921

Ο Γάλλος δραματουργός GEORGES FEYDEAU γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1862 στο Παρίσι και πέθανε στις 6 Ιουνίου 1921 στο Rueil-Malmaison. Γιος του ρεαλιστή συγγραφέα Ernest Feydeau, στρέφεται από πολύ μικρή ηλικία στον κόσμο των γραμμάτων. Με την παρότρυνση του Εζέν Λαμπίς, συγγραφέα διάσημων φαρσοκωμωδιών (βωντβίλ), γράφει δύο κωμωδίες, Le Diapason και Amour et piano, καθώς και μονολόγους που διαβάζει σε παρισινά καμπαρέ. Το 1892 γίνεται διάσημος με το έργο Ο κύριος πάει κυνήγι. Ο Ζωρζ Φεντώ γράφει τις μεγαλύτερες επιτυχίες του από το 1892 έως το 1912 και ο ρυθμός του είναι απίστευτος – ένα έργο κάθε χρόνο: Το καθάρσιο του μπέμπη, Το νου σου στην Αμέλια, Το έξυπνο πουλί, Η κυρία του Μαξίμ, Mά πάψε επιτέλους να περιφέρεσαι γυμνή! Όλα τα έργα του χαιρετίστηκαν θερμά από την κριτική, πολύ συχνά έγιναν αντικείμενα μίμησης και παίζονται ακόμα και σήμερα. Αν και κυρίαρχος του θεατρικού είδους του βουλεβάρτου στα τέλη του 19ου αιώνα, με την τέχνη της παρεξήγησης και με την ικανότητά του να μετατρέπει μια κοινότοπη κατάσταση σε σκηνικό ντελίριο, θεωρείται από κάποιους προάγγελος του θεάτρου μπουρλέσκ και του παραλόγου του Ιονέσκο.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΕΙΡΑ

 

Με την υποστήριξη του 

ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ / INSTITUT FRANCAIS DE GRÈCE

Δελτίο τύπου | ΚΟΚΚΙΝ’ ΑΧΕΙΛΙ ΕΦΙΛΗΣΑ - ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΦΙΛΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΥΠΕΡΒΟΛΗ του Παντελή Μπουκάλα

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

ΚΟΚΚΙΝ’ ΑΧΕΙΛΙ ΕΦΙΛΗΣΑ

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΦΙΛΙΟΥ ΚΑΙ

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΥΠΕΡΒΟΛΗ

ΠΙΑΝΩ ΓΡΑΦΗ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ...

ΔΟΚΙΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ —3

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2019

Αριθμός σελίδων : 856,  Τιμή :  24,90 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-426-7

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ αγαπημένα δημοτικά τραγούδια εξεικονίζει με τρόπο συναρπαστικό το ταχύτατο ταξίδι του φιλιού, του κόκκινου φιλιού, από τα χείλη που σμίγουν στην πλάση που φιλοξενεί τους ερωτευμένους και πανηγυρίζει μαζί τους: Κόκκιν’ αχείλι εφίλησα κι έβαψε το δικό μου, / και στο μαντίλι το ’συρα κι έβαψε το μαντίλι, / και στο ποτάμι το ’πλυνα κι έβαψε το ποτάμι, / κι έβαψε η άκρη του γιαλού κι η μέση του πελάγου. / Κατέβη ο αιτός να πιεί νερό κι έβαψε τα φτερά του, / κι έβαψε ο ήλιος ο μισός και το φεγγάρι ακέριο.

Οι έξι στίχοι, που διασώθηκαν σε ποικίλες παραλλαγές, έχουν μακρά φιλολογική, λαογραφική και λογοτεχνική ιστορία, στην οποία εμπλέκονται μεγάλα ονόματα της λογιοσύνης και της ποίησης. Ανάμεσά τους ο Κοραής, ο Φωριέλ, ο Ν. Γ. Πολίτης, ο Κρυστάλλης, ο Ψυχάρης, ο Αποστολάκης, ο Σεφέρης, ο Τσάτσος, ο Φώτος Πολίτης, ο Βρεττάκος.

