ELIZABETH STROUT
ΟΣΑ ΔΕΝ ΛΕΜΕ ΠΟΤΕ
Μετάφραση: ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ
Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2026
Αριθμός σελίδων : 256, Τιμή : 17,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-739-8
ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΛΕΡ ΤΩΝ NEW YORK TIMES
ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ BOOKER 2026 (ΒΡΑΧΕΙΑ ΛΙΣΤΑ)
« Το ενδέκατο μυθιστόρημα της Στράουτ είναι το πρώτο σημαντικό λογοτεχνικό έργο για την προεδρία του Τραμπ. […] Πρόκειται για ένα βαθιά υπαρξιακό μυθιστόρημα που πραγματεύεται την απόκρυψη, τη μοναξιά και τα όρια της κατανόησης. Η Στράουτ είναι έξοχη στο να ξεσκεπάζει όσα βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια ».–The Times
Ο AΡΤΙ ΝΤAΜ ΖΕΙ EΧΟΝΤΑΣ EΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ. Διδάσκει ιστορία σε μαθητές λυκείου, ανοίγει νέους ορίζοντες στη σκέψη τους, παρεμβαίνει όταν γίνονται σκληροί μεταξύ τους και λέει μια καλή κουβέντα σε όσους την έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Πηγαίνει σε γιορτές και εκδηλώσεις με τη σύζυγό του, με την οποία είναι τριάντα χρόνια μαζί, κουβεντιάζει με τους γείτονες, και τα Σαββατοκύριακα βγαίνει με το ιστιοπλοϊκό του στον όμορφο κόλπο της Μασαχουσέτης. Όλα δείχνουν ότι είναι ένας άνθρωπος γεμάτος ζωντάνια και ενδιαφέρον για το εδώ και τώρα. Αλλά μέσα του νιώθει βαθιά μοναξιά. Βλέπει τον κόσμο γύρω του τρελαμένο –όπως είναι κι ο ίδιος και οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν– και μια ερώτηση τριβελίζει το μυαλό του: Γιατί γνωρίζουμε τόσο λίγα ο ένας για τον άλλον, ακόμα και για τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους;
Και τότε, μια μέρα, ο Άρτι μαθαίνει ότι στη ζωή του κρύβεται ένα μυστικό, ένα μυστικό που απειλεί να ανατρέψει ολόκληρο τον κόσμο του.
Με τη βαθιά ανθρωπιά και τη λιτή γραφή της, η Ελίζαμπεθ Στράουτ αποτυπώνει τον τρόπο που το πένθος απλώνει τη σκιά του στο πέρασμα του χρόνου, την παρηγοριά που προσφέρουν οι αληθινές φιλίες και την ελευθερία που γεννιέται όταν καταφέρνουμε να λυτρωθούμε από τα μυστικά μας. Ένας στοχασμός γύρω από τη μοναξιά, τη φιλία, τη γονεϊκότητα και τη σημασία της αλήθειας σε έναν κόσμο που κλυδωνίζεται.
« Η βραβευμένη με Πούλιτζερ συγγραφέας μάς αποκαλύπτει ένα νέο μυθιστορηματικό σκηνικό, με νέους χαρακτήρες, ανεβάζοντας ψηλότερα το λογοτεχνικό παιχνίδι της
με ανανεωμένη πρόζα και αφοπλιστική οξυδέρκεια ».
–TIME
« Ένα βαθύ, λαμπρό μυθιστόρημα που κοιτάζει καταπρόσωπο το παρόν μας και ταυτόχρονα
μάς πετάει ένα σωσίβιο στην καταιγίδα. Ο Άρτι Νταμ είναι ένας χαρακτήρας
που μάλλον δεν θα καταφέρετε να ξεχάσετε ποτέ ».
