Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Δελτίο τύπου | 1934 - ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΚΑΤΑΓΩΓΗ του Ανδρέα Εμπειρίκου



ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ 
1934 

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΚΑΤΑΓΩΓΗ

Εισαγωγή και φιλολογική επιμέλεια:
ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2014
Αριθμός σελίδων : 192  , Τιμή : 15,00 Ευρώ 
ISBN: 978-960-505-159-4



Τον Σεπτέμβριο του 1934 ο Ανδρέας Εμπειρίκος ολοκλήρωσε το πρώτο του ποιητικό έργο με τίτλο « 1934 ». Είναι μια πλήρης ποιητική ενότητα έτοιμη προς έκδοση που περιέχει στο τέλος του τετραδίου και τα αναλυτικά της Περιεχόμενα. Είναι ποιήματα γραμμένα το 1933 και κυρίως το 1934. Το γνωστότερο, για το οποίο μιλάει με ενθουσιασμό ο Ελύτης στην Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο, είναι το

« Θέαμα του Μπογιατιού ως κινούμενου τοπίου ».

Ο Εμπειρίκος δεν προχωράει στην έκδοση, γιατί στο μεταξύ γράφει την αμιγώς υπερρεαλιστική Υψικάμινο, με την οποία θα κάνει τη θεαματική του είσοδο στα ελληνικά γράμματα λίγους μήνες μετά, την άνοιξη του 1935, παράλληλα με την ιστορική του διάλεξη για τον « σουρεαλισμό » και την έναρξη της πρακτικής της ψυχανάλυσης.



Ο ποιητής έχασε το χειρόγραφο μετά τον πόλεμο. Προς το τέλος της ζωής του, γύρω στο 1971-1972, αναδιαπραγματευόμενος το παρελθόν του, προσπάθησε να ανασυγκροτήσει τη συλλογή, βρίσκοντας 14 από τα 39 ποιήματα ( το ένα εξ αυτών το αναμορφώνει ριζικά ) και προσθέτοντας ένα νέο ποίημα. Δίνει σ’ αυτό το νέο τετράδιο τον ευφάνταστο και καίριο τίτλο ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΚΑΤΑΓΩΓΗ.



Το 2006 τα πρωτότυπα χειρόγραφα βρέθηκαν στις περίφημες βαλίτσες της μητέρας του, που ανακαλύφτηκαν στην αποθήκη του σπιτιού του.



Η πρώτη του συλλογή ανασυστήθηκε πλέον και εκδίδεται από τις Εκδόσεις Άγρα, με εισαγωγή και φιλολογική επιμέλεια του Γιώργη Γιατρομανωλάκη και με τη φροντίδα του γιού του ποιητή Λεωνίδα Εμπειρίκου. Ο τίτλος περιέχει την αρχή και το τέλος του τόξου: 1934— ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΚΑΤΑΓΩΓΗ. Ο τόμος περιέχει τη σύνθεση του 1934, τα ποιήματα του 1933 που έμειναν εκτός επιλογής για λόγους προσωπικούς ( ποίημα για τον Νικόλα Κάλας κ.α. ) και λόγους πολιτικούς ( επαναστατικά ποιήματα ) καθώς και τα δύο τελευταία του ποιήματα της Προϊστορίας ή Καταγωγής που συνέταξε το 1971-72 στο πέρας της ζωής του.



Ο τόμος περιέχει επίσης και 3 σχέδια του ζωγράφου Γιώργου Γουναρόπουλου που ετοίμασε τον Οκτώβριο του 1934 ειδικά για την προβλεπόμενη έκδοση.



Ο  ποιητής, 40 χρόνια μετά τον θάνατό του, δεν παύει να προσφέρει τα δώρα του στους λάτρεις του έργου του.



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ γεννήθηκε το 1901 στην Μπραΐλα της Ρουμανίας και πέθανε στην Αθήνα το 1975. Το 1926-31 βρίσκεται στο Παρίσι, κάνει ψυχανάλυση με τον R. Laforgue και αποφασίζει να γίνει ψυχαναλυτής. Το 1933 γνωρίζει τον André Breton, συνδέεται μαζί του το 1934  και συμμετέχει στην υπερρεαλιστική ομάδα του στο Παρίσι.