Στο επίκεντρο του διαλόγου βρέθηκαν ζητήματα που μας απασχολούν και σήμερα: η ιδιαιτερότητα της δημοτικής ποίησης, η στάθμιση της αξίας της με ζύγια αμιγώς λογοτεχνικά και το δικαίωμα της ποίησης εν γένει, ανώνυμης και προσωπικής, να ιστορεί τα αισθήματα και τις ιδέες της ανοίγοντας δρόμους που την απομακρύνουν από την ασφάλεια της «λογικής» πεπατημένης. Η φυσικότητα με την οποία ο λαϊκός δημιουργός εμπιστεύτηκε την υπερβολή, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το τραγούδι του ακάθεκτου κόκκινου φιλιού, ετοίμασε τραγούδια που πιθανόν θα σαγήνευαν τους υπερρεαλιστές, Έλληνες και ξένους, αν τα γνώριζαν έγκαιρα σε όλη την έκτασή τους.

Κάποια άλλης κατηγορίας δημοτικά τραγούδια, στα οποία επίσης αναφέρεται ο ανά χείρας τόμος, θα μπορούσαν να προκαλέσουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των πρωτοπόρων της ψυχανάλυσης, αν –και πάλι– τα γνώριζαν έγκαιρα. Αίφνης, ο Ζίγμουντ Φρόυντ, που γνώριζε τον Οιδίποδα τύραννο του Σοφοκλή, ίσως σκεφτόταν ότι ο όρος «οιδιπόδειο σύμπλεγμα» δεν καλύπτει με πληρότητα και διαύγεια τις σκέψεις του. Ο Οιδίποδας και η Ιοκάστη δεν γνωρίζονταν. Αντίθετα, σε ολόκληρο κύκλο δημοτικών το «οιδιπόδειο» είναι ενεπίγνωστο, εκδηλώνεται δε με τέτοια επιθετικότητα από τη μητρική πλευρά ώστε συνταράζονται τα ιερά, ο ουρανός κι η θάλασσα. Αποκαλυπτικές για το βάρος που αποδίδει η λαϊκή σκέψη στο «οιδιπόδειο» κρίμα είναι οι παραλλαγές όπου η πραγμάτωση της μητρο-υιικής σχέσης απολήγει με τριπλό θάνατο (άλλη κάθαρση δεν προβλέπεται), αλλά και οι παραδόσεις στις οποίες Οιδίποδας, ενσυνείδητος, είναι ο Ιούδας.

Το Κόκκιν’ αχείλι εφίλησα είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς Δοκίμια για το δημοτικό τραγούδι, μετά την Αγαπώ (2016, Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου και Κριτικής 2017) και το Αίμα της αγάπης (2017).

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

Κέρκυρα, 1955

Από τον τόμο Φωτοφράκτης – Οἱ φωτογραφίες

του Ἀνδρέα Ἐμπειρίκου, Εκδόσεις Άγρα, 2001.

ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ Α’ ΤΟΜΟ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ:

ΟΤΑΝ ΤΟ ΡΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΝΟΜΑ

Η «ΑΓΑΠΩ» ΚΑΙ ΤΟ ΣΦΡΙΓΟΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ

Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής 2017

«Εδώ έχουμε μια εκ νέου πανηγυρική εγκατάσταση του δημοτικού τραγουδιού στην καρδιά της σύγχρονης, αστικής, απο-μαγευμένης ευαισθησίας. Θα ήταν λίγο αν έλεγα ότι πρόκειται για μείζον έργο. Λέω λοιπόν πως θα αποδειχθεί καταστατικό. [...] Η αλήθεια, που σπεύδω να την ομολογήσω, είναι ότι το επίτευγμα του Παντελή μού προξενεί δέος και θαυμασμό».

– ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

Αυγή της Κυριακής (ένθετο Υποτυπώσεις), 19.3.2017

«Ο Παντελής Μπουκάλας έζησε από μικρός με το άκουσμά του κι έκτοτε μελετάει σαν φιλόσοφος ισοβίτης το δημοτικό τραγούδι. Ίσως γι’ αυτό ακόμη και ο δοκιμιακός του λόγος είναι πάντα τόσο ποιητικός».

