Ομιλία του Σάββα Μιχαήλ στην κηδεία του ποιητή Έκτορα Κακναβάτου στον Κόκκινο Μύλο

Για τον Έκτορα Κακναβάτο

Ομιλία στην κηδεία του ποιητή στον Κόκκινο Μύλο, στις 11 Νοεμβρίου 2010

Σύντροφε, φίλε, ποιητή

Δεν σε αποχαιρετώ, εσύ μας χαιρετάς αγέρωχα. Τώρα, κυριολεκτικά, μπορείς να επαναλαμβάνεις με την βροντερή φωνή σου ράτσα υψικάμινου, τους στίχους σου

Είδα την αιωνιότητα
να μηρυκάζει την χαοτική εξίσωση

Η πανουργία του Λόγου της Ιστορίας μας έκανε να γνωριστούμε πριν 20 χρόνια μιλώντας κι οι δυο, πάλι μπροστά σε ένα φέρετρο, αυτό του φίλου μας μεγάλου ποιητή Νίκου Καρούζου που πέθανε καταδιωγμένος από μια Πολιτεία που την τελευταία στιγμή, προ του θανάτου, του έδωσε τιμητική σύνταξη και του έκανε την κηδεία «δημοσία δαπάνη», για να ξεμπερδεύει μ’ αυτόν κι όλους τους ποιητές…

Ξέρουμε καλά πόσο περιφρονούσες κι εσύ τέτοιες τιμές, όσους από τις αξίες προτιμούν τα αξιώματα, όπως έγραφες.

Στέκομαι τώρα κι εγώ μπροστά σου, όπως τότε μπροστά στον Νίκο, αμετανόητος, όπως κι εσύ μας δίδαξες, πάντα Post Thermidor.

Έμεινες πάντα ακλόνητος και ασυμβίβαστος στη ποίηση, στη ζωή, στον αγώνα, στο όραμα της καθολικής ανθρώπινης χειραφέτησης.

Ακλόνητος κι ασυμβίβαστος πρόμαχος μέχρις εσχάτων της υπερρεαλιστικής φωνής, «αυτής που συνεχίζει να κηρύττει την παραμονή του θανάτου και πάνω από τις θύελλες».

Ακλόνητος κι ασυμβίβαστος στην ΕΑΜική Αντίσταση, στα νησιά της εξορίας, την Ικαρία και το Μακρονήσι, και τους αντικομμουνιστικούς διωγμούς της λευκής τρομοκρατίας. Αλλά κι ανυπόταχτος σε οποιαδήποτε γραφειοκρατία που σφετερίζεται την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης, πάντα Post Thermidor, στο πλευρό των αθάνατων Ροβεσπιέρων κι ενάντια σ’ όλους τους θερμιδωριανούς.

Ακλόνητος και ασυμβίβαστος στο προμηθεϊκό εγχείρημα μιας σύνθεσης της Ποίησης με τις ιλιγγιώδεις πτήσεις της σύγχρονης Επιστήμης στο χάος και τα σύμπαντα, για να δημιουργηθεί το Ποίημα-Μάθημα της τρίτης χιλιετηρίδας του Νέου Ανθρώπου.

Όταν οι διαβολικές δυνάμεις πέφτανε από τον ουρανό, εσύ σαν τον Αρχάγγελο Μιχαήλ φώναζες Στώμεν καλώς, να μείνουμε σταθεροί, ακλόνητοι και προσηλωμένοι στο κομμουνιστικό όραμα της απόλυτης ελευθερίας και της δικαιοσύνης.

Σε χαιρετίζω κι εγώ τώρα με το ποίημά σου Στώμεν, ποίημα προφητικό ενάντια σε κάθε αυτόκλητο «σωτήρα», από την χούντα έως την τρόϊκα

ΣΤΩΜΕΝ

( Βλ. Συγκεντρωτική έκδοση της ΄Αγρας 2010 σελ. 337-338)

Έκτορα Κακναβάτο, χαιρετίζω την ενενηντάχρονη οργή σου!

¡Hasta la victoria siempre!


Σάββας Μιχαήλ





Κόκκινος Μύλος, 11/11/10

Αθήνα 2 Νοεμβρίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

AMBROSE BIERCE

ΛΕΣΧΗ ΓΟΝΕΟΚΤΟΝΩΝ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2010
Αριθμός σελίδων :56, Τιμή : 8,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-325-886-5

Τον Ιούνιο του 1872, νωρίς ένα πρωί, δολοφόνησα τον πατέρα μου - μια πράξη που, εκείνο τον καιρό, με σημάδεψε βαθιά. Αυτό έγινε πριν από το γάμο μου, την εποχή που ζούσα με τούς γονείς μου στο Ουισκόνσιν. Ο πατέρας μου κι εγώ βρισκόμασταν στη βιβλιοθήκη του σπιτιού, μοιράζοντας τα λάφυρα από μια διάρρηξη που είχαμε διαπράξει εκείνο το βράδυ... («Ένας ατελής εμπρησμός»)