      Το 1935 δίδει στην Αθήνα την περίφημη διάλεξη «Περί σουρρεαλισμού» και εκδίδει την Υψικάμινο, το κατεξοχήν υπερρεαλιστικό κείμενο. Το 1945 κυκλοφορεί η Ενδοχώρα και ακλουθούν τα Γραπτά ή Προσωπική μυθολογία το 1960 και η Αργώ ή Πλους αεροστάτου το 1964-65 στο περ. Πάλι, με περικοπές. Μετά το θάνατό του, το 1980 κυκλοφορεί πλήρης η Αργώ, η συλλογή Οκτάνα καθώς και το θεατρικό έργο του Πικάσσο Τα Τέσσερα κοριτσάκια σε μετάφραση του ποιητή. Το 1985 εκδίδεται το Αι Γενεαί Πάσαι ή Η Σήμερον ως Αύριον και ως Χθες και το Άρμαλα ή Εισαγωγή σε μία πόλι (εισαγωγή σ’ ένα μυθιστόρημα που δεν γράφτηκε).

Το 1990-1991 εκδόθηκε το ερωτικό μυθιστόρημα-ποταμός Ο Μέγας Ανατολικός  σε οκτώ τόμους. Το 2011 κυκλοφόρησε το επίτομο Ανθολόγιον του Μεγάλου Ανατολικού, με επιλογή και επιμέλεια του Γ. Γιατρομανωλάκη.

      Το 1995 εκδόθηκε το ποίημα ΕΣ-ΕΣ-ΕΣ-ΕΡ Ρωσσία, το 1997 το πεζό Ζεμφύρα ή Το μυστικόν της Πασιφάης, ενώ το 1997 κυκλοφόρησαν σε ανεξάρτητη έκδοση τα δύο εγκώμια για τον Ν. Εγγονόπουλο: Νικόλαος Εγγονόπουλος ή Το θαύμα του Ελμπασάν και του Βοσπόρου και Διάλεξη 1963.

      Το 2001 κυκλοφόρησαν το ημερολόγιο και οι φωτογραφίες από το Ταξίδι στη Ρωσσία (τον Δεκέμβριο του 1962 με τον Ο. Ελύτη και τον Γ. Θεοτοκά), τα Ψυχαναλυτικά κείμενα καθώς και το μεγάλο λεύκωμα με φωτογραφίες του με τον τίτλο Φωτοφράκτης.

      Επίσης το 2001 γιορτάστηκαν τα 100 χρόνια  από τη γέννηση του Ανδρέα Εμπειρίκου, με πρωτοβουλία του Ε.ΚΕ.ΒΙ.

      Το 2009 κυκλοφόρησε ο τόμος Ανδρέας Εμπειρίκος, Γράμματα στον πατέρα, τον αδελφό του Μαράκη και την μητέρα [1921-1935], το 2010 το βιβλίο Περί σουρρεαλισμού. Η διάλεξη του 1935 και το 2012 η τριλογία Τα Χαϊμαλιά του Έρωτα και των Αρμάτων. 

      Ο Α.Ε. είναι ο εισηγητής της επιστήμης της ψυχανάλυσης στην Ελλάδα και ο διδάσκων ψυχαναλυτής του Δ. Κουρέτα και του Γ. Ζαβιτσιάνο. Οι τρείς με τη συνεργασία και τη συνδρομή της Μαρίας Βοναπάρτη συγκροτήσαν την πρώτη ελληνική ψυχαναλυτική ομάδα ως μέρος της S.P.P. (Ψυχαναλυτική Εταιρία των Παρισίων). Ο ίδιος άσκησε την ψυχαναλυτική πρακτική στην Αθήνα επί δεκαέξι έτη (1935-1951).

Στις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορεί σχεδόν το σύνολο του έργου του Ανδρέα Εμπειρίκου, με επιμελητή τον Γιώργη Γιατρομανωλάκη.