– ΜΙΡΑΝΤΑ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΥ

The Book’s Journal, τχ. 78, Ιούνιος 2017

«Αν λάβουμε υπόψη ότι ο Μπουκάλας συμβουλεύτηκε : 279 συλλογές, οιονεί συλλογές ή ανθολογίες, 9 περιοδικές εκδόσεις και 50 έργα λαογραφικού ή γενικότερου ενδιαφέροντος, έργα τα οποία δεν είναι ψηφιοποιημένα, μπορούμε ν’ αντιληφθούμε το τεράστιο έργο της αναζήτησης, της σύγκρισης και του υπομνηματισμού. [... ] Πρόκειται για έργο που σχεδόν ξεπερνά τα μέτρα ενός ανθρώπου».

–ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΣΧΟΝΑΣ

The Athens Review of Books, τχ. 82, Μάρτιος 2017

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Φωτ. : Μιχάλης Αναστασίου

Ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ γεννήθηκε το 1957 στο Λεσίνι του Μεσολογγίου. Αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών. Την τριετία 1987-1990 είχε την επιμέλεια βιβλιοκριτικής σελίδας στην εφημερίδα Η Πρώτη. Από τον Δεκέμβριο του 1990 και για τα επόμενα είκοσι χρόνια επιμελούνταν την ανά Τρίτη σελίδα του βιβλίου στην Καθημερινή, στην οποία αρθρογραφεί καθημερινά.

Είναι διορθωτής και επιμελητής εκδόσεων. Υπήρξε μόνιμος συνεργάτης του περιοδικού Ο Πολίτης (καθώς και του Δεκαπενθήμερου Πολίτη) από το 1978 και έως την παύση της έκδοσής του. Άρθρα και μεταφράσεις του αρχαίων ελληνικών ποιημάτων έχουν δημοσιευτεί και στα περιοδικά Η λέξη, Το δέντρο, Νέο Επίπεδο, Τεχνοπαίγνιο, Γαλέρα, The Books’ Journal, Ποιητική κ.α.

Από το 1980 έχει δημοσιεύσει στις Εκδόσεις Άγρα τα βιβλία ποίησης: Αλγόρυθμος, Η εκδρομή της ευδοκίας, Ο μέσα πάνθηρας, Σήματα λυγρά, Ο μάντης, Οπόταν πλάτανος, Ρήματα (Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2010) και Μηλιά μου αμίλητη, έναν τόμο δοκιμίων και βιβλιοκριτικών υπό τον τίτλο Ενδεχομένως – Στάσεις στην ελληνική και ξένη τέχνη του λόγου και δύο τόμους υπό τον τίτλο Υποθέσεις, με τις επιφυλλίδες του στην Καθημερινή της Κυριακής

 Μετέφρασε τον ελληνιστικό Επιτάφιο Αδώνιδος του Βίωνος του Σμυρναίου, τα ποιήματα του τόμου Επιτάφιος λόγος – Αρχαία ελληνικά επιτύμβια επιγράμματα και τα Συμποτικά επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας, που έχουν εκδοθεί όλα από την «Άγρα».

Έχει επίσης μεταφράσει τους Αχαρνείς του Αριστοφάνη για το Εθνικό Θέατρο (2005), τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου για το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου (2005), τις Τρωάδες του Ευριπίδη για το Θέατρο του Νέου Κόσμου (2010), τον Κύκλωπα του Ευριπίδη και τον Κύκλωπα του Θεόκριτου για το Φεστιβάλ Αθηνών (2017), τις Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη για το Φεστιβάλ Αθηνών (2018) και την Ιφιγένεια την εν Αυλίδι του Ευριπίδη για το ΚΘΒΕ (2019).

Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά (σε σχετικό αφιέρωμα του περιοδικού Poesia του Μιλάνου, τον Νοέμβριο του 2014), τα ισπανικά, τα γαλλικά, τα πολωνικά (η μετάφραση των Ρημάτων εκδόθηκε στο Γκντανσκ το 2014), τα αγγλικά, τα αλβανικά και τα αραβικά.