–Financial Times
*
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
Ο Άρτι είχε παρακολουθήσει τον νέο Πρόεδρο να εξευτελίζει με χαιρεκακία τον ηγέτη της Ουκρανίας στο Οβάλ Γραφείο. Είχε ακούσει με φρίκη τον άνθρωπο αυτόν να λέει πως θα ήθελε να κάνει τη Γάζα « μια νέα γαλλική Ριβιέρα ». Είχε δει τον Πρόεδρο να απελαύνει ανθρώπους σε φυλακές στο εξωτερικό και να συλλαμβάνει φοιτητές που καταφέρονταν ενάντια στον πόλεμο στη Γάζα, φοιτητές που θα μπορούσαν να ήταν μαθητές του Άρτι πριν από λίγα χρόνια, να τους συλλαμβάνουν μέσα στο δρόμο. Είχε δει τον Πρόεδρο να κρεμάει μια θεόρατη φωτογραφία του έξω από το κτίριο του υπουργείου Γεωργίας, και να οργανώνει στρατιωτική παρέλαση την ημέρα των γενεθλίων του. Είχε δει τα εγκαίνια μιας φυλακής στη Φλόριντα με την ονομασία «Αλκατράζ του Αλιγάτορα », όπου οι άνθρωποι κλείνονταν σε κλουβιά και τα κουνούπια ήταν τόσο φοβερά που παραιτούνταν ακόμα και οι φρουροί. Είδε τους ανθρώπους στη Γάζα να λιμοκτονούν και οι Ήνωμένες Πολιτείες να μην κάνουν το παραμικρό.Κάθε μέρα και κάτι καινούργιο. Κι έτσι πήγαινε διαρκώς. Ο Άρτι τα παρακολουθούσε όλα αυτά, και σιγά σιγά κατάλαβε ότι αυτό που είχε διαισθανθεί την ημέρα των εκλογών ήταν αλήθεια : Η χώρα του αυτοκτονούσε.
*
«Η Στράουτ εξερευνά αριστοτεχνικά τα κεντρικά της θέματα (μετά την επανεκλογή ενός “φρενοβλαβούς” πρώην προέδρου –σαφής αναφορά στον Τραμπ–, ο Άρτι νιώθει ότι η χώρα «αυτοκτονεί») και μας προσφέρει σοφές παρατηρήσεις, λέγοντας, για παράδειγμα,
ότι οι ήρωές της νιώθουν απόμακρα από εκείνους που αγαπούν πιο πολύ,
γιατί «το να λες κάτι αληθινό είναι σαν να λες πράγματα που κανείς δεν θέλει να ξέρει».
–Publishers Weekly
«Η απόφαση της Στράουτ να ξεκινήσει ένα νέο λογοτεχνικό νήμα μοιάζει σαν υπόσχεση :
Θα αναπτύξει νέους χαρακτήρες, που θα τα βγάλουν πέρα μέσα σε νέες, βουβές, τρικυμίες.
Η φαινομενικά τακτοποιημένη ζωή ενός καθηγητή λυκείου ανατρέπεται
από ένα μακροχρόνιο μυστικό. Η Στράουτ δίνει πάντα επείγουσα προτεραιότητα
στη ζωή των καθημερινών ανθρώπων. Νέο έδαφος, υψηλότερες προσδοκίες».
–Oprah Daily
«Η περισσή ενσυναίσθηση και η επίμονη ματιά της Στράουτ πάνω στις αποχρώσεις
της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της ψυχής είναι πιο εμφανείς από κάθε άλλη φορά».
–The Boston Globe
«Ξέρω σίγουρα ότι βρίσκομαι σε καλά χέρια όταν διαβάζω την Ελίζαμπεθ Στράουτ,
είτε πρόκειται για ένα βιβλίο με τη Λούσυ Μπάρτον
είτε για ένα άλλο από το πολυσύμπαν της.
Η Στράουτ προσφέρει συνέπεια και ικανοποίηση :
Η γραφή της είναι πάντα απολαυστική και φωτίζει τον κόσμο με νέα,
φωτεινότερα χρώματα σε κάθε νέο βιβλίο που γράφει».
–Literary Hub
ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ © JAMES HOLLAND, The Blue Shirt, 2012
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Σπούδασε στο Bates
College και αποφοίτησε με πτυχίο στην αγγλική
φιλολογία το 1977. Δύο χρόνια αργότερα, πήρε πτυχίο νομικής από το Syracuse University College of Law.
Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου έγινε βοηθός στο Τμήμα Αγγλικών Σπουδών του
Κοινοτικού Κολεγίου του Μανχάτταν. Πλέον δημοσιεύονταν περισσότερα διηγήματά
της σε λογοτεχνικά περιοδικά, καθώς και στα Redbook
και Seventeen.
Βιβλία της στις Εκδόσεις Άγρα: Το όνομά μου είναι Λούσυ Μπάρτον (2019), Όλιβ Κίττριτζ (2020), Όλα γίνονται (2021), Όλιβ, ξανά (2022), Αχ, Ουίλλιαμ! (2023), Η Λούσυ δίπλα στη θάλασσα (2024) και Πες μου τα πάντα (2025), όλα σε μετάφραση της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Πούλιτζερ το 2009 για το βιβλίο της Όλιβ Κίττριτζ και με πλήθος άλλα σημαντικά βραβεία.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ: © DARIO LASAGNI