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Δελτίο τύπου | Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΥΧΤΑ του Γιάννη Μαρή



ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΗΣ



Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΥΧΤΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟ ΜΠΕΚΑ
 
Εισαγωγή:  ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
Εικονογράφηση : Μ . ΓΑΛΛΙΑΣ 

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2014   
Αριθμός σελίδων : 320 , Τιμή : 12,50 Ευρώ 
ISBN : 978-960-505-147-1



Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγρα το 5ο από τα άγνωστα ή ξεχασμένα μυθιστορήματα του Γιάννη Μαρή, 
που ανασυστάθηκε από τη  εφημερίδα Απογευματινή του 1961-62.

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

-Τον σκότωσα, είπε. Πριν από λίγο τον σκότωσα.
-Άννα, γιατί να μην μου μιλήσεις... Γιατί να μη μου πεις...
-Δεν άντεχα άλλο. Απόψε τηλεφώνησε για μια ακόμη φορά. Δεν είχα άλλα λεφτά ούτε μπορούσα να βρω. Πήγα στο σπίτι του και τον σκότωσα. Δεν είχε ούτε μίσος ούτε θυμό η φωνή της. Ούτε καν φόβο. Μόνο την αποδοχή μιας ανεπανόρθωτης καταστροφής. Για μια ακόμη φορά κατάλαβα πόση σημασία είχε αυτή η γυναίκα για μένα. Δεν ήταν, ίσως, σωστό, αλλά το μόνο που σκεφτόμουν εκείνη τη στιγμή ήταν η σωτηρία της.
Ήταν το πιο εξωφρενικό που μπορούσε να συμβεί. Η Άννα Χαριλάου, από τις πιο γοητευτικές, αλλά συγχρόνως και πιο σοβαρές γυναίκες των Αθηνών, ένοχος μια δολοφονίας. Η Άννα Χαριλάου, που τη γνώριζα από τον καιρό που ήταν ακόμα νέα κοπέλα και που δεν μου έδωσε ποτέ, παρ’ όλη τη στενή φιλία μας, το θάρρος να της μιλήσω για όσα αισθανόμουν για κείνην. [...]
Σ’ αυτή ακριβώς τη φάση της ιστορίας μου, έκανα τη γνωριμία του αστυνόμου Μπέκα. Με κάλεσαν στην Ασφάλεια. Σ’ ένα μικρό γραφείο με περίμενε ένας μεσόκοπος κοντόχοντρος τύπος με πολιτικά, νυσταγμένο πρόσωπο κι ασήμαντη εμφάνιση...

Η Αθήνα του 1961. Το κέντρο της, οι συνοικίες της, και ο Πειραιάς. Καμπαρέ, στριπτηζάδικα, εμπόριο λευκής σαρκός και ναρκωτικά, πολυτελή διαμερίσματα, προσφυγικά χαμόσπιτα, γκαρσονιέρες. Αξιοπρεπείς μεγαλοαστοί και υπόκοσμος και εκβιαστές. Ο κόσμος του θρυλικού αστυνόμου Μπέκα. Ένα άγνωστο μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή που δημοσιεύτηκε σε 100 συνέχειες στην Απογευματινή το 1961 – 1962 και κυκλοφορεί για πρώτη φορά σε βιβλίο με τις πρωτότυπες εικόνες του Μ. Γάλλια.

Στις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του Γιάννη Μαρή Ο 13ος επιβάτης, Η κυρία της νύχτας, Τα χέρια της Αφροδίτης και Ίλιγγος καθώς και οι μελέτες του Ανδρέα Αποστολίδη Ο κόσμος του Γιάννη Μαρή και του Γιώργου Λεονταρίτη Ο Γιάννης Μαρής και η εποχή του.