Το 2014, στο πλαίσιο της σειράς «Έλληνες ποιητές» της Καθημερινής, είχε την εκδοτική ευθύνη για τους τόμους με το έργο του Κ. Π. Καβάφη, του Γιώργου Σεφέρη, του Μανόλη Αναγνωστάκη, του Ανδρέα Εμπειρίκου και του Νίκου Εγγoνόπουλου (εισαγωγή και ανθολόγηση).

Το 2018 έγινε διδάκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου.

Δελτίο τύπου | Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ του Θωμά Κοροβίνη

ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ

«Ὀλίγη μπέσα,

ὠρὲ μπράτιμε!»

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ

ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2019

Αριθμός σελίδων : 112,  Τιμή : 12,50 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-419-9

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ της βιβλιογραφίας σχετικά με την προσωπικότητα και την εποχή της δράσης και του κατατρεγμού του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ενός από τους κορυφαίους στρατηγούς της Παλιγγενεσίας, ο συγγραφέας, εμπνευσμένος από την πιο συγκλονιστική εποχή του βίου του, τον παρουσιάζει σε μια φανταστική δημόσια εξομολόγηση, την τελευταία ώρα της ζωής του, στη φυλακή της Ακρόπολης. Οξυδερκής, με καλλιεργημένη σκέψη και υψηλή στρατηγική και διπλωματική διάνοια, γνώστης τεσσάρων γλωσσών, ο εμβληματικός για τον Αγώνα οπλαρχηγός μιλά σε απλή γλώσσα, ανάμεικτη με πολλά λόγια και λαϊκά στοιχεία καθώς και δάνεια από την τουρκική, την αλβανική και την ιταλική.

Αναλύοντας ο ίδιος τα θετικά και τα αρνητικά του χαρακτήρα του, τις πτυχές της ιδιοσυγκρασιακής του μοναδικότητας, τις αφορμές και τις επιδιώξεις των ανταγωνιστών και των διωκτών του, με λόγο μουσκεμένο απ’ τη στυφή γεύση της προδοσίας, ο Ανδρούτσος επιζητεί την αυτοδικαίωσή του απαντώντας στα βασικά ερωτήματα που αιωρούνται ακόμη, δύο αιώνες αργότερα, παρά την ιστορική αποκατάσταση της προσωπικότητας και του έργου του.

ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ:

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ανέκδοτο προσχέδιο για το έργο

Επεισόδιον (ή στιγμιότυπο) από τη ζωή του Οδυσσέως Ανδρούτσου, 1965.

✤✤✤

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

του νέου βιβλίου του ΘΩΜΑ ΚΟΡΟΒΙΝΗ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2019

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2019 στις 8μμ στο Καφενείον ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΝ

Περισσότερες πληροφορίες

ΑΘΗΝΑ: Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2019 στις 7μμ στο Βιβλιοπωλείο ΕΠΙ ΛΕΞΕΙ

Περισσότερες πληροφορίες

ΒΟΛΟΣ: Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019 στις 8μμ στο Βιβλιοπωλείο ΧΑΡΤΑ

Περισσότερες πληροφορίες

✤✤✤

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Φωτ.: Γ. Πούπης, 2015

Ο ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ, φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση, έζησε για μια οχταετία στην Κωνσταντινούπολη. Εδώ και χρόνια ερευνά πτυχές του ελληνικού και του τουρκικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και τις σχέσεις μεταξύ τους. Συνεργάζεται με διάφορα περιοδικά πολιτιστικού προσανατολισμού.