Εν κατακλείδι, δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι, από καλλιτεχνική άποψη, ο φόνος του θείου Ουίλλιαμ, όπως εγώ τον διέπραξα, δύσκολα θα μπορούσε να ξεπεραστεί σε ωμότητα... (« Ο αγαπημένος μου φόνος »)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο ΑΜΠΡΟΟΥΖ ΜΠΗΡΣ (1842-1913;) ενσάρκωσε πάμπολλους ρόλους : του στρατιώτη κατά τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο, του τελωνειακού στην Αλαμπάμα, του χρυσοθήρα, του δημοσιογράφου στο Σαν Φρανσίσκο, το Λονδίνο και την Ουώσινγκτον, και τέλος του ασθματικού κυνηγού περιπέτειας στο επαναστατημένο Μεξικό, όπου χάθηκαν οριστικά τα ίχνη του το 1913.

Στα δημοσιογραφικά του άρθρα τα έβαλε με τούς υποκριτές της Εκκλησίας και τους θεματοφύλακες κάθε είδους θρησκείας, τούς διεφθαρμένους πολιτικούς, τούς κακούς ποιητές, τούς τοπικιστές συγγραφείς, τις ηθοποιούς ελαφρών ηθών άλλα και τις φεμινίστριες, τους σοσιαλιστές, τους συνδικαλιστές και τους άθεους.

Το λογοτεχνικό του έργο διακρίνεται από μια παγερή ειρωνεία, το μαύρο χιούμορ και μια έντονη αίσθηση του γκροτέσκου, στοιχεία τα οποία το ταλέντο του ως διηγηματογράφου κατόρθωσε να τα εκμεταλλευτεί στο έπακρο. Έγραψε μεταξύ άλλων το Αλφαβητάρι του Διαβόλου.

Στον παρόντα τόμο συγκεντρώνονται τέσσερις Ιστορίες όπου οι ήρωες αφηγούνται, με ιδιαιτέρως μακάβριο χιούμορ, πώς ξεπάστρεψαν γονείς και λοιπούς συγγενείς.

Δελτίο τύπου - Γ. Κοντραφούρης - Ιοκάστη και άλλα κείμενα για το θέατρο

Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΡΑΦΟΥΡΗΣ

ΙΟΚΑΣΤΗ

ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ: ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Σεπτέμβριος 2010
Αριθμός σελίδων : 272, Τιμή : 17,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-325-917-6

Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας Γιάννης Κοντραφούρης πέθανε τον Σεπτέμβριο του 2007 σε ηλικία 39 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα συγγραφικό έργο δυσβάστακτης για τα ελληνικά κατεστημένα διαφορετικότητας. Ή πορεία του εξάλλου ήταν προδιαγεγραμμένη, αφού ή χώρα στην οποία έζησε ήταν αποκλειστικά και μόνο ικανή να ξεπροβοδίζει νεκρούς.

Ο Κοντραφούρης πολεμήθηκε από τους γνωστούς-άγνωστους ειδήμονες, αρνούμενος φανατικά να αποδεχτεί τις νεοελληνικές κανονικότητες. Υπέκυψε πολύ νωρίς στα τραύματά του, όμως ό καταραμένος μιλάει πάντα μετά θάνατον, εκείνος πού σε ολόκληρη τη ζωή του συνομιλούσε μετά του θανάτου.

Στο θεατρικό σύμπαν του Κοντραφούρη τα δρώντα υποκείμενα σκοτοδινιούν πάνω από τον στρόβιλο της απόλυτης οδύνης κληροδοτώντας σε εμάς τούς ζωντανούς τη σοφία των υποψήφιων νεκρών. Και δεν είναι τυχαίο πού ή πάσχουσα λεηλατημένη γυναίκα προβάλλεται σταθερά ως αμνός επί σφαγήν μέσα σε έναν νομοτελειακά κακό κόσμο. Στα μεταδραματικά κείμενα του Κοντραφούρη το «πρόσωπο», στην προσπάθειά του να επικοινωνήσει με σπαράγματα λόγου, πληροί μια αυτοκαταστροφική δράση μέσα σ' έναν κόσμο ανοίκειο, που μόνον το κακό ευοδώνεται και τίποτε δεν καταφάσκει την προσωπική τελεσφόρηση.

Η έκδοση της Άγρας περιλαμβάνει τα σωζόμενα θεατρικά κείμενα του Κοντραφούρη, με αναλυτική εισαγωγή του θεατρολόγου Γιώργου Σαμπατακάκη και πρόλογο του σκηνοθέτη Θεόδωρου Τερζόπουλου.

Θα γίνει παρουσίαση του έργου του στο Θέατρο Άττις στις 22 Νοεμβρίου 2010 με ομιλητές τους Γιώργο Σαμπατακάκη, Θεόδωρο Τερζόπουλο, Βασίλη Παπαβασιλείου, Σοφία Φιλιππίδου, Τάσο Δήμα και ακολούθως θα παιχτεί η παράσταση Ιοκάστη, με τη Σοφία Χίλλ.