« Ο Μαρής γράφει ερωτικά θρίλλερ, κατά βάθος σεμνότυφα και ηδονοβλεπτικά.
Για να κρατήσουν τα μυθιστορήματά του το ενδιαφέρον του κοινού χρησιμοποίησε την ηδονοβλεψία, το σεξ και το έγκλημα μέσα στον κόσμο της πολυτέλειας και των ασήμαντων ανθρώπων στις παρυφές του ( στην αθηναϊκή κοινωνία της δεκαετίας του ’50 ).
                        Αν ήθελα να συνοψίσω τον Γιάννη Μαρή, θα έλεγα πως σχημάτισε ένα σταυρόλεξο μυστηρίου και αγωνίας γύρω από ερωτικά και άλλα εγκλήματα που απορρέουν από την εισδοχή των ασήμαντων ή κάλπικων στον κόσμο της πολυτέλειας ένα σταυρόλεξο ή ένα θέατρο σκιών που εκθέτει, αποκαλύπτει, αλλά και ικανοποιεί στο έπακρο τις ανομολόγητες ηδονοβλεπτικές ορέξεις και τις μικροαστικές εμμονές ης εποχής του γύρω από τον πλουτισμό, την ανδροπρέπεια και το σεξ. »

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

« Ο Μαρής είναι τυπικά Έλληνας. Παίρνει τη ζωή όπως τη βρίσκει, ένα ελκυστικό και γοητευτικό μείγμα, όπου η ευτυχία και η λύπη, η αγάπη και ο πόθος, η ομορφιά και η ασχήμια συμπλέκονται και συνυπάρχουν.
Αυτή την πολύμορφη όψη της ζωής πρέπει να τη δεχτούμε έτσι όπως τη βρίσκει, δίχως υπερβολές ή επιφυλάξεις. Είναι συχνά συγκινητικός, κάποτε αισθηματικός, ποτέ ηθικολόγος ».
J.H. HARRISON

Ο Ιρλανδός μεταφραστής του Γ. Μαρή

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Δελτίο τύπου | Η ΚΡΥΠΤΗ ΤΩΝ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΩΝ του Joseph Roth



JOSEPH ROTH



Η ΚΡΥΠΤΗ ΤΩΝ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΩΝ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: MICHAEL HOFMANN
Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Δεκέμβριος 2014
Αριθμός σελίδων: 264 , Τιμή: 15,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-150-1
 


Πού να πάω εγώ, ένας Τρόττα;

Η ΚΡΥΠΤΗ ΤΩΝ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΩΝ, το μυθιστόρημα που συμπληρώνει το αριστούργημα του Γιόζεφ Ροτ Το Εμβατήριο του Ραντέτσκυ, είναι μια μελαγχολική, συγκινητική ελεγεία για τον χαμένο κόσμο της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Εξιστορεί την ανέμελη ζωή ενός μέλους τρίτης γενιάς της περίφημης οικογένειας Τρόττα στα χρόνια πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο, την ενθουσιώδη στράτευση και την άδοξη σύλληψή του και εξορία στην Σιβηρία, την απόδρασή του, την απώλεια των ψευδαισθήσεων για τα στρατιωτικά ιδεώδη, την επιστροφή του και την αποστράτευσή του. Σε μια μεταπολεμική Βιέννη που μαστίζεται από οικονομική κρίση, όπου οι παλιές οικογένειες έχουν χάσει όλα τα προνόμιά τους, ο Τρόττα προσπαθεί να αναβιώσει  έναν προβληματικό γάμο και να συμβιβαστεί με τη σκληρή και περίπλοκη κοινωνική πραγματικότητα της Βιέννης, καθώς εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια της ναζιστικής ωμότητας που καταφθάνει απειλητικά.

Το τέλος είναι μια γυμνή αυτοπροσωπογραφία του Γιόζεφ Ροτ. Δεν είναι το πρόσωπο ενός μυθιστορηματικού ήρωα σε κάποια φανταστική κατάσταση. Είναι το συναίσθημα στο οποίο ο Ροτ δίνει φωνή in propria persona σε όλα τα γραπτά του εκείνης της εποχής: η ατμόσφαιρα της οριστικής κατάρρευσης και της απελπισίας, όπως βιώνεται κι εκφράζεται στα κείμενά του του 1935 με 1938.