Έγραψε τα βιβλία: Τουρκικές παροιμίες (Άγρα, 1993), Κανάλ ντ’ Αμούρ (Άγρα, 1996), Τα πρόσωπα της Σωτηρίας Μπέλλου, Φαχισέ Τσίκα (Άγρα, 1998/ 2018), Βωμολοχικές σκανδαλιστικές ελληνικές παροιμίες (Άγρα, 2009), Κωνσταντινούπολη. Λογοτεχνική ανθολογία, Τούρκοι ποιητές υμνούν την Κωνσταντινούπολη, Ο Μάρκος στο χαρέμι, Το χτικιό της Άνω Τούμπας, Τρία ζεϊμπέκικα και ένα ποίημα για τον Γιώργο Κούδα, Οι ασίκηδες. Εισαγωγή και ανθολογία της τουρκικής λαϊκής ποίησης από τον 13ο αιώνα μέχρι σήμερα (Άγρα, 2003), Οι Ζεϊμπέκοι της Μικράς Ασίας (Άγρα, 2005), Αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη, Θεσσαλονίκη 2005 – Ρεπορτάζ – Στον αδελφό Γιώργο Ιωάννου που λείπει 20 χρόνια στην καταπακτή, Σμύρνη, μια πόλη στη λογοτεχνία, Όμορφη Νύχτα. Χρονογραφία-μυθιστόρημα για 20 χρόνια λαϊκού τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη [1985-2005] (Άγρα, 2008), Ο Καραγκιόζης λαϊκός τραγουδιστής (Άγρα, 2009), Ο γύρος του θανάτου (Άγρα, 2010), Θεσσαλονίκη 1912-2012. Μέσα στα στενά σου τα σοκάκια, Το αγγελόκρουσμα. Η τελευταία νύχτα του κυρ-Αλέξανδρου (Άγρα, 2012), ’55 (Άγρα, 2012), Τ’ αγαπημένα – ποιήματα και πεζά, Τι πάθος ατελείωτο (Άγρα, 2014), Το πρώτο φιλί (Άγρα, 2015), Ο κατάδεσμος (Άγρα, 2016), Σκίρτημα ερωτικόν. Ο Κ.Π. Καβάφης εις την Πόλιν (Άγρα, 2017), Ο θρύλος του Ασλάν Καπλάν (Άγρα, 2018).

Το 1995 τιμήθηκε με το βραβείο Ιπεκτσί. Για το μυθιστόρημά του Ο γύρος του θανάτου τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2011, ενώ για το ’55 τιμήθηκε με το βραβείο «Νίκος Θέμελης» 2013.

Είναι συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής λαϊκών τραγουδιών.

Δισκογραφία: Από έβενο κι αχάτη, Φουζουλή: Λεϊλά και Μετζνούν, Τακίμια, Το κελί.

Συχνά παρουσιάζει συναυλίες με το δικό του ρεπερτόριο η με θέματα του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.

ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΚΟΡΟΒΙΝΗ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

Δελτίο τύπου | Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΓΙΔΑ του Georges Simenon

GEORGES SIMENON

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΓΙΔΑ

Μετάφραση: ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΚΑΡΩΦ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2019

Αριθμός σελίδων : 224 ,  Τιμή : 13,00 Ευρώ

ISBN: 978-960-505-412-0

Τις φορές που έτυχε να προσπεράσει γυναίκες μόνες, παρατήρησε πως, εκτός του ότι προχωρούσαν ξυστά στους τοίχους, έτρεμαν και είχαν την επιθυμία να το βάλουν στα πόδια στην παραμικρότερη ύποπτη κίνηση η και να καλέσουν βοήθεια.

Μέσα σε έξι μήνες, πέντε γυναίκες που, όπως αυτές, επέστρεφαν σπίτι τους ή πήγαιναν σε μια φίλη, πέντε γυναίκες που περπατούσαν στους δρόμους του Παρισιού, έπεσαν θύματα του ίδιου δολοφόνου.

Και πράγμα περίεργο, τα πέντε εγκλήματα έγιναν σε ένα μόνο Διαμέρισμα από τα είκοσι του Παρισιού, στο 18ο, στη Μονμάρτρη, και όχι απλώς στο ίδιο Διαμέρισμα αλλά και στην ίδια γειτονιά, σε μία πολύ περιορισμένη περιοχή που θα μπορούσε να οριοθετηθεί από τις τέσσερις στάσεις του μετρό : Λαμάρκ, Αμπές, Πλας Μπλανς και Πλας Κλισύ.