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΡΑΦΟΥΡΗΣ γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης ( 1989-1991). Συμμετείχε σε εργαστήρια του Ιάπωνα σκηνοθέτη Ταντάσι Σουζούκι, το φθινόπωρο του 1999 στη Σιζουόκα τής Ιαπωνίας. Ως ηθοποιός συμμετείχε στις παραστάσεις: Νεφέλες του 'Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Γιώργου Λαζάνη (Θέατρο Τέχνης, 1991), Φοιτητές του Γρηγορίου Ξενόπουλου σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου (Θεσσαλικό Θέατρο, 1994), West Side Story των Sondheim-Bernstein σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή (1995), Βολπόνε του Μπέν Τζόνσον σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη ('Εθνικό Θέατρο, 1996). Υπήρξε βοηθός του Μίνου Βολανάκη στο έργο Το παιχνίδι των ρόλων του Λουίτζι Πιραντέλλο. Επίσης έπαιξε στην ταινία Από την άκρη της πόλης του Κωνσταντίνου Γιάνναρη (1998).

Το 1997 δημιούργησε την ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ. Έγραψε και σκηνοθέτησε το έργο Τα παιδιά πενθούν (Κτίριο Καλλιτεχνών, 1997).

Πρωτοπαρουσίασε Το Γεφύρι της Άρτας του Γιώργου Θεοτοκά σε διασκευή και σκηνοθεσία δική του (Κτίριο Καλλιτεχνών, 1998). Συμμετείχε με την ίδια παράσταση στην Biennale Νέων Καλλιτεχνών (Τορίνο, 2000) και βραβεύτηκε με το Βραβείο « Μελίνα Μερκούρη» ως πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης. Σκηνοθέτησε το έργο Ξαφνικά το περασμένο καλοκαίρι του Τέννεση Ουίλλιαμς (Θέατρο Θησείο, 1999). Έγραψε και σκηνοθέτησε τα έργα Μήδεια. Η έξοδος, για τη Διεθνή Συνάντηση Αρχαίου Δράματος (Δελφοί, 2000) και Όταν η Μαίριλυν Μονρόε μένει μόνη της, το όποιο παρουσίασε με την ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ (Θέατρο Δημήτρη Χορν, 2000). Το έργο του Το στεφάνι, με ηρωίδα μια κωφάλαλη, παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου (Θέατρο Άττις, 2000).Ο Γιάννης Κοντραφούρης σκηνοθέτησε το έργο του Ντέηβιντ Λίντσεϋ - Αμπέρ Ο Διάολος μέσα της ('Από Μηχανής Θέατρο, 2004) και τα Ποιήματα της Σύλβια Πλάθ (Altera Pars, 2007). Τα Μισοφέγγαρα παρουσιάστηκαν σε αναλόγιο στο θέατρο Παραμυθίας το 2002. Έγραψε τη Φαίδρα, ελεύθερη διασκευή του Ιππόλυτου του Ευριπίδη (2006). Το τελευταίο έργο του, Ιοκάστη, παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου (Θέατρο Άττις, 2009). Πέθανε το Σεπτέμβρη του 2007 σε ηλικία 39 ετών.

ΣΤΑΘΗΣ ΚΑΒΒΑΔΑΣ - ΚΡΥΦΕΣ ΖΩΕΣ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΤΑΘΗΣ ΚΑΒΒΑΔΑΣ



ΚΡΥΦΕΣ ΖΩΕΣ



Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2010

Αριθμός σελίδων : 56, Τιμή : 8,50 Ευρώ

ISBN: 978-960-325-916-9

Μην πας ξανά

στα πανηγύρια τα σκληρά

του έρωτα

θα βγεις κουρελιασμένος, γερασμένος.

Φτιάχτηκες μόνο ν’ αγαπάς από μακριά

Και ν’ αποστάζεις μουσική

απ’ αυτό που δεν έχεις



Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άγρα η ποιητική συλλογή του Στάθη Καββαδά Κρυφές Ζωές. Η συλλογή περιλαμβάνει ποιήματα γραμμένα από τον Σεπτέμβριο του 2002 έως τον Ιούνιο του 2007.





Έργα του ιδίου

Το τσιμεντένιο άγαλμα της Αφροδίτης, Διογένης 1986

Τα μαλθακά ρομπότ, Διογένης 1989

Νύχτες, Εκδόσεις Άγρα 1995

Πανηγυρισμοί, Εκδόσεις Άγρα, 2001



Μεταφράσεις

Wallace Stevens, Σημειώσεις για έναν υπέρτατο μύθο, Βιβλιοπωλείο της Εστίας, 1994

Wallace Stevens, Κυριακή Πρωί, Εκδόσεις Άγρα, 2006