Ένα σκοτεινό, αιχμηρό μυθιστόρημα, με εκκεντρική χάρη... Οι τελευταίες μέρες μιας γερασμένης αυτοκρατορίας περιγράφονται με το γλαφυρό ύφος και την οξυδέρκεια που χαρακτηρίζουν έναν αληθινά μεγάλο συγγραφέα. Αν δεν είχατε γνωρίσει μέχρι στιγμής τον Ροτ, ξεκινήστε με την Κρύπτη των Καπουτσίνων και κατόπιν διαβάστε και όλα τα υπόλοιπα βιβλία του.IRISH TIMES

Ο Γιόζεφ Ροτ είναι ένας από τους μεγάλους συγγραφείς της γερμανικής γλώσσας του εικοστού αιώνα. THE TIMES

Το σύνολο του έργου του Ροτ είναι μια πραγματική tragédie humaine, γραμμένη με τις τεχνικές του μοντέρνου μυθιστορήματος. Κανείς άλλος συγγραφέας δεν το έχει κατορθώσει αυτό, ούτε καν ο Τόμας Μανν. NADINE GORDIMER

Ο Ρότ είναι ένας από τους πιο σπουδαίους συγγραφείς των αρχών του εικοστού αιώνα. Είναι πνευματώδης, βαθυστόχαστος, εκπληκτικός και μελαγχολικός. Είναι ο βαθύτερα απαισιόδοξος και ταυτόχρονα ο πιο θετικός απ’ όλους.—SCOTSMAN

Λαμπρός και πρωτότυπος τόσο ως δημοσιογράφος όσο και ως συγγραφέας, ο Ροτ προσέχει πράγματα που ένας κατώτερος ομότεχνός του δεν θα αντιλαμβανόταν καν. Μας έχει αφήσει μια σημαντική κληρονομιά ανθρώπινης φαντασίας.SUNDAY TIMES

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΓΙΟΖΕΦ ΡΟΤ γεννήθηκε το 1894 από Εβραίους γονείς στην Ανατολική Γαλικία. Σπούδασε φιλοσοφία και γερμανική φιλολογία στο Λέμπεργκ και στη Βιέννη. Το 1916 κατετάγη στον αυστριακό στρατό. Πήρε μέρος στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο. Στο διάστημα του μεσοπολέμου εργάστηκε ως δημοσιογράφος στη Βιέννη και στο Βερολίνο, όπου έζησε δώδεκα χρόνια. Ήδη από το 1922 εντοπίζει και στηλιτεύει από τους πρώτους τον Χίτλερ. Εβραίος ο ίδιος, ασκεί έντονη κριτική στη συμβιβαστική στάση της εβραϊκής κοινότητας. Από το 1932 δηλώνει σ’ έναν φίλο του: «Πρέπει να φύγουμε. Θα κάψουν τα βιβλία μας και θα είμαστε εμείς ο στόχος... Πρέπει να φύγουμε ώστε μόνο τα βιβλία μας να παραδοθούν στην πυρά». Στις 30 Ιανουαρίου του 1933, τη μέρα που ο Χίτλερ ονομάζεται καγκελάριος του Ράιχ, ο Ροτ μεταναστεύει οριστικά στο Παρίσι, όπου και πεθαίνει το 1939, σε ηλικία μόλις σαρανταπέντε χρόνων. «Είναι η εγκαθίδρυση της βαρβαρότητας και η βασιλεία της κόλασης. Μόνο το αληθινό Ρήμα θα μπορέσει να σώσει την εποχή, προσφέροντας πατρίδα σ’ αυτούς που δεν έχουν πλέον».
            Άφησε έργο εκτεταμένο και ποικίλο: δεκατρία μυθιστορήματα, οχτώ μεγάλα αφηγήματα, τρεις τόμους δοκιμίων και ανταποκρίσεων, αμέτρητα άρθρα. Άλλα του μυθιστορήματα: Ο θρύλος του Αγίου Πότη (Άγρα, 2006), Hotel Savoy (Άγρα, 2007) Το εμβατήριο του Ραντέτσκυ (Άγρα, 2009), Η ομολογία ενός δολοφόνου μέσα σε μια νύχτα (Άγρα, 2011), Ιώβ – Η ιστορία ενός απλού ανθρώπου (Άγρα, 2013), Η κρύπτη των Καπουτσίνων, Ο ιστός της αράχνης.


Φωτογραφία Εξωφύλλου
Corbis/SmartMagna