Τα ονόματα των θυμάτων, των οδών όπου έγιναν οι δολοφονίες, οι ώρες επίσης, είχαν γίνει γνωστά στους αναγνώστες των εφημερίδων και για τον Μαιγκρέ κατάντησαν πραγματικός εφιάλτης.

O ΣΙΜΕΝOΝ ΣΤΗΝΕΙ ΣΤO ΠΑΡOΝ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ μία από τις συγκλονιστικότερες και πιο λεπτές περιγραφές της συμπεριφοράς ενός σήριαλ κίλλερ στο Παρίσι του 1955. Πέντε νέες γυναίκες δολοφονούνται στο διάστημα ενός εξαμήνου, στην ίδια γειτονιά της Μονμάρτρης. Πραγματικός εφιάλτης για τον επιθεωρητή Μαιγκρέ και τους συνεργάτες του στο Εγκληματολογικό. Και ο κόσμος ζει αναστατωμένος, μέσα στον τρόμο, ανήσυχος με τα δημοσιεύματα και τις εικασίες του Τύπου.

Ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία με τον Μαιγκρέ, Ο Μαιγκρέ στήνει παγίδα έγινε ταινία το 1958 από τον Jean Delannoy με τον Jean Gabin στο ρόλο του επιθεωρητή. Ξαναγυρίστηκε το 2016 με πρωταγωνιστή τον Rowan Atkinson.

Η ιστορία αυτή μπορεί να διαβαστεί παράλληλα με τους Δαίμονες του πιλοποιού, ένα από τα σπουδαία «σκληρά μυθιστορήματα» του Σιμενόν, χωρίς τον Μαιγκρέ, που πραγματεύεται και αυτό έναν κατά συρροή δολοφόνο.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ

Ο Ζαν Γκαμπέν, από την αφίσα της ταινίας

Ο Μαιγκρέ στήνει παγίδα, 1958 (λεπτομέρεια).

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Ζωρζ Σιμενόν, Βέλγος γαλλόφωνος συγγραφέας, γεννήθηκε στη Λιέγη το 1903. Αποφάσισε από νωρίς να αφοσιωθεί στη συγγραφή. Στα δεκαέξι του χρόνια έγινε δημοσιογράφος στη La Gazette de Liege. Το πρώτο μυθιστόρημά του, που το υπέγραψε με το ψευδώνυμο Georges Sim, εκδόθηκε το 1921: Au pont des Arches, petite histoire liegeoise. Το 1922 εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του, τη ζωγράφο Ρεζ ιν Ρανσόν, στο Παρίσι, όπου έγραψε ιστορίες και μυθιστορήματα σε σειρές, κάθε λογοτεχνικού είδους. Μεταξύ του 1923 και του 1933 δημοσιεύτηκαν σχεδόν διακόσια μυθιστορήματά του, πάνω από χίλιες ιστορίες και απειράριθμα άρθρα του. Το 1929 ο Σιμενόν σχεδιάζει τον πρώτο Μαιγκρέ : Πιέτρ ο Λετονός. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στις εκδόσεις Fayard το 1931 και ο επιθεωρητής Μαιγκρέ έγινε σύντομα εξαιρετικά δημοφιλής.

