YUKIO MISHIMAΣΤΑΡ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΙΑΠΩΝΙΚΑ:
ΜΑΡΙΑ ΑΡΩΝΗ ΚΑΙ KYOKO SHIBAYAMA
Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2025
Αριθμός σελίδων : 112, Τιμή: 13,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-703-9
Κάθε φορά που αντιμετωπίζω μια τέτοια κατάσταση, νιώθω την απέραντη μοναξιά του ηθοποιού. Όμως ο « ρόλος » μου με περιβάλλει σαν διάφανη μεμβράνη που με προστατεύει στενά. Νιώθω σαν να ’μαι μέσα σε απόρθητο κάστρο. Ο « ρόλος » μου διαγράφει εξαίσια τα όρια του μυαλού και του σώματός μου, σαν αιθέρας που με προφυλάσσει από την πραγματικότητα. Ακόμα κι αν ο σκηνοθέτης έχανε την ψυχραιμία του και με γρονθοκοπούσε, ξέρω ότι η γροθιά του θα έπεφτε στο κενό και δεν θα μπορούσε πραγματικά ποτέ να με χτυπήσει. Το ξέρω, είμαι βέβαιος, αλλά η επίγνωση αυτή δεν πηγάζει από τον « πραγματικό κόσμο ».
EΝΑΣ AΣΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ έρχεται αντιμέτωπος με τον παραλογισμό της ύπαρξής του, σε αυτή τη σκληρή ανατομή της φήμης, γραμμένη από ένα ίνδαλμα της ιαπωνικής λογοτεχνίας.
« Αναπάντεχα μοντέρνο, ένα κόσμημα υπέρτατης εικονοποιίας.
Θα μπορούσε να γίνει μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ταινία.
Με μαγνήτισε, σαν να έπεσε στα χέρια μου από κάποιον άλλο ουρανό ».
–PATTI SMITH
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
© EIKOH HOSOE
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο Γιούκιο Μισίμα γεννήθηκε το 1925. Μεγάλωσε με τη φροντίδα της αριστοκράτισσας γιαγιάς του, που τον κρατούσε μακριά από το φως του ήλιου και του απαγόρευε να παίζει με τα άλλα παιδιά. Επέστρεψε για να ζήσει με την οικογένειά του όταν ήταν δώδεκα χρονών, δημιουργώντας έναν εξαιρετικά στενό δεσμό με τη μητέρα του, η οποία τον ενθάρρυνε να γράφει. Ο πατέρας του, ένας σκληρός άνθρωπος με τάσεις στρατιωτικής πειθαρχίας, θεωρούσε την ακόρεστη αγάπη του γιου του για το διάβασμα δείγμα θηλυπρέπειας και έσκισε τα πρώτα γραπτά του. Παρ’ όλα αυτά, ο Μισίμα συνέχισε να γράφει και σε ηλικία δεκαοκτώ ετών του ανέθεσαν να γράψει ένα διήγημα για το αναγνωρισμένου κύρους λογοτεχνικό περιοδικό Bungei-Bunga. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου απέφυγε τη στράτευση προφασιζόμενος ασθένεια και γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, από το οποίο αποφοίτησε το 1946. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Τοζούκου (Ληστές), που εκδόθηκε το 1948, τον καθιέρωσε ως σημαντικό συγγραφέα. Καθώς η καριέρα του εξελισσόταν, έκανε πολλά ταξίδια και το όνομά του συζητήθηκε μερικές φορές σε σχέση με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, με το οποίο τιμήθηκε τελικά ο φίλος και μέντοράς του Γιασουνάρι Καουαμπάτα το 1968. Μετά την έκδοση των Εξομολογήσεων μιας μάσκας το 1948, ο Μισίμα εργάστηκε σκληρά για να απαλλαγεί από το μυθιστορηματικό του alter ego, φλερτάροντας και ακολουθώντας την αυστηρή καθημερινότητα ενός μπόντυ μπήλντερ αλλά και τελειοποιώντας την πολεμική τέχνη του κέντο. Υπήρξε αυτόκλητος σαμουράι. Παρά την ομοφυλοφιλία του, ο Μισίμα παντρεύτηκε το 1958 και έκανε έναν γιο και μία κόρη. Το 1967 κατατάχθηκε στη Δύναμη Αυτοάμυνας Εδάφους –τον μεταπολεμικό στρατό της Ιαπωνίας– και αργότερα ίδρυσε την Τατενοκάκι (Εταιρεία της Ασπίδας). Υπό την αιγίδα αυτής της οργάνωσης σχεδίασε και πραγματοποίησε την απόπειρα πραξικοπήματος και την επακόλουθη τελετουργική του αυτοκτονία σε δημόσια θέα στις 25 Νοεμβρίου του 1970 στο επιτελείο του ιαπωνικού στρατού στο Ιτσιγκάγια, που προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση. Η αυτοκτονία του –το ύστατο «έργο τέχνης του»– θεωρείται η απόλυτη υλοποίηση των φαντασιώσεων του πόνου και του θανάτου που έτρεφε.
Ο Μισίμα υπήρξε πολυγραφότατος και άφησε πίσω του ένα έργο που περιλαμβάνει σαράντα μυθιστορήματα, δεκαοκτώ θεατρικά έργα, είκοσι συλλογές διηγημάτων, τουλάχιστον είκοσι βιβλία με δοκίμια, καθώς και ένα λιμπρέτο.
ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ
.jpg)