Ο Σιμενόν έγραψε συνολικά εβδομηνταδύο περιπέτειες με τον Μαιγκρέ (καθώς και πολλές συλλογές διηγημάτων – μέχρι τον τελευταίο Μαιγκρέ το 1972, Ο Μαιγκρέ και ο κύριος Σαρλ). Λίγο αργότερα, ο Σιμενόν άρχισε να γράφει αυτά που ονόμαζε « μυθιστορήματα-μυθιστορήματα » η « σκληρά μυθιστορήματα »: πάνω από εκατόν δέκα τίτλους, από το Ξενοδοχείο της Αλσατίας (1931) μέχρι τους Αθώους (1972), με πιο γνωστά τα έργα Το σπίτι στο κανάλι (1933), Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν (1938 – Άγρα, 2004), Ο δήμαρχος της Φυρν (1939), Οι άγνωστοι μέσα στο σπίτι (1940 – Άγρα, 2011), Τρία δωμάτια στο Μανχάτταν (1946 – Άγρα, 2007), Γράμμα στον δικαστή μου (1947), Το χιόνι ήταν βρόμικο (1948 – Άγρα, 2011), Ο ανθρωπάκος από το Αρχαγγέλσκ (1956 – Άγρα, 2009), Η φυγή του κυρίου Μοντ (1945 – Άγρα, 2012), Ο θάνατος της Μπελλ (1952 – Άγρα, 2012), Ο Γάτος (1967 – Άγρα, 2010), Σεληνιασμός (1933 – Άγρα, 2013), Στριπτήζ (1958 – Άγρα, 2015), Ο άνθρωπος από το Λονδίνο (1933 – Άγρα, 2014), Μπέττυ (1961 – Άγρα, 2016) κ.α. Παράλληλα με αυτή την εντατική λογοτεχνική δραστηριότητα, ταξιδεύει συνεχώς· εγκαταλείπει το Παρίσι και εγκαθίσταται στη Σαρέντ και κατόπιν, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, στη Βαντέ. Το 1945 αφήνει την Ευρώπη για την Αμερική, όπου θα διαμείνει δέκα χρόνια. Επιστρέφει έπειτα στη Γαλλία και εγκαθίσταται οριστικά στην Ελβετία. Από το 1972 αποφασίζει να σταματήσει το γράψιμο. Με τη χρήση ενός μαγνητοφώνου αφοσιώθηκε έκτοτε στις εικοσιδύο Υπαγορεύσεις του και κατόπιν συνέταξε τα ογκώδη απομνημονεύματά του Memoires intimes (1981). Πέθανε στη Λωζάννη το 1989. Πολλά μυθιστορήματά του έχουν διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΖΩΡΖ ΣΙΜΕΝΟΝ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΜΑΙΓΚΡΕ

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – 2002

Ο ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΣΚΥΛΟΣ – 2004

Ο ΤΡΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΠΕΡΖΕΡΑΚ – 2005

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΕΦΑΛΟ ΠΤΩΜΑ – 2006

ΛΙΜΠΕΡΤΥ ΜΠΑΡ – 2010

ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΜΑΙΓΚΡΕ – 2013

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΜΑΙΓΚΡΕ – 2013

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΑΡΛ – 2014

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΦΟΒΑΤΑΙ – 2015

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΣΤΟΥΣ ΦΛΑΜΑΝΔΟΥΣ – 2016

Ο ΜΑΙΓΚΡΕ ΚΑΙ Ο ΝΕΚΡΟΣ ΤΟΥ – 2018

ΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΤΖΕΣΤΙΚ – 2018

«ΣΚΛΗΡΑ» ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

45° ΥΠΟ ΣΚΙΑΝ – 2003

ΤΟ ΜΠΛΕ ΔΩΜΑΤΙΟ – 2003

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΤΑ ΤΡΕΝΑ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ – 2004

ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΩΤΑ – 2006

ΤΡΙΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ – 2007

ΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΡ – 2008

Ο ΑΝΘΡΩΠΑΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΑΓΓΕΛΣΚ – 2009

Ο ΓΑΤΟΣ – 2010

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ – 2011

ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΗΤΑΝ ΒΡΟΜΙΚΟ – 2011

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΠΕΛΛ (μτφρ. Βάνας Χατζάκη) – 2012

Η ΦΥΓΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΟΝΤ – 2012

ΣΕΛΗΝΙΑΣΜΟΣ – 2013

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ – 2014

ΣΤΡΙΠΤΗΖ – 2015

ΜΠΕΤΤΥ – 2016

ΠΕΝΤΙΓΚΡΗ – 2017

Ο ΕΝΟΙΚΟΣ – 2018

ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΙΛΟΠΟΙΟΥ – 2019

Όλα σε μετάφραση Αργυρώς Mακάρωφ

IAN FLEMING – GEORGES SIMENON

Μποντ εναντίον Μαιγκρὲ – Μια συζήτηση

(σειρὰ «Ο Άτακτος Λαγὸς» – 16)